เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1554 ขวดผนึกรักควรออกโรงแล้ว
สั่วอิงมองสวีจิ้นกระซิบกระซาบกับเฉิงยวน ทั้งยังแอบเอานิ้วเกี่ยว
กันลับหลังผู้ใหญ่ บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนนั้น…
เธอเบนสายตาไปมองหญิงสาวที่เดินมาหยุดอยู่ข้าง ๆ
ผู้หญิงคนนั้นสวมชุดคลุมเต๋า สีหน้าเย็นชา ดวงตาของเธอไม่
มองสิ่งใดเลย
แต่สั่วอิงรู้ดี สายตาของอีกฝ่ายกำลังมองไปที่สวีจิ้น
ภาพตรงหน้าเปลี่ยนไปอีกครั้ง
ทั่วทั้งจวนตระกูลเฉิงกำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย กลิ่นยารุนแรง
อบอวลไปทั่วทุกพื้นที่
สวีจิ้นวิ่งมาจากข้างนอกด้วยท่าทางร้อนใจ “ยวนยวนเป็นอะไร
ไป?”
เฉิงยวนที่นอนอยู่บนเตียงใบหน้าขาวซีด ร่างกายของเธอซูบ
ผอมลงไปไม่น้อย
“ทำไมยวนยวนถึงกลายเป็นแบบนี้?”
พ่อเฉิงเองก็มีสีหน้าเจ็บปวด “เดิมทีก็เป็นแค่อาการเจ็บป่วย
เล็กน้อยเท่านั้น พวกเราจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร ใครจะรู้ว่าอาการกลับไม่ดี
ขึ้นเลย หลายวันก่อนยังหมดสติไป หากไม่ได้คุณหนูสั่วช่วยเหลือ
เกรงว่าตอนนี้เมื่อเจ้ากลับมาคงจะได้เจอแค่ร่างไร้วิญญาณเท่านั้น”
สวีจิ้นจับมือเฉิงยวนไว้แน่น เขาส่งเสียงเรียกหลายครั้ง แต่เฉิง
ยวนก็ไม่ตื่นขึ้นมา
เขามองผู้หญิงอีกคนที่ยืนอยู่ด้านข้าง
นักพรตหญิงยังมีท่าทางเย็นชาเช่นเคย “ชีวิตมาถึงจุดจบ เทพ
เซียนก็ยากจะช่วย”
ภายในห้องมีเสียงสะอื้นไห้ดังขึ้นมาทันที
สวีจิ้นขอบตาแดงก่ามองเฉิงยวนที่นอนอยู่บนเตียง เขาออกแรง
กุมมืออันไร้เรี่ยวแรงข้างนั้นเอาไว้ “พวกเราจะแต่งงานกัน”
เขามองไปทางคนตระกูลเฉิง “มันเป็นงานที่มีความสุขไม่ใช่หรือ
ขอรับ? หากข้ากับยวนยวนแต่งงานกัน ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยนางได้”
“ตอนนี้เจ้ามีหน้าที่คุ้มกันเตาปรุงโอสถ จะแต่งงานได้อย่างไร?
หากฝ่าบาททรงทราบ…”
“ตอนนี้ยวนยวนอายุสิบเก้าปีแล้ว พวกเราควรแต่งงานกันตั้ง
นานแล้วขอรับ” หากไม่ใช่เพราะฝ่าบาทให้เขาเข้าวังไปคอยคุ้มกัน
เตาปรุงโอสถ เขากับเฉิงยวนคงไม่ต้องเสียเวลาเปล่ามาจนถึงตอนนี้
คุ้มกันเตาปรุงโอสถ จำเป็นต้องใช้คนที่มีดวงชะตาพิเศษ
เขาได้รับเลือกจากฝ่าบาท
“ข้าไม่กลัว!” สวีจิ้นกดเสียงต่า “บนโลกนี้ ข้าเหลือยวนยวนเป็น
ครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่แล้ว หากยวนยวนเป็นอะไรไป ตำแหน่ง
แม่ทัพอะไรนั่น…ล้วนไม่สำคัญ”
คนตระกูลเฉิงเงียบไปทันที
แต่ฉู่ลั่วกับคนอื่น ๆ ที่ยืนอยู่ในห้อง ต่างมองไปยังนักพรตหญิง
คนนั้นซึ่งอยู่ในห้องเช่นเดียวกัน คนกลั่นอาวุธ สั่วอิง
ไจ๋โหรวกัดฟันเอ่ย “ยวนยวนถูกคนทำให้วิญญาณสลบไสลไป
ชัด ๆ”
จี้ไจ่ “บังคับดึงวิญญาณออกมา ทำให้ร่างกายเกิดความเสียหาย
นี่เป็นวิชาร้ายของลัทธิเต๋า!”
เขามองสั่วหลิง ก่อนจะสลับมองสั่งอิง
สั่วอิงรีบโบกมือ “ฉัน…มันไม่เกี่ยวกับฉันนะคะ ฉันไม่รู้เรื่องอะไร
เลยนะ”
นั่นเป็นฝีมือสั่วหลิงต่างหาก ไม่ใช่ฝีมือเธอ ทำไมถึงต้องมองเธอ
ด้วยสายตาแบบนี้
ฉู่ลั่วมองเฉิงยวนที่นอนนิ่งไร้ชีวิตชีวาอยู่บนเตียง แววตาของเธอ
พลันจมดิ่งลง
มาถึงแล้ว
ขวดผนึกรักจะออกโรงแล้ว
…
ตกกลางคืน
เฉิงยวนที่สลบไสลค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา เธอนิ่งเงียบมองเพดาน
สักพักหนึ่งถึงได้สติกลับมา พอหันหน้าไปช้า ๆ ก็เห็นสั่วหลิงที่ยืนอยู่
ข้างเตียง
“พี่หลิง”
สั่วหลิงพยักหน้าเล็กน้อย “สวีจิ้นจะแต่งงานกับเจ้า”
เฉิงยวนกะพริบตา “เขากลับมาแล้วหรือ?”
“อืม”
“ข้าอยากพบเขา ข้า…” เฉิงยวนยังไม่ทันได้ยิ้มออกมา กลับได้
ยินเสียงอันเย็นชาของสั่วหลิงเสียก่อน “ฝ่าบาทมีรับสั่ง คนที่มีหน้าที่
คุ้มกันเตาปรุงโอสถไม่ได้รับอนุญาตให้แต่งงาน”
“หากฝ่าฝืนจะถูกประหาร!”
เฉิงยวน “…”
“สวีจิ้นอยากตายไปพร้อมกับเจ้า เจ้าอยากให้เขาตายไปพร้อม
กับเจ้าหรือ?”
เฉิงยวนซูบผอมจนมองไม่เห็นเนื้อบนใบหน้า ส่ายหน้าอย่างอ่อน
แรง “ไม่อยาก”
“แต่เขาอยากตายไปพร้อมกับเจ้า ฝ่าบาททรงต้องการโอสถที่
ดื่มแล้วเป็นอมตะ หากไม่สามารถทำยาวิเศษออกมาได้สำเร็จเพราะส
วีจิ้นคนเดียว บางทีคนทั้งตระกูลเฉิงอาจจะต้องถูกฝังไปด้วยก็ได้”
เฉิงยวนมองสั่วหลิง เธอรีบร้อนอยากจะลุกขึ้น พยายามยกแขน
ข้างหนึ่งขึ้นมาประคองตัว แต่เพราะร่างกายไร้เรี่ยวแรง เธอจึงล้มลง
ไปกระแทกเตียงอย่างแรง เธอไอออกมาหลายครั้ง และมองสั่งหลิง
ด้วยความกระวนกระวายใจ