เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1473 เรื่องส าคัญของลัทธิเต๋า

นักพรตคนหนึ่งหากทำตัววางท่าสูงส่งเกินไป คนธรรมดาก็จะ

รู้สึกว่าอีกฝ่ายกำลังเสแสร้ง

แต่หากมีท่าทางเคร่งขรึมจริงจัง คนส่วนใหญ่จะรู้สึกว่าน่าเกรง

กลัวขึ้นมาเล็กน้อย

ถึงอย่างไรสิ่งที่คนในประเทศส่วนใหญ่เชื่อถือไม่ใช่เรื่องความ

เชื่องมงาย แต่เป็นความน่าเคารพ

นักพรตหงฟางในวิดีโอมีภาพภูเขาซานชิงแขวนเอาไว้ ส่วน

ด้านล่างมีนักพรตที่สวมชุดคลุมสีต่าง ๆ อยู่ด้วย

ภาพนี้ทำให้เหล่าผู้ชมที่ได้ดูวิดีโอต่างก็ตกตะลึงกันไปแล้ว

[นี่ไม่ใช่เจ้าสำนักเทียนอีเหรอ? ก่อนหน้านี้ฉันยังไปขอยันต์ที่

สำนักของเขาอยู่เลย?]

[ที่อยู่ทางซ้ายสุดคือนักพรตที่มีชื่อเสียงโด่งดังคนนั้นไม่ใช่เหรอ?

เขามีแฟนคลับบนอินเทอร์เน็ตเยอะมากด้วยนะ]

[สุดยอด! นี่มันภาพอะไรกัน! การชุมนุมครั้งใหญ่ของยุทธภพ

เหรอ?]

[คนที่นั่งอยู่ด้านหน้าสุดคนนั้น สถานะคงสูงมากเลยใช่ไหม? ชุด

คลุมเต๋าที่เขาสวมถึงได้ดูแตกต่างจากคนอื่นเลย!]

[ความเห็นบนไม่รู้เหรอ! เสื้อคลุมเต๋าแบ่งออกเป็นเจ็ดสีเจ็ดลำดับ

ขั้น สีทองคือระดับสูงสุด แสดงถึงพลังอันไม่มีจุดสิ้นสุด เกียรติยศ

และความน่านับถือ นักพรตที่สวมชุดคลุมสีทองได้ไม่ใช่คนธรรมดา

แต่เป็นคนที่บรรลุวิถีแห่งสวรรค์ได้]

เพราะเกร็ดความรู้ในช่องแสดงความคิดเห็น จึงทำให้ผู้ชมเริ่ม

ศรัทธาในตัวนักพรตหงฟางมากขึ้น คนที่เคยหัวเราะเยาะหรือกล่าว

ล้อเล่นในช่องไลฟ์สตรีมต่างก็สำรวมวาจากิริยากันมากขึ้น

ซ่งจือหนานหัวเราะอย่างเย็นชา “คนพวกนี้ตอนอยู่ในช่องไลฟ์

สตรีมของพี่ลั่วไม่เห็นจะเชื่อฟังขนาดนี้เลย”

หยางไต้ก็ขมวดคิ้ว เธอพิจารณานักพรตหงฟางที่อยู่บนหน้าจอ

เล็กน้อย ก่อนจะมองฉู่ลั่วซึ่งนั่งอยู่ข้างกายตัวเอง “ลั่วลั่ว! ฝั่งนั้นเขา

อาศัยเรื่องเครื่องแบบมาอ้างล่ะ!”

ฉู่ลั่วไม่เคยสวมชุดนักพรตเต๋าอย่างเป็นทางการ ประกอบกับเธอ

ยังอายุน้อยและเป็นคนสวยมาก ถึงแม้ความสามารถของเธอจะโดด

เด่นจนเป็นที่ประจักษ์ แต่ก็ยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่ดูถูกเธอ

โดยเฉพาะคนที่ให้ความสำคัญกับเรื่องของอายุและเพศ ต่อให้

ฉู่ลั่วจะเผยความแข็งแกร่งของตัวเองออกมามากขนาดไหน พวกเขา

ก็ยังกล้าพูดจาไม่ดีในช่องไลฟ์สตรีมของฉู่ลั่วอยู่ดี

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้านักพรตหงฟางท่าทีของพวกเขากลับต่าง

ออกไป

นักพรตหงฟางนั้นไม่ว่าจะเป็นอายุหรือเพศล้วนทำให้ผู้คน

เชื่อถือได้

“ลั่วลั่ว ต่อไปถ้าหนูได้สวมชุดนักพรตเต๋าสีทอง จะต้องงดงาม

กว่านักพรตหงฟางอะไรนั่นแน่นอน”

ฉิงจื่อฉิงที่อยู่ด้านข้างก็เห็นด้วย “ใช่แล้ว ถูกต้องเลย!”

ฉู่ลั่วบอก “ชุดนักพรตเต๋าจะสวมใส่ตามอำเภอใจไม่ได้ค่ะ สีของ

ชุดคลุมก็ใช่ว่าใครอยากใส่สีอะไรก็ใส่ได้”

ลัทธิเต๋ามีการแบ่งระดับขั้นที่เข้มงวดมาก

ในโลกใบนี้ ผู้ที่จะสวมชุดคลุมของนักพรตเต๋าได้ต้องเป็นผู้ที่มี

อาจารย์และมีสำนัก

หลังจากทำท่าทางเคร่งขรึมแบบนี้มานานสิบกว่านาที นักพรต

หงฟางที่นั่งอยู่จึงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

เขามองเหล่านักพรตที่ยืนอยู่ด้านล่างด้วยสีหน้าเคร่งขรึม พลาง

เอ่ยปากพูดช้า ๆ ว่า “การที่ฉันเรียกทุกท่านมาในวันนี้ เพราะเป็น

เรื่องสำคัญของลัทธิเต๋า”

“ผู้อาวุโสเชิญกล่าว”

ไจ๋ฉางสวมชุดคลุมเต๋าสีม่วง ท่าทางของเขาก็ดูจริงจังไม่ต่างกัน

“เรื่องที่เจ้านิกายดึงกลุ่มปีศาจนับหมื่นตนมายังโลกมนุษย์ก่อน

หน้านี้นั้น ทุกท่านคงทราบกันแล้วใช่หรือไม่?”

ประโยคนี้เหมือนกับโยนระเบิดเข้ามาในช่องไลฟ์สตรีม

[กลุ่มปีศาจอะไร?]

[ปีศาจนับแสนเหรอ?]

[เจ้านิกาย…พูดถึงเทพธิดาน้อยเหรอ? ทำไมเธอต้องทำแบบนั้น

ด้วยล่ะ?]

[ก่อนหน้านี้ทางการก็ออกประกาศมาแล้วไม่ใช่เหรอ? ว่าฉู่ลั่วคือ

เจ้านิกายของลัทธิเต๋า]

[ทำไมเทพธิดาน้อยต้องพากลุ่มปีศาจนับแสนตนอะไรนั่นมาที่

โลกมนุษย์ด้วย?]

[เรื่องนี้จะน่ากลัวเกินไปแล้ว!]

[ขอพูดอะไรที่ไม่น่าฟังสักหน่อยนะ แต่การที่ฉู่ลั่วสามารถทำ

เรื่องแบบนี้ได้ ฉันกลับไม่รู้สึกแปลกใจเลยสักนิดเดียว!]

ในพื้นที่แสดงความคิดเห็นมีหลายเสียงที่ตั้งคำถามกับฉู่ลั่ว แต่

ส่วนใหญ่เป็นผู้ชมที่ออกมาปกป้องเธอ

ไจ๋ฉางทำสีหน้าเคร่งขรึม “แรกเริ่มเดิมทีพวกเราไม่รู้เรื่องนี้ ตอน

ที่รู้ เจ้านิกายก็ให้กลุ่มปีศาจนับแสนตนเข้ามาที่โลกมนุษย์แล้ว”

เขาหยุดไปชั่วครู่ก่อนจะจงใจพูดออกมาว่า “ตอนนั้นพวกมันก็

ไปรวมตัวกันที่อิ๋งเซียง”