เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1555 แทรกแซงชะตากรรม
สั่วหลิงยืนอยู่ข้างเตียง แววตาของเธอเรียบเฉย ท่าทางถือตัว
เหมือนผู้สูงส่ง “เจ้าอยากให้ข้าช่วยเจ้าหรือไม่”
เฉิงยวนพยักหน้า
สั่วหลิง “เจ้าแน่ใจ”
“อืม”
“ได้ ข้าจะช่วยเจ้า”
…
วังหลวง
แท่นวิงวอนเทพเจ้า
กลุ่มควันฟุ้งกระจายออกมาจากทุกทิศทาง
สั่วหลิงคุกเข่าลงบนพื้น จับชายเสื้อของชายที่อยู่ตรงหน้าเอาไว้
แน่น เหมือนจะร้องแต่ก็ไม่ร้อง “เหตุใดจึงไม่ได้? ท่านติดค้างข้าอยู่
เรื่องหนึ่งนะ”
“ท่านเป็นบิดาของข้า ตั้งแต่เล็กจนโตข้าเคยขอสิ่งใดจากท่าน
หรือไม่”
สั่วเหลียงก้มหน้า “ทำลายการแต่งงานของผู้อื่น ทำร้ายชีวิตคน
นี่คือเส้นทางบำเพ็ญของเจ้าหรือ”
“การบำเพ็ญทำให้ข้าดีขึ้น แต่ไม่ได้ทำให้ข้าได้ทุกอย่างที่ข้า
ต้องการ ข้าต้องเป็นเหมือนท่านหรือ ที่ละทิ้งภรรยากับลูกสาวไป
ท่านบำเพ็ญเต๋า แต่ข้ากับท่านแม่ถูกคนอื่นในตระกูลหัวเราะเยาะ
ท่านบำเพ็ญเต๋า ทำให้ข้ากับท่านแม่ไม่ได้พบหน้ากัน คนทั้งตระกูล
ต้องลำบากเพราะท่าน ต้องตกอยู่ภายใต้การควบคุมของราชวงศ์”
“นี่คือเส้นทางการบำเพ็ญของท่านหรือ”
เมื่อสั่วเหลียงเผชิญหน้ากับคำถามของบุตรสาวก็ไม่อาจตอบโต้
อะไรได้
“ท่านพ่อ หลายปีมานี้ ข้าเคยขอร้องท่านเพียงครั้งเดียว ข้ารู้ว่า
ท่านพ่อได้เรียนรู้เคล็ดวิชาลับของตระกูลสั่วมาแล้ว ช่วยข้าเถิดนะ
เจ้าคะ”
“เส้นทางของข้า คือ…คือให้ตัวเองได้มีชีวิตที่ดี”
ภาพเหตุการณ์นี้ทำให้ฉู่ลั่วกับคนอื่นที่อยู่รอบ ๆ ไม่พูดไม่จา
ไจ๋โหรวกัดฟันด้วยความโกรธเคือง “มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
กัน! เธอบำเพ็ญเต๋าเพื่อไปทำอะไรกับคนอื่น เพราะเธอบำเพ็ญเต๋า
เลยควบคุมชะตาชีวิตคนอื่นได้ตามอำเภอใจเหรอ”
จี้ไจ่ก็ถอนหายใจเช่นกัน
ส่วนสั่วอิงสีหน้าย่าแย่มาก เธออยากพูดว่านั่นไม่ใช่ตัวเธอ
ไม่ใช่เธอเลย
แต่ว่า…
ใบหน้านั้น ใบหน้าที่วิงวอนขอร้องด้วยความเศร้าโศก ใบหน้าที่
กลัดกลุ้มและผิดหวัง เหมือนกับเธอทุกประการ
ในห้องโถงที่มีเตาปรุงโอสถขนาดใหญ่ตั้งอยู่ มีเพียงเสียงทอด
ถอนใจของสั่วเหลียงดังออกมา “ได้ พ่อจะทำให้ความปรารถนาของ
เจ้าเป็นจริง!”
สั่วหลิงดวงตาเป็นประกาย “ขอบคุณท่านพ่อ ข้ารู้ว่าท่านพ่อ
ไม่ใช่ไม่รักข้า”
สั่วเหลียงเดินไปข้างหลังเงียบ ๆ
จากนั้นไม่นาน เขาถึงพูดขึ้นว่า “หลิงหลิง นักพรตไม่ควรยื่นมือ
เข้าไปแทรกแซงชะตากรรมของคนธรรมดา”
สั่วหลิงพูดอย่างไม่แยแส “แต่ข้าก็อยากเป็นเพียงคนธรรมดานี่
เจ้าคะ”
สั่วเหลียง “…”
ภาพเปลี่ยนไปอีกครั้ง สั่วเหลียงเดินออกมาจากในห้อง สั่วหลิง
ท่าทางรีบร้อนเดินเข้าไปหา “ท่านพ่อ เป็นอย่างไรเจ้าคะ กลั่นสำเร็จ
หรือไม่?”
สั่วเหลียงมองบุตรสาว “นักพรตสอดมือเข้าไปยุ่งกับคนธรรมดา
ย่อมได้รับผลกรรมคืนสนอง”
สั่วหลิงไม่ใส่ใจแม้แต่น้อยเช่นเคย “เช่นนั้นข้าจะไม่บำเพ็ญแล้ว
ข้าอยากเป็นคนธรรมดา ท่านพ่อ ข้า…ข้ารักสวีจิ้นจริง ๆ นะเจ้าคะ”
“ท่านพ่อ มอบของมาให้ข้าเถอะ!”
สั่วเหลียงหยิบขวดขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ใบหนึ่งออกมา
ฉู่ลั่วมองขวดใบนั้น มันคือขวดผนึกรัก
เพียงแต่บนขวดไม่มีอักขระอะไรอยู่เลย
สั่วหลิงยื่นมือจะไปหยิบมา แต่ถูกสั่วเหลียงขวางไว้ “ข้าดูโหง
วเฮ้งของสวีจิ้นแล้ว เขาเป็นคนที่หลงใหลในความรักมาก ต่อให้ใช้
อาวุธเวทชิ้นนี้ก็ไม่อาจทำให้เขาเปลี่ยนใจได้”
สั่วหลิงชะงัก
“หลิงหลิง การเป็นคนธรรมดามีความลำบากมากมาย มีเพียง
การบำเพ็ญเท่านั้นจึงจะหลุดพ้นจากการเกิด แก่ เจ็บ ตาย ตอนนี้
เจ้า…”
“ข้าไม่อยากบำเพ็ญ แต่ไหนแต่ไรข้าไม่เคยอยากเป็นนักพรต
เต๋าเลย” สั่วหลิงพูดแทรกสั่วเหลียง “ข้าอยากเป็นแค่คนธรรมดา ข้า
แค่อยากให้เขารักข้า”
เธอมองสั่วเหลียงด้วยความร้อนใจและเสียใจ “ท่านพ่อหลอกข้า
ใช่หรือไม่? ท่านบอกเองว่า…”
สั่วเหลียง “ข้ายังมีอีกวิธีหนึ่งที่ทำให้ความปรารถนาของเจ้าเป็น
จริง และทำให้การบำเพ็ญของเจ้าสำเร็จผล เพียงแต่มันต้องใช้
เวลานานมาก”
“จริงหรือเจ้าคะ!” สั่วหลิงเบิกตากว้าง “ท่านทำให้ข้าบำเพ็ญและ
อยู่กับสวีจิ้นได้ด้วยหรือเจ้าคะ?”
สั่วเหลียงพยักหน้า “เพียงแต่ต้องใช้เวลานาน…”
“นานแค่ไหนข้าก็ไม่กลัวเจ้าค่ะ” สั่วหลิงดีใจมาก
YOU MAY ALSO LIKE
