เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1588 เจ้าจะเชื่อหรือไม่
“คนเราอยู่ใต้ชายคาก็ต้องก้มหัว” เจี่ยซีพาสั่วอิงเดินไปนั่งบน
ก้อนหินอีกด้านหนึ่ง เขาจ้องมองจิ่งเจียเหยียนเล็กน้อย ก่อนจะก้ม
หน้าลง
เพื่อนของเธอเป็นคนดีมากทุกคน
จิ่งเจียเหยียนแลบลิ้นงูออกมา หางสะบัดไปมาอยู่บนพื้น พร้อม
กับพ่นคำพูดหลายประโยคที่ทำให้คนฟังแทบจะกระอักเลือดตาย
“หน้าอกก็เล็กมาก!”
“ขาก็ไม่ยาว”
“หน้าตาก็ใช้การไม่ได้เลย”
ในตอนที่สั่วอิงมีสีหน้าย่าแย่ลงเรื่อย ๆ นี้เอง จิ่งเจียเหยียนถึงหัน
ไปมองเจี่ยซี ขณะเธอกำลังจะเอ่ยปากพูดจาใส่เขา เจ้าหน้าที่คนหนึ่ง
ก็วิ่งออกมา แล้วตะโกนบอกจิ่งเจียเหยียนว่า “หาเจอแล้ว เป็นที่นี่
แหละ”
วินาทีต่อมา เจี่ยซีกับสั่วอิงที่ยังไม่ทันได้ตอบสนองอะไร ก็ถูกหาง
งูรัดเอาไว้ ก่อนจะพุ่งออกไปราวกับลูกธนู
ที่ฝั่งตรงข้ามนั้นเต็มไปด้วยพลังหยิน ราชาภูตผีรูปร่างใหญ่โต
ยมทูตกับผีร้ายที่อยู่ข้างหลังก็มีจำนวนเยอะมาก
ซู่เซี่ยงหยางกลืนน้าลาย “ไอสังหารนี้ ผมไม่ได้รู้สึกไปเองหรอก
ใช่ไหม! นี่คือไอสังหารสินะ!”
มันต่างจากปรโลกในก่อนหน้านี้ แต่ราชาภูตผีของปรโลกย่อย
ขุมนี้และพวกผีที่อยู่ภายใต้การปกครอง ต่างตั้งขบวนแน่น
เตรียมพร้อมรอรับศึก
โดยเฉพาะราชาภูตผีตนนี้ แววตาเต็มไปด้วยความดุร้าย
“ยื้อไว้ก่อนนะ ผมติดต่อไปหาเจ้าหน้าที่แล้ว นี่เป็นโอกาสดีมาก
ที่จะได้ฝึกฝน จะปล่อยผ่านไปไม่ได้เด็ดขาด!” เขาส่งสัญญาณไปหา
จี้ไจ่ ให้จี้ไจ่ช่วยออกหน้าเจรจาอย่างสุภาพชนก่อน “ยื้อไว้ได้สักพัก
ก็ยังดี”
อีกด้านหนึ่ง ซุ่นหย่าจิ้งยืนอยู่ข้างกายเฉิงยวน “อย่าเพิ่งสู้กันนะ!
พวกเมี่ยวเมี่ยวยังมาไม่ถึงเลย!”
เฉิงยวนแววตานิ่งลึกราวกับน้านิ่ง “เมี่ยวเมี่ยวเป็นคนบอกพวก
เจ้าสินะ”
ซุนหย่าจิ้งถอนหายใจ “เธออย่าโทษเมี่ยวเมี่ยวเลย! จะโทษก็โทษ
ตัวเธอเองเถอะ เธอไปทำแบบนั้นต่อหน้าพวกเด็กน้อยอย่างเมี่ยว
เมี่ยว ทั้งนึกถึงเรื่องเมื่อพันปีก่อน ทั้งคร่าครวญว่าตอนนี้ถูกทิ้งแล้ว”
“พวกเมี่ยวเมี่ยวกลัวเธอถูกผู้ชายไม่ดีจะรังแก ถึงได้มาบอกพวก
เรา”
เฉิงยวน “…”
“ถ้าตอนนี้ข้าบอกว่า ข้าจงใจบอกพวกเขา เจ้าจะเชื่อหรือไม่?”
ซุนหย่าจิ้งทำเสียงเย็นชา “พวกงมงายในความรักแบบสุด ๆ ไม่
เคยยอมรับหรอกว่าตัวเองหลงงมงายในความรัก เธอนี่ป่วยหนักยิ่ง
กว่าที่ฉันจิตนาการไว้อีกนะ”
“ฉันตัดสินใจแล้ว รอให้แก้ไขเรื่องปรโลกย่อยแห่งนี้ได้ก่อน ฉัน
ก็จะไปคุยกับท่านปรมาจารย์ ให้หูเสี่ยวหลีพาเธอไปนอนกับจิ้งจอก
ตัวผู้พวกนั้น”
“ไม่มีอาการหลงงมงายในความรักแบบไหนที่แก้ไม่ได้ด้วยการ
หลับนอนกับผู้ชายสักคนสองคน”
เฉิงยวนมองสายตาที่รังเกียจและอดกังวลไม่ได้ของซุนหย่าจิ้ง
เธอก็พลันสำลักจนพูดอะไรไม่ออก
เธอคือเฉิงยวน อยู่ ๆ วันหนึ่งกลับกลายเป็นพวกหลงงมงายใน
ความรัก
บอกว่าเธอเฉิงยวนคนนี้เป็นพวกงมงายในความรัก
นี่ไม่ตลกเลยนะ!
“ไม่รู้ว่าต้องรอไปถึงเมื่อไหร่…”
หูเสี่ยวหลียังพูดไม่จบก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังออกมา “อ้ากกกก!
แกนี่เองที่รังแกยวนยวน!”
แสงสีเงินสายหนึ่งพุ่งผ่านไป ในขณะที่ฉู่ลั่วกำลังรอคน และราชา
ภูตผีที่อยู่อีกฝั่งยังไม่ทันมีปฏิกิริยาตอบสนองอะไร
แสงสีเงินสายนั้นก็เข้าไปทุบตีบนร่างกายของราชาภูตผี
ราชาภูตผีถูกทุบตีจนกระเด็นขึ้นไปบนฟ้า กลายเป็นจุดสีดำ
ขนาดเล็ก
บรรยากาศพลันเงียบสนิท…
ตอนนี้ในปรโลกย่อยเงียบสนิท
แม้แต่เสียงลมก็เหมือนจะหายไปด้วย
หูเสี่ยวหลี “ไม่มีใครบอกเธอเหรอ?”
ซุนหย่าจิ้งมองเฉิงยวน “พวกเธอไม่ได้บอกเหรอ?”
เฉิงยวน “พวกเจ้ามาด้วยกัน แต่พวกเจ้าไม่ได้บอกนางเหรอ!”
ท่ามกลางเสียงกรีดร้องด้วยความโกรธเกรี้ยวของจิ่งเจียเหยียน
ทุกคนถึงได้สติกลับมา
“นี่ นี่ นี่ อย่าเพิ่งทุบตีเขาสิ!”
“อย่าตีจนเขาตายนะ!”
“ฉัน…”
เพียงพริบตาเดียว ที่นี่ก็ตกอยู่ในความวุ่นวายแล้ว
นักพรตกับยมทูตต่างต่อสู้กันอุตลุด
ภูตผีบางตนวิ่งหนี บางคนหลบไปดูอยู่ข้าง ๆ บางตนพยายามจะ
เข้ามาโจมตีแต่ก็ถูกตบกระเด็นออกไป
จิ่งเจียเหยียนที่อยู่กลางอากาศยกหางขึ้นมาอีกครั้ง ราชาภูตผีที่
ยังไม่ทันได้ตอบโต้อะไรถูกตบจนกระเด็นไปอีกรอบแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
