เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1586 ผู้ชายที่ไม่รักเธอก็เหมือนหัวผักกาด
จี้ไจ่เก็บอาวุธเวทของตนเอง พลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วมอง
ไปที่ฉู่ลั่ว
เก่งกาจจริง ๆ
เพียงแต่…
ดูจากพลังวิญญาณในตัวเจ้านิกายแล้ว ไม่น่าจะแข็งแกร่งถึง
ขนาดเอาชนะสิบวังยมราชได้เลย!
ไม่ใช่แค่จี้ไจ่ที่คิดแบบนี้ ยมทูตของปรโลกย่อยที่อยู่ตรงหน้าก็คิด
เหมือนกัน
“ท่านราชา ฉู่ลั่วผู้นี้ดูไม่ได้แข็งแกร่งเท่าไหร่! แม้จะมีพลัง
วิญญาณและพลังบุญมาก แต่ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่จะเอาชนะท่าน
พญายมราชได้เลยนะขอรับ!”
ราชาภูตผียิ้มตาหยีทักทายเจ้าหน้าที่ที่กำลังขนบันทึก ก่อนจะ
หันกลับมามองยมทูต “เจ้าคิดว่าพวกเราจะสู้กับนางได้อย่างนั้น
เหรอ?”
ยมทูตพยักหน้าอย่างหนักแน่น “ยอมถอยให้เช่นนี้จะขายหน้า
เกินไปนะขอรับ! พวกเรา…”
ราชาภูตผียกมือขึ้นมาเขกหัวยมทูตเสียงดัง “อยากสู้เจ้าก็สู้เอง
แต่อย่าลากข้าไปด้วย! ข่าวลือนั่นจะเป็นเรื่องโกหกได้หรือ? ข้าได้
ข่าวโดยตรงมาจากยมทูตขาวดำที่อยู่ทางนั้นเชียวนะ…”
“โชคดีที่ฉู่ลั่วคนนี้ไม่ได้บุกเข้ามาในพื้นที่ปกครองของข้า”
“ไม่รู้ว่าเป็นผู้ใดกันถึงใจกล้าบ้าบิ่นเช่นนี้ กล้าร่วมมือกับนักพรต
ปิดบังวิถีสวรรค์” ราชาภูตผีทนกับความโง่เขลาของลูกน้องตนเองไม่
ไหว “ฉู่ลั่วมาที่นี่เพื่อแก้แค้นให้สหายรักของนาง พวกเราแค่ถูกลาก
ไปเกี่ยวด้วยเท่านั้น”
“พวกเราไม่ได้มีความแค้นอะไรกับนาง เหตุใดต้องเข้าไปยุ่งเพื่อ
หาเหาใส่หัวด้วย!”
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ฉู่ลั่วจึงแจ้งกับปรโลกหลัก
ยมทูตขาวดำมารับช่วงต่อเรื่องราชาภูตผี
ราชาภูตผียิ้มทักทายยมทูตขาวดำก่อนจะเดินจากไป ยังไม่ลืมที่
จะโบกมือให้ฉู่ลั่วด้วย “ท่านปรมาจารย์ ถ้าอย่างนั้นพวกเราเจอกัน
ใหม่ครั้งหน้านะขอรับ!”
ซู่เซี่ยงหยาง “คิดไม่ถึงว่าจะแก้ปัญหาได้เร็วขนาดนี้ ตอนแรกคิด
ว่าจะให้เจ้าหน้าที่ได้ฝึกฝนสักหน่อย”
ต่อสู้กับปรโลกย่อยนี่เป็นโอกาสฝึกฝนที่ดีเลยเชียว
“เจ้านิกายยอดเยี่ยมจริง ๆ ! แต่ว่า…” การเก่งเกินไปก็ไม่ใช่เรื่อง
ดีสักเท่าไหร่!
หลายวันต่อมา ฉู่ลั่วพาเจ้าหน้าที่ในองค์กรไปตระเวนตามปรโลก
ย่อยแต่ละแห่ง
ปรโลกย่อยแต่ละแห่งต่างให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี หากไม่เป็น
ฝ่ายมาต้อนรับถึงหน้าประตู ก็ต้องมาหาฉู่ลั่วตอนกลางดึก เพราะหวัง
ว่าฉู่ลั่วจะไว้ชีวิต
ซู่เซี่ยงหยางส่งเจ้าหน้าที่จำนวนไม่น้อยให้กลับไปทำงานแล้ว
เหลือไว้ที่นี่เพียงสมาชิกหลักไม่กี่คน
“วันนี้พวกเราจะไปยังสถานที่เหล่านี้ ด้วยการใช้ยันต์ของเจ้า
นิกาย ก็จะไปได้หลายที่มากขึ้น!”
เพิ่งพูดจบ ก็ได้ยินน้าเสียงตื่นเต้นเสียงหนึ่งดังมาจากข้างนอก
“ลั่วลั่ว ฉันมาแล้ว!”
จิ่งเจียเหยียนผลักประตูเข้ามาจากด้านนอก ใบหน้าอิ่มเอมสุข
เธอไม่แม้แต่จะมองคนที่อยู่ภายในห้อง “ฉันได้ยินมาว่ายวนยวนถูก
รังแกก็เลยรีบมา!”
“เป็นใคร! ใครที่มันทอดทิ้งยวนยวนของพวกเรา? ใครที่มันทำ
ร้ายยวนยวนของพวกเรา? ชายโฉดหญิงชั่วคนไหนมันทำร้ายยวน
ยวนของพวกเรากัน?”
“ลั่วลั่ว เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ ทำไมเธอถึงไม่บอกฉันเลยล่ะ!”
เฉิงยวน “…”
เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหน้าตัวเองไว้ “หยุดพูดได้แล้ว!”
จิ่งเจียเหยียนพุ่งตรงไปหาเฉิงยวนแล้วกอดเธอไว้ “ยวนยวนไม่
ต้องเสียใจไปนะ ผู้ชายสารเลวอะไรนั่น พวกเราไม่ต้องไปสนใจ
หรอก”
เฉิงยวน “ข้าไม่ได้สนใจ”
“ยวนยวน เธออย่า…”
จิ่งเจียเหยียนยังพูดไม่จบ ก็มีอีกเสียงหนึ่งดังเข้ามา “เฉิงยวน ฉัน
คิดมาตลอดว่าเธอฉลาดมาก แต่คิดไม่ถึงว่าเธอจะกล้าแอบทำตัว
หลงงมงายในความรักลับหลังฉันแบบนี้!”
ซุนหย่าจิ้งวิ่งเข้ามาคว้าคอเสื้อของเฉิงยวน แล้วเขย่าเธออย่าง
แรง “เร็วเข้า ท่องตามฉัน!”
“ผู้ชายที่ไม่รักเธอก็เหมือนหัวผักกาด”
“ผู้ชายไม่เชื่อฟังก็เปลี่ยนคนใหม่”
“บนโลกนี้ยังมีคนใหม่ที่ดีกว่า ผู้หญิงที่มีคนใหม่ไม่เคยต้อง
วุ่นวายใจเลยสักวัน!”
“รีบท่อง รีบท่องเร็วเข้า!”
“อย่าทำเหมือนมันเป็นรักบริสุทธิ์ อย่าเป็นพวกหลงงมงายใน
ความรัก!”
เฉิงยวนถูกเขย่าจนหัวแทบหลุดอยู่แล้ว เธออ้าปากจะแก้ต่างให้
ตัวเอง แต่ยังไม่ทันได้พูดก็มีลมกระโชกแรงอีกสายหนึ่งพุ่งมา
คนคนนั้นคว้าข้อมือของเฉิงยวน “ไป! ฉันพาจิ้งจอกตัวผู้มาให้
เธอหลายตัวเลยนะ แต่ละตัวหล่อ ๆ ทั้งนั้น แถมรู้งานสุด ๆ เลยด้วย
ขอแค่ได้นอนด้วยกันสักครั้ง รับรองว่าไม่มีผู้ชายคนไหนที่ลืมไม่ได้”
YOU MAY ALSO LIKE
