เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1565 อักขระมีปัญหา
เฉิงยวนตอบ “มีอะไรที่จะยอมรับไม่ได้ล่ะ? ข้าตกหลุมรักผู้ชายที่
ดีจนไร้ที่ติแบบนั้นได้แล้ว มันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?”
เธอลุกขึ้นยืนท่าทางสบาย ๆ “ถ้าไม่มีเรื่องอื่นแล้ว ข้าจะกลับแล้ว
นะ ข้าก็อยากไปหาที่ที่ไม่มีใครแล้วคิดถึงรักแรกของข้าเมื่อพันปี
ก่อนเหมือนกัน”
ฉู่ลั่วพยักหน้าแล้วพูดขึ้นมา “เป็นแบบนี้ก็ดี คุณเปิดใจยอมรับ
ได้ก็ดีแล้วล่ะ เดิมทีฉันยังคิดอยู่เลยว่าถ้าคุณไม่ยอมจริง ๆ ฉันก็จะพา
คุณไปทำลายปรโลกย่อยแห่งนั้น เพราะว่าถ้าไม่ใช่พวกเขาบีบ
บังคับ…”
ยังพูดไม่ทันจบ เฉิงยวนที่ลอยไปถึงหน้าประตูก็ลอยกลับมาแล้ว
พลางเบิกตาโตจ้องมองฉู่ลั่ว “เจ้าพูดมาอีกทีสิ”
ฉู่ลั่วจึงบอก “ไหนว่าเปิดใจยอมรับแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“เหอะ!” เฉิงยวนยิ้มเยาะ “เปิดใจยอมรับ! ข้ายอมรับได้ก็แปลก
แล้ว! ข้าจะต้องไปปรโลกย่อยนั่นด้วยตัวเอง!”
เธอแสดงท่าทางที่ต้องการจะทำลายล้าง “ให้ข้าทำเถอะ”
ฉู่ลั่วจ้องมองเฉิงยวน
เฉิงยวนสบสายตากลับมาโดยไม่สนใจพลางพูดอย่างมั่นใจ “ที่
ข้าบอกว่ายอมรับได้ก่อนหน้านี้ ก็เพราะกลัวว่าเจ้าจะต้องลำบาก…”
“แต่มันจะไม่สร้างความลำบากให้เจ้าใช่ไหม!”
“ไม่หรอก!”
ฉู่ลั่วตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“ถ้าอย่างนั้นยังจะต้องพูดอะไรกันอีกเล่า ข้าต้องอยากจัดการกับ
ราชาภูติผีนั่นแน่นอนอยู่แล้ว”
เฉิงยวนตื่นเต้น เธอลอยไปลอยมาอยู่ภายในห้องแล้วปากก็
พึมพำว่าจะจัดการกับราชาภูติผียังไงดี
ฉู่ลั่วจ้องเธออยู่สักพักแล้วพูดขึ้นมา “ไม่กลับไปพักผ่อนแล้ว
เหรอ? ไม่กลับมาคิดถึงความรักเมื่อพันปีก่อนแล้วหรือยังไง?”
“คิดถึงกับผีสิ! รอให้จัดการราชาภูตผีนี่ได้ก่อนเถอะ แล้วจะ
กลับไปรำลึกความหลังก็ยังไม่สาย”
ผู้ชายของเฉิงยวน แม้ว่าจะตายไปแล้วก็ไม่ให้ใครหน้าไหนจะมา
รังแกได้ทั้งนั้น
ไม่ว่าอะไรก็อย่าได้กล้ามารังแกผู้ชายของเฉิงยวน
เฉิงยวนในเวลานี้เต็มไปด้วยความโกรธแค้น
ฉู่ลั่วให้เฉิงยวนที่กำลังตื่นเต้นออกไปอย่างยากลำบาก เฉิงยวน
ลอยมาถึงหน้าประตูก็หันกลับมองฉู่ลั่วอีก “เอ่อ…เรื่องขวดผนึกรัก
เจ้าจะบอกกับฮั่วเซียวหมิงไหม?”
“อืม เดี๋ยวฉันจะบอกเขาค่ะ”
“ดีแล้ว ๆ ขวดผนึกรักนี่ทำร้ายแค่ข้าก็พอแล้ว ถ้าไปทำร้ายเจ้า
กับฮั่วเซียวหมิงอีก ต่อให้ข้ากลายเป็นเถ้าถ่านสลายไปก็ชดเชยให้
ไม่ไหวหรอก”
เธอถอนหายใจโล่งอก แล้วลูบหน้าอกตัวเองเบา ๆ “ตระกูลสั่วนี่
มีความผิดพลาดอยู่มากมาย แต่มีข้อดีอยู่ข้อหนึ่งคือไม่ว่ายังไงก็
ปกป้องภาพเหล่านั้นเอาไว้ได้ทั้งหมด”
“มิน่าก่อนหน้านี้เจ้าถึงพูดตลอดว่าอักขระนั้นมีปัญหา”
“ตอนนี้ดีเลยทีเดียวที่แก้ไขได้หมดแล้ว”
เฉิงยวนโบกมือแล้วหมุนตัวไป “พูดถึงก็โผล่มาเลยเชียว รีบบอก
ข่าวดีนี้กับฮั่วเซียวหมิงด้วยสิ”
เธอทักทายฮั่วเซียวหมิงอย่างมีความสุขแล้วหันหลังหายตัวไป
ฮั่วเซียวหมิงถือเสื้อสูทไว้ในมือข้างหนึ่งแล้วเดินเข้ามาหาฉู่ลั่ว
“เฉิงยวนดูมีความสุขขนาดนี้ เพราะได้เรื่องอะไรมาจากบ้านตระกูล
สั่วอย่างนั้นเหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า
ทั้งสองคนเข้าไปในห้องแล้วฉู่ลั่วก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นที่บ้านตระกูล
สั่วให้เขาฟัง
ฮั่วเซียวหมิงดูเหมือนจะขมวดคิ้ว “เฉิงยวนก็เคยใช้ขวดผนึกรัก
เหรอ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “เธอเคยใช้ขวดผนึกรัก แต่พอเธอตายแล้วยัง
ไม่ได้กลับชาติไปเกิด อักขระนั้นจึงไม่ได้มีการใช้งานบนร่างกายของ
เธอค่ะ”
“สวีจิ้นตายแล้วกลับชาติมาเกิด อักขระก็เลยใช้งานได้บน
ร่างกายเขา?”
“ค่ะ”
ฮั่วเซียวหมิงเอนพิงโซฟาแล้วพูดออกมา “แต่ก่อนหน้านี้ผม
ได้รับผลกระทบจากขวดผนึกรักจริง ๆ นะ”
“การทำงานของขวดผนึกรักจะส่งผลกระทบกับคนที่อยู่บนโลกนี้
ค่ะ ถ้าสำเร็จก็ดี ถ้าไม่สำเร็จก็ไม่เป็นไร”
ฉู่ลั่วมองฮั่วเซียวหมิงแล้วพูดด้วยน้าเสียงอ่อนโยน “แต่อักขระจะ
ไม่เป็นเหมือนอย่างนั้น อักขระจะทำงานบนร่างวิญญาณ ถ้าฉันเดา
ไม่ผิด อักขระนั่นก็คืออักขระบนหินบุพเพค่ะ”
“คนหนึ่งตายแล้วไปเกิดใหม่ ความทรงจำหายไปทั้งหมด แต่หิน
บุพเพกลับระบุบุพเพของพวกเขาเอาไว้นานแล้ว”
หนึ่งคนที่ชะตาลิขิตไว้
หนึ่งคนที่ถูกลิขิตไว้ตั้งแต่เกิดว่าจะได้เป็นสามีภรรยากับคุณ