เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1536 คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณสนใจคุณเฉิงมาก
- Home
- เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด
- บทที่ 1536 คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณสนใจคุณเฉิงมาก
สั่วอิงหลุบตาลง “ฉัน…ฉัน…”
“เสี่ยวอิง ระหว่างเราผ่านอะไรมาตั้งมากมายแล้ว ไม่ว่าจะเกิด
อะไรขึ้น ความรู้สึกของผมที่มีต่อคุณก็จะไม่มีวันเปลี่ยนแปลง ทำไม
คุณถึงไม่ยอมเชื่อผม?”
“ฉันเชื่อคุณแน่นอนสิคะ” สั่วอิงน้าเสียงดูร้อนใจ แต่สายตากลับ
มองไปทางเฉิงยวนอย่างไม่เป็นตัวของตัวเอง
เจี่ยซีก็มองตามสายตาของเธอไปแล้วเอ่ยถาม “คุณมองเธอ
ทำไม?”
สั่วอิงจับมือเจี่ยซีแน่นแล้วฝืนยิ้ม “ไม่มีอะไรค่ะ”
เจี่ยซีขมวดคิ้วแล้วถาม “เธอพูดอะไรหรือเปล่า? หรือว่าเธอทำ
อะไร?”
พูดแล้วเขาก็เดินปรี่เข้าไปหาเฉิงยวน
“คุณพูดอะไรกับเสี่ยวอิง?”
เฉิงยวนกำลังเท้าคางชื่นชมร่างกายที่แข็งแรงบึกบึนและชุ่มไป
ด้วยเหงื่อของเซียนผู้นั้นอยู่
พอได้ยินคำพูดของเจี่ยซีก็เหลือบตามองแล้วพูดออกไป “พวก
เจ้าสองคนตัวติดกันอย่างกับฝาแฝด ถ้าข้าพูดอะไรกับนางแล้วเจ้าจะ
ไม่รู้ได้เหรอ?”
“ถ้าอย่างนั้นทำไมเสี่ยวอิงถึง…”
“แล้วเกี่ยวอะไรกับข้า” เฉิงยวนกอดอกและมองไปทางเจี่ยซี
จากนั้นก็เหลือบมองสั่วอิงด้วยสายตาเย็นชา “นางจะเป็นบ้าอะไรแล้ว
มันเกี่ยวอะไรกับข้า?”
“คุณ…”
“ถ้าพวกเจ้าสองคนอยากจะแสดงให้เห็นว่ารักแท้ไม่มีใครทำอะไร
ได้ พวกเจ้าสองคนรักกันมากก็ตามแต่ใจ! อยากจะแสดงอะไรก็ทำ
เลย! ถ้าพวกเจ้าต้องการผู้ชม ข้าก็เป็นแขกให้ได้ แต่ถ้าพวกเจ้า
ต้องการตัวประกอบล่ะก็…” เฉิงยวนหัวเราะ “เช่นนั้นก็ขอโทษที พวก
เจ้าคงจะจ่ายค่าปรากฏตัวของข้าไม่ไหวหรอก”
เจี่ยซีชะงักแล้วกัดฟันอย่างโกรธเกรี้ยว เขาโต้แย้งอะไรไม่ออก
เลย
สั่วอิงรีบดึงเขาแล้วขอโทษเฉิงยวน “ขอโทษนะคะคุณเฉิง อาซี
เขาไม่ได้ตั้งใจค่ะ เขาแค่…”
“ข้ารับคำขอโทษ แต่ไม่ต้องบอกเหตุผลให้ฟังหรอก”
เธอเหลือบมองเจี่ยซีอย่างเฉยเมย แล้วมองพิจารณาจากหัวจรด
เท้าด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยการดูถูก “รบกวนการมองกล้ามท้องของ
ข้า”
เธอเอามือข้างหนึ่งขึ้นมาเท้าคางอีกครั้งแล้วมองไปที่ร่างของ
เซียนผู้นั้นที่กำลังใช้ค้อนอยู่
“จุ้ ๆ ๆ ดูเขาสิพอใส่เสื้อแล้วดูผอมแห้ง แต่พอถอดเสื้อมี
กล้ามเนื้อเลย ไม่เหมือนคนบางคน…”
“คุณว่าใคร!”
“อาซี ช่างเถอะ” สั่วอิงดึงเจี่ยซีที่กำลังโกรธไปข้าง ๆ แล้วบอก
“คุณเฉิงคงไม่ได้ตั้งใจหรอก”
“เธอตั้งใจ”
“อาซี!” สั่วอิงยิ้มอย่างขมขื่น “คุณรู้ตัวหรือเปล่าว่าคุณสนใจคุณ
เฉิงมากเลย!”
เจี่ยซีชะงักไปด้วยท่าทียิ้มเยาะ แล้วมองไปทางสั่วอิงอย่างงุนงง
เขาแปลกใจมากแล้วก็รู้สึกตลกด้วย “ดังนั้นคุณกำลังหึงอยู่
เหรอ?”
สั่วอิงหลุบตาลงแล้วพูดด้วยเสียงที่ค่อยมาก ๆ “ฉันแค่พูดความ
จริงค่ะ คุณสนใจคุณเฉิงมาก เดิมทีแล้วคุณไม่ได้เป็นแบบนี้ มีเพียง
แค่ตอนที่คุณเจอกับคุณเฉิงเท่านั้น คุณถึงจะอารมณ์ร้อนขนาดนี้
ได้”
“เธอยั่วโมโหผมนี่ ผม…”
ตุบ!
ยังไม่ทันสิ้นเสียงพวกเขา ก็มีเสียงดังตุบที่ด้านหลังของทั้งสอง
คน
ทั้งสองคนหันกลับไปมองก็เห็นหินแหลมคมก้อนหนึ่งตกอยู่ข้าง
หลัง
เฉิงยวนปรบมือแล้วมองไปอย่างเกียจคร้าน “ข้าได้บอกกับเจ้า
หรือยังว่า พวกเจ้าคุยเรื่องของพวกเจ้าหรือความรักของพวกเจ้าได้
แต่อย่าดึงข้าไปมีเอี่ยวด้วย!”
“พวกเจ้าไม่ได้จ่ายค่าปรากฏตัวให้ข้าก็ช่วยอย่ามอบตัวประกอบ
ที่ร้ายกาจให้ข้าที่นี่เข้าใจไหม?”
ก้อนหินเมื่อครู่นั้นมีแรงโจมตีที่แข็งแกร่งมาก
ถ้าเมื่อครู่หินก้อนนั้นโดนพวกเขา พวกเขาคง…
เจี่ยซีหน้าซีดแล้วดันสั่วอิงไปข้างหลังเอาตัวเองบังไว้ พลางมอง
เฉิงยวนอย่างโมโห
เฉิงยวนเหลือบมองเขาอย่างเฉยชาพลางหัวเราะเยาะแล้วละ
สายตากลับมา
เจี่ยซี “…”
สั่วอิงสะอึก “อาซี คุณเฉิง…”
สายตาน่าสะพรึงกลัวนั้นมาอีกแล้ว
คำพูดของสั่วอิงชะงักไป
เธอจึงกดเสียงเบาลงอีก “พวกเราไม่ควรดึงคนอื่นเข้ามาจริง ๆ
อาซี เอาแบบนี้แล้วกัน!”
เจี่ยซีคิดจะพูดอะไรต่อแต่พอหันกลับมาเห็นท่าทีของสั่วอิงก็ใจ
อ่อน
“ทำตามที่คุณว่ามาได้เลย”