เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1531 เป็นแค่วิญญาณร้าย
เฉิงยวนที่มีสีหน้าเรียบนิ่งในตอนแรกพลันเปลี่ยนสีหน้าทันที
“พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไร ทำไมต้องนำของพวกนี้มาให้ข้า”
ทั้งเทียน…
ทั้งกระดาษเงินกระดาษทอง…
คิดจะดูถูกใครกัน!
เฉิงยวนโพล่งออกไปทันที “ที่เรามาในวันนี้ ก็เพียงอยากถาม
เรื่องหนึ่งเท่านั้น ขวดผนึกรักนี่ใช่ของพวกเจ้าตระกูลสั่วหรือไม่”
ในตอนนั้นฉู่ลั่วก็หยิบขวดผนึกรักออกมา
เฉิงยวนพูดด้วยท่าทีเย็นชาว่า “ของสิ่งนี้ตระกูลสั่วของพวกเจ้า
สร้างขึ้นมาใช่ไหม?”
ทันทีที่หยินขวดผนึกรักออกมา สั่วเฟิงก็หรี่ตาลง
“ฉันขอดูหน่อย”
ไจ๋โหรวรับขวดผนึกรักมาทันทีแล้วส่งไปให้สั่วเฟิง
สั่วเฟิงถือดูอย่างละเอียดแล้วพูดออกมา “เป็นของที่ตระกูลสั่ว
ของเราสร้างขึ้นจริง ๆ มีกลิ่นอายสายเลือดของตระกูลสั่วหลงเหลือ
อยู่”
“ไม่ทราบว่า…คุณเฉิงไปเอาของสิ่งนี้มาจากไหน”
เฉิงยวนกำลังจะเอ่ยปากบอกไปแต่ถูกฉู่ลั่วห้ามไว้ก่อน
เธอก้าวไปข้างหน้าแล้วพูด “ฉันได้มาโดยบังเอิญค่ะ”
สั่วเฟิงบอก “นี่เป็นของของบรรพบุรุษเรา ไม่ได้ถ่ายทอดมาใน
ตระกูลสั่วนานแล้ว เจ้านิกายได้รับมันมาก็นับว่าเป็นโอกาสของเจ้า
นิกายแล้ว”
เธอส่งขวดผนึกรักคืนไป
“ไม่รู้ว่าเจ้านิกายเอาขวดผนึกรักนี้มาเพราะอยากจะถามอะไร
พวกเรา”
“ตระกูลสั่วคงจะรู้ใช่ไหมคะว่า อักขระที่อยู่บนนั้นหมายความว่า
อะไร”
สั่วเฟิงส่ายหน้า “ไม่รู้หรอก มันเป็นของเมื่อพันปีที่แล้ว ตระกูลสั่ว
เองก็ไม่มีร่องรอยอะไรหลงเหลืออยู่เลย”
คนตระกูลสั่วคนอื่น ๆ มองฉู่ลั่วด้วยสีหน้าเรียบเฉยเช่นกัน
สั่วอิงยืนอยู่ข้าง ๆ สั่วเฟิงแล้วกระตุกแขนเสื้อของอีกฝ่าย
“หัวหน้าตระกูลคะ…”
สั่วเฟิงตีหลังมือของเธอ แล้วพูดด้วยน้าเสียงอ่อนโยนแต่ท่าที
เด็ดขาดมาก “นี่เป็นเรื่องใหญ่นะ”
เธอมองฉู่ลั่วด้วยรอยยิ้ม ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นก็จ้องมองฉู่ลั่วอยู่
เช่นกัน
ฉู่ลั่วออกแรงกำขวดผนึกรักไว้เล็กน้อย
และในการเผชิญหน้าที่ไร้เสียงนี้
จู่ ๆ ก็มีสายลมไม่ดีพัดโหมเข้ามา
พอฉู่ลั่วหันกลับไปมอง ก็เห็นวิญญาณสีเลือดพุ่งจากด้านข้าง
ของตัวเองออกไปหาสั่วเฟิง
เฉิงยวนซึ่งมีพลังหยินอยู่ทั่วร่างพุ่งเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างรุนแรง
เล็บอันแหลมคมราวกับใบมีด ข่วนไปทางสั่วเฟิงทันใด
“เฉิงยวน!”
ไจ๋โหรวกับจี้ไจ่ตกใจทันที พวกเขาคิดไม่ถึงเลยว่าเฉิงยวนจะ
โจมตีกะทันหันแบบนี้
“เป็นแค่วิญญาณร้าย กลับกล้ามาลงมือในตระกูลสั่ว!”
สั่วเฟิงเคาะไม้เท้ากับพื้นเบา ๆ แล้วสิ่งของต่าง ๆ ที่เดิมทีห้อยอยู่
ในห้องโถงหลักราวกับของประดับตกแต่ง ก็พากันพุ่งเข้ามาหาเฉิง
ยวนทั้งหมด
เสือและสิงโตในภาพวาดเหล่านั้นกลับกลายเป็นของจริงขึ้นมา
ในชั่วพริบตา
ดาบคมที่แขวนอยู่บนผนังก็ออกจากฝักมาในพริบตาเช่นกัน
ยังมีกระดิ่งและธงเชิญวิญญาณ…
ราวกับว่าสิ่งของทั้งหมดที่อยู่ในห้องโถงกลายเป็นอาวุธศักดิ์สิทธิ์
ขึ้นมาทันตา
เฉิงยวนหลบคมดาบและธงเชิญวิญญาณ จากนั้นกรงเล็บแหลม
ก็ทำการฉีกสัตว์ร้ายที่โจมตีเข้ามา แล้วพลังหยินในดวงตาของเธอก็
เพิ่มขึ้น เสื้อผ้าแบบเดิมก็หายไปทันที เปลี่ยนเป็นชุดคลุมยาวสีแดง
สดพร้อมกับผมสยาย
“เฉิงยวน!”
ฉู่ลั่วรีบก้าวเข้าไปแล้วเอามือข้างหนึ่งขวางกระดิ่งทองสำริด
ขนาดใหญ่ที่โจมตีเข้ามา ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็จับไหล่ของเฉิงยวนไว้
อาวุธทั้งหมดต่างพากันรายล้อมอยู่รอบ ๆ พวกเธอทั้งสองคน
“หัวหน้าตระกูลสั่ว เก็บอาวุธศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ไปเถอะค่ะ!”
สั่วเฟิงยกมุมปากขึ้นเบา ๆ เอ่ยว่า “วิญญาณร้ายกล้ามา
แผลงฤทธิ์ที่ตระกูลสั่ว หากพูดออกไป ตระกูลสั่วจะไม่เสียหน้าเหรอ”
“วันนี้ ต่อให้เจ้านิกายจะอยากปกป้องเธอก็คงจะปกป้องไม่ได้
หรอก”
สั่วเฟิงชี้นิ้วไปเบา ๆ แล้วอาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดก็โจมตีเข้ามาอีก
ครั้ง
แต่สิ่งที่แตกต่างจากเมื่อครู่คือในเวลานี้อาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดมี
พลังแข็งแกร่งขึ้นกว่าเก่า
เฉิงยวนเตรียมจะลงมืออีก แต่ถูกฉู่ลั่วจับไหล่เธอไว้ ไม่ยอมให้
เธอขยับตัวทำอะไรได้ทั้งนั้น
ขณะที่อาวุธศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดพุ่งเข้ามาใกล้พวกเธอสองคน พลัง
วิญญาณอันแข็งแกร่งจากรอบตัวคนทั้งสองก็พลันระเบิดออก
YOU MAY ALSO LIKE
