เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1497 ความคิดของรัฐบาล?
ในยุคสมัยที่ขาดแคลนพลังวิญญาณ ในยุคสมัยที่ผู้บำเพ็ญ
ฝึกฝนมานับร้อยปียังไม่อาจกลายเป็นเทพ
ซุนหย่าจิ้งกลับได้เป็นเทพแล้ว!
แม้แต่ฉู่ลั่วยังไม่ได้เป็นเทพ แต่ซุนหย่าจิ้งกลับได้เป็น!
“เป็นไปไม่ได้!”
หล่อนปราดไปอยู่ข้างกายฉู่ลั่ว จับสังเกตซุนหย่าจิ้งอย่างละเอียด
“พลังวิญญาณในตัวเจ้าน้อยนิดปานนี้ ซ้ายังตายอย่างอนาถ จะไป
เอาผลบุญและการบูชามาจากไหนกัน”
“แปลกเกินไปแล้ว!”
“แม้แต่ลั่วลั่วยังไม่ได้รับการบูชา!”
“เจ้าจะมีได้อย่างไร”
การบูชาต้องได้รับบูชาจากคนธรรมดาด้วยความศรัทธาจึงจะ
ได้รับ
ฉู่ลั่วเป็นปรมาจารย์ที่มากฝีมือขนาดนี้ ยังไม่เคยได้รับการบูชา
แต่ซุนหย่าจิ้งกลับได้รับมัน
ซุนหย่าจิ้งถูกเฉิงยวนเขย่าจนดวงตาผีของเธอพร่าเลือน “ฉันก็
อยากรู้เหมือนกันว่าฉันมีได้ยังไง”
“มันแปลกมากเหรอคะ?” ฉู่ลั่วถาม
หลังเห็นว่าคนอื่น ๆ ต่างมองมาที่เธอ จึงรู้สึกสงสัยเล็กน้อย
ทุกคนพากันพยักหน้าหงึก ๆ
แม้แต่ซุนหย่าจิ้งเองก็อึ้งไปด้วย
ขนาดเธอ!
ยังกลายเป็นเทพได้!
เหอะ!
ตลกแล้ว!
“คุณจำได้ไหมว่าตั้งแต่ที่คุณเริ่มไลฟ์สตรีมมาได้ทำการช่วย
จับคู่บุพเพให้ไปกี่คู่แล้ว?”
ซุนหย่าจิ้งคิด “เรื่องนั้นใครจะไปจำได้ล่ะคะ! ฉันไม่ได้ทำแค่ไลฟ์
สตรีมนะ บางทีตอนที่ได้รับข้อความส่วนตัวมา ฉันก็ดูให้แบบ
ออฟไลน์ด้วย”
ใครใช้ให้เดดไลน์มาบีบบังคับเธอล่ะ?
แล้วเธอจะไม่กระตือรือร้นได้ไง?
“ตั้งแต่ที่คุณเริ่มไลฟ์มา คุณก็ทำการจับคู่บุพเพให้คู่รักที่ดีเยี่ยม
ไปสองร้อยคู่แล้ว มองเห็นถึงตัวตนของหญิงชายที่เลวร้ายไปนับพัน
คนแล้วด้วย” ฉู่ลั่วบอกจำนวนออกไปอย่างเรียบนิ่ง
ซุนหย่าจิ้งกลับมีใบหน้าสงบ “เพิ่งจะสองร้อยคู่เองเหรอคะ? ฉัน
คิดว่าตัวเองจับคู่ไปเยอะมากแล้วเสียอีก”
“แต่สังคมสมัยนี้อะไรเป็นเรื่องยากที่สุดคะ?”
ฉู่ลั่วพูดต่อ “บุพเพเป็นเรื่องยากที่สุดค่ะ การจับคู่ซึ่งเป็นคู่สามี
ภรรยาที่ดีเยี่ยมยากที่สุด! ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง ล้วนกลัวกัน
ทั้งนั้นว่าตัวเองจะไปเจอคนไม่ดี กลัวว่าคนที่ตัวเองเจอจะไม่สามารถ
อยู่คอยดูแลเอาใส่ใจกันได้ตลอดไปจนแก่เฒ่า”
“ดังนั้นพวกเขาถึงได้เริ่มแอบบูชาภาพเหมือนของคุณ”
“พวกเขาคิดว่าคุณสามารถแยกแยะคนชั่วร้ายไปได้ และคุณก็
สามารถจับคู่สามีภรรยาที่ดีเยี่ยมให้ได้ด้วย พวกเขาคาดหวังให้
ตัวเองได้ครอบครองความสามารถเหมือนคุณ”
ซุนหย่าจิ้งทำสีหน้าเมินเฉยไปทันที “คนชั่วร้ายเหรอ เรื่องนั้นแค่
มองปราดเดียวก็รู้แล้วไม่ใช่เหรอคะ? แค่มีญาณสูงสักหน่อย ได้
ใกล้ชิดเพียงครู่เดียวก็รู้แล้ว”
“พวกเขามีกิเลสตัณหามากเกินไปก็เลยมองไม่ออก หากหลุด
พ้นแล้วใครก็มองออกทั้งนั้นค่ะ”
ซุนหย่าจิ้งพูดไปตามเหตุผล แต่ทำเอาคนอื่น ๆ ที่อยู่ ณ ที่แห่ง
นั้นต่างรู้สึกค่อนข้างประหลาดใจ
เรื่องความรักใคร่ใครจะมองออกได้ง่าย ๆ กันล่ะ!
ถ้ามองออกได้ง่ายดายจริง ๆ แบบนั้นก็คงไม่ต้องมีคนมากมายที่
พยายามจะฆ่าตัวตายซ้า ๆ เพื่อความรักขนาดนั้นหรอก
ซุนหย่าจิ้งเบิกตาโตขึ้นแล้วเอ่ย “คงไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้ใช่ไหม
คะ! ฉันถึงได้กลายเป็นเทพ!”
ฉู่ลั่วจึงบอก “แน่นอนว่าไม่ใช่ค่ะ การจะกลายเป็นเทพได้ต้องมี
การทำลายเนื้อหนัง แต่คุณตายไปแล้ว ซึ่งนี่เป็นข้อแรกของการ
กลายเป็นเทพเลย”
“คนธรรมดาได้รับควันธูปศักดิ์สิทธิ์อาจจะกลายเป็นเทพได้จริง ๆ
แต่ก็จะเป็นเทพเถื่อน แต่คุณแตกต่างออกไปค่ะ คุณเป็นเทพทางการ
ที่จะมีถ้าอาศัย”
ฉู่ลั่วหยิบหนังสืออีกแผ่นออกมาแล้วส่งให้ซุนหย่าจิ้งดู “นี่คือ
หนังสือที่ทางรัฐบาลส่งให้คุณ ต่อไปเขาจินหลี่จะเป็นถ้าที่อาศัยของ
เทพบุพเพซึ่งก็คือคุณค่ะ”
ซุนหย่าจิ้งดูหนังสือแต่งตั้งที่เป็นระเบียบนั่นแล้วมุมปากก็กระตุก
เล็กน้อย
เธอถือหนังสือไว้แล้วเอ่ยถามหยั่งเชิงอย่างระมัดระวัง
“ปรมาจารย์คะ คุณบอกฉันมาตามจริงนะคะว่าเรื่องที่จะให้ฉันเป็น
เทพ ไม่ใช่ความคิดของคุณใช่ไหมคะ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้าแล้วตอบไป “ไม่ใช่ความคิดเห็นของฉันจริง ๆ ค่ะ”
มุมปากของซุนหย่าจิ้งกระตุกแรงขึ้นไปอีก “ความคิดของ
รัฐบาล?”
ฉู่ลั่วพยักหน้าอีกครั้งหนึ่ง
แม้ว่าจะตายไปและได้กลายเป็นเทพ แต่ก็เห็นได้ด้วยตาเปล่าเลย
ว่าสีหน้าของซุนหย่าจิ้งไม่สู้ดีนัก