เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1535 ขั้นตอนการสร้างอาวุธ

เจี่ยซีไม่เข้าใจ

แต่สั่วอิงยืนกรานอย่างนั้น

เจี่ยซีจึงถอนหายใจแล้วพูดอย่างตามใจ “ถ้าอย่างนั้นก็ว่าตาม

คุณ ผมก็อยากจะดูว่าในขาตั้งนี้มีอะไรที่จะทำให้ผมเปลี่ยนใจจะ

แต่งงานกับคุณได้”

สั่วอิงกระตุกมุมปากขึ้นอย่างฝืน ๆ

สั่วเฟิงจึงให้พวกเขาไปยืนล้อมขาตั้งไว้แล้วเริ่มทำพิธี

เลือดสด ๆ ไหลเข้าไปในขาตั้ง

ขาตั้งที่เดิมทีดูเก่าแก่โบราณ จู่ ๆ ร่องรอยของกาลเวลาก็หายไป

ก่อนจะส่องประกายออกมา

จากนั้นแรงดูดที่แข็งแกร่งก็ดูดทุกคนที่ยืนล้อมขาตั้งอยู่เข้าไป

ข้างใน

ขาตั้งทองสัมฤทธิ์ส่งเสียงวิ้ง ๆ ออกมาพร้อมกับส่องแสงเป็นสี

แดงเลือดจาง ๆ

สั่วเฟิงเงยหน้าขึ้นมองที่ขาตั้งขนาดใหญ่นั้น เห็นว่าอักขระซึ่ง

เดิมทีเป็นเหมือนของตายราวกับว่ามีชีวิตอยู่ภายใต้แสงสีแดงเลือด

และเคลื่อนที่อย่างช้า ๆ

“หัวหน้าตระกูล ให้เสี่ยวอิงกับเจี่ยซีเข้าไปด้วยจะไม่เป็นไรจริง ๆ

เหรอ?”

สั่งเฟิงตอบ “บุพเพสิบชาติ ถ้าไม่ไปก็คงจะไม่ได้แล้ว”

คนตระกูลสั่วขมวดคิ้วมองขาตั้งทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่แล้วถอน

หายใจแผ่วเบา “หวังว่าเสี่ยวอิงกับเจี่ยซีจะผ่านด่านนี้ไปด้วยกันได้

นะ”

สั่วเฟิงบีบไม้เท้าในมืออย่างแรงพลางเอ่ย “ต้องได้แน่นอน”

พวกเขาต้องทำได้แน่นอน

…

“นี่คือด้านในของขาตั้งขนาดใหญ่เหรอ?” ไจ๋โหรวเอ่ยอย่าง

ตกใจแล้วยื่นมือไปสัมผัสผนังโบราณ “ไม่เห็นจะเหมือนทองสัมฤทธิ์

เลยสักนิดเดียว!”

“นี่มันแดนเซียนชัด ๆ”

เฉิงยวนที่เปิดประตูออกไปก่อนยืนนิ่งค้างอยู่ตรงหน้าประตู

เห็นว่าข้างนอกประตูอบอวลไปด้วยไอหมอก และเห็นเสากลมสูง

ตระหง่านอยู่ท่ามกลางเมฆหมอกซึ่งปกคลุมอยู่ ด้านบนเสานั้นมีลวย

ลายอักขระปรากฏอยู่เลือนราง

“มีเสาเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?” ไจ๋โหรวเดินเข้ามาแล้วลองก้ม

หน้ามองบันไดที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า

แล้วเห็นเพียงเมฆหมอกหนาแน่นจนมองเห็นไม่ชัดเลยว่ามีของ

จริงอยู่ใต้ฝ่าเท้าหรือเปล่า

หากย่าฝ่าเท้าลงไป ไม่แน่ว่าอาจจะตกลงไปในหุบเหวที่ลึกมาก ๆ

ก็ได้

“นี่คืออาณาจักรความฝันเหรอ?”

“นี่คือค่ายกล” จี้ไจ่เองก็เดินไปที่หน้าประตู แล้วขมวดคิ้ว

เล็กน้อยพลางมองไปยังเสาแต่ละต้นซึ่งอยู่ไกล ๆ จากนั้นก็เงยหน้า

มองห้องที่พวกเขาอยู่

“พวกเราก็อยู่บนเสาเช่นกัน”

ทุกคนล้วนเงยหน้ามองกันหมด

เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ด้วย!

ห้องของพวกเขาอยู่บนเสาเช่นกัน

“ตอนนี้จะทำยังไงดีล่ะ?”

“จะไปหาอักขระขวดผนึกรักที่เจ้านิกายต้องการได้ยังไง?”

ไจ๋โหรวมองฉู่ลั่วและเห็นว่าสายตาของฉู่ลั่วมองตรงไปที่แห่งหนึ่ง

ภายในห้อง

“เอ๊ะ! เปลี่ยนไปแล้ว!”

แล้วเธอก็เห็นว่าห้องที่เดิมดูโบราณได้เปลี่ยนฉากไปแล้ว

แล้วชายคนหนึ่งผู้มีผมและเคราเป็นสีขาว สวมชุดคลุมที่ดู

ประณีต กำลังยืนอยู่ตรงหน้าปากถ้า

“ภูเขาไฟ!”

แม้ว่าจะเป็นอาณาจักรความฝัน แต่พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงไอความ

ร้อนที่รุนแรงและลาวาที่กำลังจะปะทุออกมา

จี้ไจ่หรี่ตามอง เขารู้สึกได้ถึงลมและไอร้อนจากกลางภูเขา “นี่

เป็นวิชาเซียน”

ไม่เพียงแต่สร้างฉากขึ้นใหม่ได้อย่างง่ายดาย

แต่ได้เห็นชายที่ดูเหมือนเซียน กระโจนเข้าไปจากปากถ้าลาวา

แล้วหลังจากนั้นในมือของเขาก็ถือหินสีแดงก้อนหนึ่งขึ้นมาอย่างพึง

พอใจ

ต่อจากนั้นเขาก็เก็บรวบรวมไปทีละอย่าง

ภูเขาหิมะ

ป่าดงดิบ

ทะเลลึก

……

จี้ไจ่ก้าวเร็ว ๆ ไปอยู่ข้างกายฉู่ลั่วแล้วบอก “ดูเหมือนว่าจะเป็น

ขั้นตอนการสร้างอาวุธขึ้นใหม่นะ”

“อืม”

“แบบนี้น่าจะไม่ใช่ขวดผนึกรัก”

“ไม่ใช่หรอก” อุปกรณ์อาวุธที่กองจนจะเท่าภูเขานี้ เห็นได้ชัด

เลยว่าไม่ใช่การสร้างขวดผนึกรัก

ชายคนนั้นเงยหน้ามองอุปกรณ์ที่สูงราวกับภูเขาแล้วยิ้มพลาง

เอ่ยออกมา “นี่น่าจะพอแล้วนะ!”

เขาเปิดเสื้อคลุมเล็กน้อย เผยให้เห็นกล้ามเนื้ออยู่ข้างใน

จากนั้นก็ยกค้อนขึ้นแล้วเริ่มตี

พวกฉู่ลั่วนั่งอยู่บนก้อนหินด้านข้าง จ้องมองชายคนนั้นสร้าง

อาวุธอย่างเงียบ ๆ

“อาซี อย่าโกรธเลยนะ” สั่วอิงกระตุกแขนเสื้อของเจี่ยซีอย่างระวัง

“ฉันไม่ได้สงสัยในความรู้สึกของคุณที่มีต่อฉันหรอก ฉันก็แค่…”

เจี่ยซี “คุณกำลังสงสัย! ถ้าคุณไม่สงสัย แล้วทำไมคุณถึงคิดว่า

หลังจากเข้ามาในขาตั้งขนาดใหญ่นี่แล้วผมจะไม่ยอมแต่งงานกับ

คุณ?”