เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1538 ผ่านไปพันปีแล้วแต่บุพเพยังคงอยู่
สั่วอิงประสานมือแล้วตอบ “ศิษย์เป็นคนตระกูลสั่วค่ะ”
“ไม่เลว ๆ ! คุณกับเอ่อ…” เขามองเจี่ยซี “มีบุพเพสิบชาติ แต่ว่า
ยากที่จะได้มา เพราะว่า…”
น้าเสียงของเซียนดูสับสน “เดิมทีบุพเพก็ยากที่จะได้มาอยู่แล้ว
คิดไม่ถึงเลยว่าจะได้เจอสามคน ผู้หญิงที่ตายไปพันปีแล้วคนนี้ บุพเพ
ของคุณล่ะ?”
ยังไม่ทันที่เฉิงยวนจะได้เอ่ยปากตอบ เซียนกลับถอนหายใจ
ออกมาซะก่อน “คุณตายไปพันปีแล้ว ต่อให้บุพเพจะลึกซึ้งแค่ไหนก็
จืดจางจนแทบจะไม่เหลือแล้ว”
เฉิงยวนยังคงพูดตอบไป “…ไม่มีก็ไม่มีสิ! ฉันไม่ได้พึ่งพาบุพเพ
เพื่อกินข้าวสักหน่อย!”
ทันทีที่เซียนได้ยินดังนั้น ตอนแรกก็ชะงักไป แต่หลังจากนั้นก็
หัวเราะออกมาเสียงดังทันที “น้าเสียงนี้ไม่คล้ายกับการไม่ใส่ใจเลย
นะ!”
“บุพเพในตัวคุณยังอยู่ก็แสดงว่าคุณยังมีความรักต่ออีกฝ่ายอยู่
ถ้าไปหาอีกฝ่ายในตอนนี้ไม่แน่ว่าอาจจะสานต่อความสัมพันธ์กันได้”
“ผ่านไปเป็นพันปีแล้ว แต่บนตัวของคุณยังมีบุพเพอยู่”
“ความรู้สึกบนโลกนี่มันช่างซาบซึ้งใจจริง ๆ เลย”
“รีบไปเอากลับคืนมาเถอะ อย่ารอจนถึงเวลาที่สูญเสียไปแล้ว
ค่อยมาเสียใจทีหลัง”
ครั้งนี้หลังจากพูดจบแล้ว เซียนก็หายตัวไปอีกรอบ
ไจ๋โหรวมองเฉิงยวนอย่างแปลกใจด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “ยวน
ยวนตายไปพันปีแล้วยังมีบุพเพอยู่ที่ตัว หรือว่าจะเป็นบุพเพสิบชาติ
นะ?”
“เจ้านิกาย คุณมองออกไหมคะ?”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ฉันมองไม่ออกหรอกค่ะ”
นับตั้งแต่ที่เซียนเอ่ยปากพูดออกมา เฉิงยวนก็ก้มหน้าก้มตาไม่
แสดงท่าทีใด ๆ
พอเซียนไปแล้วเธอจึงเงยหน้าขึ้นมาแล้วพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ว่า “มองข้าทำไม! ข้ามีคนรักไม่ได้หรือยังไง?”
ไจ๋โหรว “…”
นี่มันไม่ใช่คนรักแบบทั่ว ๆ ไปนะ!
นี่เป็นคนรักที่มีบุพเพต่อกัน!
คนรักที่ผ่านไปพันปีแล้วแต่บุพเพยังคงอยู่เลยนะ!
คนทั่วไปขอเพียงเกิดในชาติภพใหม่ก็หมดสิ้นความรู้สึกไปแล้ว
แต่การมีบุพเพมันแตกต่าง!
“ไปเถอะ!”
ฉู่ลั่วแสดงท่าทางให้ทุกคนไปข้างหน้า
เมฆหมอกที่อยู่ข้างนอกจางไปไม่น้อยแล้ว จึงเผยให้เห็นเสากลม
ขนาดใหญ่แต่ละต้น
ป่าทองสัมฤทธิ์ที่เป็นเสาเรียงรายทำเอาทุกคนหน้ามืดไปหมด
ไจ๋โหรวพูดขึ้นมา “มีเยอะขนาดนี้จะต้องหาไปถึงเมื่อไหร่เนี่ย?”
จี้ไจ่มองฉู่ลั่ว “ไม่ทราบว่าเจ้านิกายมีเบาะแสอะไรไหมครับ?”
ฉู่ลั่วมองไปทางเฉิงยวน
เฉิงยวนก็ก้มหน้าครุ่นคิดไปครู่หนึ่งแล้วบอก “ผู้บำเพ็ญ เป็น
ผู้ชาย อายุสี่สิบกว่า มีแส้ปัดฝุ่นสีดำอยู่ในมือ และที่เอวมีน้าเต้าสีม่วง
ทองห้อยอยู่”
“รูปร่างหน้าตาดูสง่างาม จริงสิ…”
เฉิงยวนเงยหน้าขึ้นมอง “เขามีหกนิ้ว”
“ชอบแสร้งทำเป็นลุ่มลึก มักจะทำหน้าขมขื่นอยู่บ่อย ๆ ดูคล้าย
กับว่าทั้งโลกล้วนเสียใจไปกับเขา”
“เขามีภรรยาแล้วก็ลูกสาวด้วย!”
“แบบนี้พอไหม?”
ไจ๋โหรว “…”
นี่จะไม่พอได้เหรอ?
นี่แม้แต่เรื่องความมั่งคั่งของเขาก็บอกออกมาแล้วนะ!
ฉู่ลั่ว “ป่าทองสัมฤทธิ์นี่ไม่มีทางให้พวกเราเข้าไปได้ง่าย ๆ หรอก”
จี้ไจ่ก็พูดขึ้นมาเช่นกัน “เซียนผู้นั้นนิสัย…ผ่อนคลายมากเลย
น่าจะตั้งใจไม่บอกพวกเราเรื่องสถานการณ์อันตรายของป่าทอง
สัมฤทธิ์”
“แบ่งเป็นกลุ่มละสองคนแล้วแยกกันไปตรวจสอบ” ฉู่ลั่วบอก
จากนั้นสายตาของทุกคนก็ไปอยู่ที่เจี่ยซีกับสั่วอิง
สั่วอิงดันเจี่ยซีเล็กน้อย “อาซี คุณไปกลุ่มเดียวกับคุณเฉิงเถอะ”
“ฉัน…ฉันจะไปกับปรมาจารย์ฉู่”
แล้วเธอก็วิ่งเหยาะ ๆ ไปอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่ ได้ไหม
คะ?”
ฉู่ลั่วจ้องมองเธอ
สั่วอิงหลบสายตาของฉู่ลั่ว
จากนั้นฉู่ลั่วก็มองไปทางเฉิงยวน
เฉิงยวนจึงบอก “ข้ายังไงก็ได้ แค่เขาไม่มาถ่วงแข่งถ่วงขาข้าก็
พอ”
เจี่ยซีก็หัวเราะเยาะออกมาเช่นกัน “ถ้าคุณไม่อารมณ์ร้อนไปทั่ว
และอาศัยว่าตัวเองเป็นผีผู้หญิงแล้วรังแกคนอื่นตามใจ ผมก็จะ
ขอบคุณเทวดาฟ้าดินมาก ๆ เลย”
เฉิงยวนเหลือบมองเขาสักพักหนึ่ง ก่อนจะแค่นเสียงในลำคอ