เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1545 ความรู้สึกที่คุณมีต่อฉันจะไม่เปลี่ยนไปใช่ไหม
ฉู่ลั่วได้ยินแบบนี้ ก็ยิ้มบาง ๆ “เก่งมาก!”
เฉิงยวนมีรอยยิ้มบนใบหน้ามากขึ้น เธอหันไปมองเจี่ยซีที่แววตา
เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้ม ก่อนจะหันมากลอกตามองบน
“ต่อจากนี้พวกเราต้องร่วมมือกัน ถ้าเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา พวก
เราก็ต้องยอมรับให้ได้นะ”
ไจ๋โหรวคล้องแขนเฉิงยวน “ไปเถอะ! อย่าเสียเวลาเลยค่ะ”
“เวลาภายในนี้น่าจะแตกจากเวลาภายนอกนะ จนถึงตอนนี้ฉัน
ยังไม่รู้สึกหิวเลย”
พวกเขาพูดคุยกันจนมาถึงหน้าประตูสัมฤทธิ์
เจี่ยซีจับมือสั่วอิง และพูดปลอบว่า “เสี่ยวอิง คุณไม่สบายใจเรื่อง
อะไรกันแน่?”
เสี่ยวอิงส่ายหน้า เธอจับแขนเจี่ยซีเอาไว้แน่น “อาซี ไม่ว่าเกิด
อะไรขึ้น ความรู้สึกที่คุณมีต่อฉันจะไม่เปลี่ยนไปใช่ไหม?”
“แน่นอนอยู่แล้ว!”
“ต่อให้…ต่อให้คุณรู้ว่าความรักของพวกเราเป็นเรื่องหลอกลวง
คุณก็จะไม่เปลี่ยนไปใช่ไหม?”
“หลอกลวง?” เจี่ยซีไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่เห็นสั่วอิงทำท่าทาง
เหมือนจะร้องไห้ เขาก็ยิ้ม “ต่อให้เป็นเรื่องหลอกลวง แต่ความรู้สึกที่
ผมมีให้คุณไม่มีทางเป็นของปลอม!”
“อีกอย่าง พวกเราเป็นคู่บุพเพสิบชาติ ชาตินี้เป็นเรื่องหลอกลวง
หรือว่าชาติก่อนก็เป็นเรื่องหลอกลวงอย่างนั้นเหรอ?”
“เสี่ยวอิง คุณไม่ต้องคิดอะไรให้มากหรอก”
“รอให้เรื่องในนี้จบลงแล้ว พอพวกเราออกไปได้ เราจะแต่งงาน
กัน”
สั่วอิงมองเจี่ยซีด้วยสีหน้าเป็นกังวล เธออยากจะพูดอะไร
บางอย่างแต่อดกลั้นเอาไว้ สุดท้ายจึงทำได้แค่พยักหน้าตอบ
ฉู่ลั่วยืนอยู่หน้าประตูสัมฤทธิ์ ออกแรงเพียงเล็กน้อย ก็ผลักประตู
สัมฤทธิ์ให้เปิดออกได้แล้ว
ในประตูมีลมแรงพัดกระหน่าเข้ามา พัดแรงเสียจนทุกคนลืมตา
ไม่ขึ้น ด้วยแรงดูดมหาศาลของลมสายนั้น เพียงพริบตาเดียวทุกคนก็
ถูกดูดเข้ามาในประตู
“ยวนยวน!”
ฉู่ลั่วกับไจ๋โหรวที่คล้องแขนเฉิงยวนเอาไว้ รู้สึกได้ในทันทีว่าเฉิง
ยวนหายไปแล้ว
เพิ่งลงถึงพื้น ไจ๋โหรวก็มองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นเฉิงยวน
เธอตะโกนเรียกหลายครั้ง แต่ไม่มีคนขานรับ
“อาซี!”
สั่วอิงที่อยู่ด้านข้างมองไปรอบ ๆ ด้วยความร้อนใจไม่ต่างกัน
เจี่ยซีกับเฉิงยวนหายไปพร้อมกัน!
“อย่าตื่นตระหนก” จี้ไจ่พูดปลอบใจ “การที่พวกเขาสองคน
หายไปพร้อมกัน ต้องมีเหตุผลแน่นอน”
สั่วอิงขมวดคิ้วแน่น
ฉู่ลั่วเอ่ยว่า “พวกเขามองไม่เห็นพวกเราเหรอ?”
“อะไรนะคะ?”
ฉู่ลั่วชี้ไปบนถนนที่มีผู้คนเดินสัญจรไปมา “พวกเขามองไม่เห็น
พวกเรา”
มันต่างจากก่อนหน้านี้ ก่อนหน้าคนที่อยู่ในฉากเหล่านี้สามารถ
มองเห็นพวกเขาได้อย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้นยังพูดคุยกับพวกเขา
สัมผัสตัวพวกเขาได้ด้วย
แต่ตอนนี้…
คนเหล่านี้เดินผ่านพวกเขาไปโดยไม่หันมามองด้านข้างเลย ยิ่ง
ไปกว่านั้นยังเดินชนกับร่างกายของพวกเขาด้วย
จี้ไจ่ลองร่ายคาถาดู “ไม่ได้ผล นี่เป็นภาพเหตุการณ์ในอดีต
พวกเราทำได้แค่ดูเท่านั้น แต่พวกเราไม่สามารถแก้ไขอะไรได้”
ไจ๋โหรวเบิกตากว้าง เธอดูตกใจมาก “ถ้าอย่างนั้นก็หมายความ
ว่า พวกเรามาถูกที่แล้วใช่ไหม”
“อืม”
ไจ๋โหรวพูดด้วยความดีใจ “โชคดีจริง ๆ ไม่นานก็หาเจอแล้ว”
แต่สีหน้าของสั่วอิงกลับขาวซีดจนน่าสงสาร มือทั้งสองข้างของ
เธอกุมกันแน่น มองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตระหนก
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าดังมาจากที่ไกล ๆ
“ทัพใหญ่ได้รับชัยชนะ ทัพใหญ่ได้รับชัยชนะ!”
คนที่ขี่มารีบตรงไปที่หน้าประตูของจวนหลังหนึ่ง ก่อนจะพลิกตัว
ลงจากม้า “ทัพใหญ่ได้รับชัยชนะ ทัพใหญ่ได้รับชัยชนะ”
“เฉิง!”
ไจ๋โหรวมองด้วยดวงตาเบิกกว้าง “อักษรตัวนั้นคือเฉิงใช่ไหม?”
จี้ไจ่ตอบ “เป็นอักษรเฉิง”
“ตามไปกันเถอะ!”
คนหลายคนเดินตามกันไป
ประตูใหญ่เปิดออก บ่าวรับใช้ที่มาเปิดประตู มีสีหน้าปีติยินดี
ไม่นานนัก ทั่วทั้งจวนก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอย่างมีความสุข
ไจ๋โหรวมองภาพหรูหราตระการตาตรงหน้า มองบ่าวรับใช้ที่เดิน
เข้ามา “ในช่วงเวลาแบบนี้ มีบ้านใหญ่โตได้ แถมยังมีคนรับใช้
มากมายขนาดนี้ ต้องรวยมากเลยนะ!”
ฉู่ลั่วก็มองไปรอบด้าน “เฉิงยวนบอกว่าบ้านของเธอร่ารวยมาก”
YOU MAY ALSO LIKE
