เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1550 คนหลอกลวง
“บอกมา เจ้าจะแต่งหรือไม่แต่ง?”
“ข้าไม่แต่ง!”
“อ๊ะ! ทำไมถึงตีเธอล่ะ!” ไจ๋โหรววิ่งเข้าไปด้วยความร้อนรน แต่ดู
เหมือนจะวิ่งเข้าหาความว่างเปล่า
เห็นเพียงเฉิงยวนที่กำลังคุกเข่าอยู่ในห้องโถงบรรพบุรุษกำลังยื่น
มือออกมา ก่อนจะถูกบิดาตีฝ่ามือไปหลายครั้ง
ไม่นานนัก ฝ่ามือของเธอก็บวมแดงแล้ว
คนในห้องโถงบรรพบุรุษต่างก็รู้สึกปวดใจมาก
“ยวนยวน เหตุใดเจ้าถึงดื้อดึงไม่ยอมแต่งงานกับอาจิ้นเล่า!”
“ยวนยวน แต่งกับอาจิ้นเถอะ ไม่ใช่แค่ไม่ต้องอยู่นอกบ้าน แต่ทั้ง
สองตระกูลยังเป็นตระกูลขุนนาง บนโลกนี้หาคนที่เพียบพร้อมอย่าง
อาจิ้นไม่ได้อีกแล้วนะ!”
เฉิงยวนที่ถูกตีดวงตาบวมแดง แต่ยังคงทำคอแข็งต่อไป “ข้าไม่
แต่ง! ข้าไม่แต่งเด็ดขาด!”
มีเสียงร้องไห้ดังแทรกเข้ามาด้วย
คนที่อยู่ในห้องยิ่งปวดใจมากขึ้นไปอีก
หากไม่พูดเกลี้ยกล่อมเฉิงยวน ก็พากันพูดเกลี้ยกล่อมนายท่าน
เฉิงแทน
“ท่านลุง!”
จนกระทั่งเงาร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งเดินเข้ามา และคุกเข่าลงข้าง ๆ
เฉิงยวนทันที “ท่านลุง! ให้ข้าพูดกับยวนยวนตามลำพังเถิดขอรับ”
พ่อเฉิงถลึงตาใส่ด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะสะบัดมือแล้วพา
คนทั้งครอบครัวออกไป
“เจ้าเจ็บหรือไม่?”
สวีจิ้นหยิบยาทาแผลออกมาจากอกเสื้อ พยายามจับมือของเฉิง
ยวนเอาไว้ ก่อนจะทายาลงไปอย่างเบามือ
เฉิงยวนเจ็บจนน้าตาไหลออกมาหยดแล้วหยดเล่า เธอสะอึก
สะอื้นแต่กลับไม่ยอมพูดอะไรเลยสักคำ
สวีจิ้นที่กำลังทายาให้อย่างเบามือ มองเฉิงยวนแล้วถามเสียงเบา
“เพราะเหตุใดกันแน่?”
เฉิงยวนสะอื้น
“พวกเราโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความรู้สึกของเราแตกต่างกับ
คนอื่น หากในใจเจ้ามีผู้อื่น ข้าย่อมช่วยให้เจ้าสมหวังได้!”
ผีเจ้าสิ!
สมหวังกับผีอะไรเล่า
สวีจิ้นแววตามืดครึ้มลง แต่น้าเสียงกลับฟังดูอ่อนโยนขึ้น “แต่
ตอนนี้เจ้าไม่ได้มีผู้ใดอยู่ในใจแล้ว เหตุใดจึงไม่ยอมแต่งกับข้าอีก”
เฉิงยวนก้มหน้า ทว่าหยุดสะอื้นไปแล้ว
“เจ้าก็เห็นเจตนาของท่านลุงแล้ว หากเจ้าไม่พูดเหตุผลให้
ชัดเจน ต่อให้ต้องมัดเจ้าท่านลุงก็ต้องมัดเจ้าให้มาแต่งงานกับข้าเป็น
แน่”
“ขอเพียงเจ้าพูดเหตุผลมาให้ชัดเจน ข้าจะเป็นคนไปขอยกเลิก
การหมั้นหมายกับท่านลุงด้วยตัวเอง”
“คนหลอกลวง!” จู่ ๆ เฉิงยวนก็พุดออกมา เธอเงยหน้าที่เต็มไป
ด้วยคราบน้าตามามองเขาด้วยความไม่พอใจ “เจ้าไม่ต้องมาเสแสร้ง
แกล้งทำต่อหน้าข้า เจ้าไม่เคยคิดอยากจะแต่งงานกับข้าเลยสักนิด”
“เจ้าหลอกลวงท่านพ่อท่านแม่ หลอกลองพี่ชายกับพี่สะใภ้ อีกทั้ง
ยังหลอกข้าด้วย!”
“ข้าไม่เชื่อคำพูดของเจ้า!”
“หากข้าแต่งงานกับเจ้า ชีวิตนี้ของข้าคงจบสิ้นแล้ว!”
สวีจิ้น “…”
เขามองเฉิงยวนที่ทำหน้ายับยู่ยี่ด้วยความโกรธแค้น “พูดเช่นนี้
หมายความว่าอย่างไร?”
“หมายความอย่างไร ในใจเจ้ารู้ดีกว่าใครทั้งนั้น!”
เฉิงยวนเช็ดหางตาของตน “ข้าไม่ยอมถูกเจ้าหลอกแน่ ต่อให้
ท่านพ่อตีข้าจนตาย ข้าก็ไม่มีทางแต่งงานกับเจ้า!”
เธอหลับตาลงและแสดงสีหน้าพร้อมสละชีวิต “ให้ท่านพ่อตีข้าให้
ตายเถอะ!”
สวีจิ้น “…”
เขามองใบหน้าของเฉิงยวนอยู่ครู่หนึ่ง “วันนี้หากเจ้าไม่พูดให้
ชัดเจน ข้าจะบอกกับท่านลุงว่าพวกเราจะแต่งงานกันเดือนหน้า”
เฉิงยวนเบิกตากว้างขึ้นมาทันที พลางจ้องมองมาที่เขา
สวีจิ้น “พูดออกมาให้ชัดเสีย ข้าไปหลอกลวงเจ้าตอนไหน?”
“เหอะ! ได้ เจ้าให้ข้าพูดให้ชัดเองนะ อย่ามากล่าวโทษว่าข้าไม่
เห็นแก่หน้าของคนสองตระกูลก็แล้วกัน” เฉิงยวนยืนขึ้น บอกกับคน
ตระกูลเฉิงที่อยู่ข้างนอกว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่ ในใจของเขามีคนอื่น
เจ้าค่ะ! เขาไม่เคยคิดจะแต่งงานกับข้าจากใจจริง”
ไม่เพียงแค่คนตระกูลเฉิงที่ตกใจ กระทั่งพวกฉู่ลั่วเองก็ตกใจ
เช่นกัน
พวกเขาหันไปมองสั่วอิงเป็นตาเดียว
สีหน้าของสั่วอิงเดี๋ยวขาวซีดเดี๋ยวเปลี่ยนเป็นสีแดง เธออยากจะ
พูดปกป้องตัวเอง แต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว
เธอมองสวีจิ้นโดยที่ในใจยังแอบคาดหวังเล็กน้อย
ที่แท้ในชาตินี้ เขาก็เคยชอบเธอมาก่อน
เธอคือคนที่อยู่ในใจของเขา
YOU MAY ALSO LIKE
