เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1529 ท าร้ายเจ้ากับเขา
“เสี่ยวอิงถูกสัมภเวสีตามรังควานตั้งแต่เด็ก คนตระกูลสั่วทำนาย
เห็นบุพเพสิบชาติของเธอจึงไปหาเจี่ยซี ตอนนั้นพวกเขาสองคนยัง
เด็กกันมาก”
“เวลาเกิดเรื่องบางอย่างกับตระกูลเจี่ย ตระกูลสั่วก็ออกหน้าช่วย
แก้ปัญหา แต่มีข้อแม้ว่าเจี่ยซีต้องหมั้นหมายกับเสี่ยวอิง”
“ตอนแรกเจี่ยซีไม่ยอม แถมยังทะเลาะกับเสี่ยวอิงด้วย เอาเป็นว่า
ก่อนเจี่ยซีจะบรรลุนิติภาวะ เขาเกลียดเสี่ยวอิงมากค่ะ”
“แต่…”
ไจ๋โหรวปิดปากหัวเราะ “แต่หลังพ้นอายุสิบแปด เขากับเสี่ยวอิง
สองคนก็เริ่มต้นความรักที่ชวนบีบหัวใจอันแสนลึกซึ้ง ไม่ว่าจะทำ
อะไรต้องได้เจอะเจอกันเสมอ”
“ตอนนั้นพวกเราเคยล้อกันด้วยค่ะว่าสมกับเป็นบุพเพสิบชาติ”
“ต่อมา เสี่ยวอิงพบว่าตัวเองไม่ถูกสัมภเวสีรังควานแล้ว จึงเป็น
ฝ่ายเอ่ยปากขอถอนหมั้นกับเขา”
“ใครจะไปรู้…เจี่ยซีกลับไม่ยอม”
เธอเล่าอย่างออกรส ไม่สังเกตเลยสักนิดว่าสีหน้าของฉู่ลั่ว
และเฉิงยวนเริ่มไม่สู้ดีนัก
“หลังจากนั้นก็เป็นการง้อเสี่ยวอิงของเจี่ยซี ตอนนั้นเป็นเรื่อง
ใหญ่โตมากนะคะ แทบจะเป็นนิยายตามง้อภรรยาฉบับชีวิตจริงเลยละ
ค่ะ”
“แต่สุดท้ายเจี่ยซีก็ชนะใจสั่วอิงได้!”
“ถึงยังไงก็เป็นบุพเพสันนิวาสกันมาสิบชาติ พวกเขาย่อมต้องได้
คู่กันอยู่แล้วค่ะ”
ไจ๋โหรวเล่าเรื่องราวในอดีตของเจี่ยซีและสั่วอิงระหว่างทางไม่
หยุด
รอจนพวกเขามาถึงหน้าประตูบ้านตระกูลสั่ว ฉู่ลั่วกับเฉิงยวนก็
ได้รู้เรื่องในอดีตของเจี่ยซีและสั่วอิงจนครบถ้วน
ทันทีที่ลงจากรถ ไจ๋โหรวก็มองคนสองคนที่เดินจูงมือกันอยู่ด้วย
สีหน้าซาบซึ้ง “ดูพวกเขาสิ บุพเพสิบชาติ! สวรรค์จับคู่ให้พวกเขา
เรียบร้อยแล้ว”
พูดจบ ไจ๋โหรวก็เดินไปข้างหน้า
ฉู่ลั่วที่เดินอยู่ด้านหลังชำเลืองเฉิงยวน “มีอะไรไม่ชอบมาพากล
เหรอ”
ปกติแล้วเฉิงยวนสนอกสนใจในเรื่องราวความรักอย่างนี้มาก แต่
ครั้งนี้เธอกลับไม่พูดสักประโยคตลอดทาง
เฉิงยวนเบนสายตา เห็นภาพเจี่ยซีก้มหน้าเล็กน้อย กำลังพูดคุย
กับสั่วอิงอย่างอ่อนโยนพอดี
“เจี่ยซีคนนี้…อาจเป็นคู่หมั้นของข้าที่กลับชาติมาเกิด”
ฉู่ลั่ว “…”
เธอหันไปมองเฉิงยวน
เฉิงยวนรีบบอก “ที่ข้าพูดเช่นนี้ไม่ใช่เพราะมีความหมายอื่น ข้า
ไม่เคยคิดแย่งผู้ชายกับใคร ข้าเพียง…รู้สึกแปลกใจเท่านั้น”
“เพียงแค่แปลกใจเท่านั้นเอง”
“มันก็ผ่านมาเป็นพันปีแล้ว เขาไปเกิดใหม่ตั้งไม่รู้กี่หน จะชอบ
คนอื่นก็เป็นเรื่องปกติ!”
“แต่งงานมีลูกกับคนอื่นก็เป็นเรื่องปกติ!”
“ข้าไม่ใช่พวกคลั่งรัก ไหนเลยจะหวังว่าผ่านมาหนึ่งพันปีแล้วเขา
จะยังชอบข้า!”
“แค่คิดก็เป็นไปไม่ได้แล้ว…”
ฉู่ลั่วมองรอยยิ้มเย้ยหยันกับแววตาดูแคลนคู่นั้นของเฉิงยวน
ก่อนจะเอ่ยขึ้น “แต่เธอยังจำได้!”
“อะไรนะ”
ฉู่ลั่วเอ่ย “แวบแรกที่เธอเห็นเขาก็จำได้ทันที ต่อให้เขาเกิดใหม่
มาแล้วหลายหน รูปโฉมหน้าตาเปลี่ยนไปจนหมด แต่เธอก็ยังจำเขา
ได้”
สีหน้าของเฉิงยวนแข็งทื่อ ราวกับใกล้จะแตกสลายในวินาที
ต่อมา
“เมื่อกี้ เธอพูดมากด้วย”
ไหล่เฉิงยวนห่อลง หลังค่อมลงมาทันที เธอยกมือขึ้นปิดตา
ปิดบังทุกความรู้สึกของตัวเอง “ฉู่ลั่ว อีคิวเจ้าไม่ต่าไปหน่อยหรือ”
“เวลาเช่นนี้ เจ้าไม่ควรเปิดโปงข้าสิ มองออกแต่ไม่พูดเป็นกฎขั้น
พื้นฐานนะ”
ฉู่ลั่วจดจ้องเฉิงยวน
ภายใต้สายตาของฉู่ลั่ว เฉิงยวนค่อย ๆ วางมือลง นัยน์ตาพิศวง
สบเข้ากับดวงตาของฉู่ลั่ว
ผ่านไปนาน…
ฉู่ลั่วเป็นฝ่ายเอ่ยปาก “เฉิงยวน เขาเกิดใหม่แล้ว”
“ข้ารู้”
“เขามีบุพเพสิบชาติกับคนอื่น”
“ข้ารู้”
“ชาตินี้เขามีคนที่ชอบแล้ว”
“…ข้าเห็นแล้ว”
เฉิงยวนเหยียดยิ้มมุมปาก กล่าวตัดบทฉู่ลั่ว “ลั่วลั่ว ข้าเข้าใจทุก
อย่างดี ข้าเพียงแต่…รู้สึกกลัวนิดหน่อย”
เธอทอดสายตาลงบนคู่ชายหญิงด้านหน้าอย่างเศร้าสร้อย “ข้า
ใช้ขวดผนึกรัก เขาเองก็ใช้ด้วย”
“ข้าเป็นฝ่ายบังคับเขาให้ใช้”
“ฉู่ลั่ว ข้ากลัว”
“ข้ากลัวว่า ข้าจะเป็นคนทำร้ายเขา”
เธอหันกลับมาช้า ๆ สายตาโศกเศร้า “และข้ากลัวตัวเองจะทำ
ร้ายฮั่วเซียวหมิง ทำร้ายเจ้ากับเขา”
YOU MAY ALSO LIKE
