เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1593 ใช่ก็คือใช่ ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่
ฉู่ลั่วเป็นฝ่ายเอ่ยขึ้น “ต้องดูว่ายวนยวนจะเลือกยังไง”
“สวีจิ้นไปเกิดใหม่แล้ว” ซุนหย่าจิ้งค้าโต๊ะด้วยมือทั้งสองขณะมอง
ฉู่ลั่ว
เสียงของเธอดังมาก ทุกคนจึงหันมามองกันหมด
“ปรมาจารย์ คุณควรตัดสินใจแทนยวนยวนนะคะ! สวีจิ้นกลับ
ชาติมาเกิดก็เท่ากับไม่มีสวีจิ้นอีกแล้ว! คนที่มีชีวิตอยู่ในตอนนี้คือเจี่ย
ซี”
“เป็นเจี่ยซีที่มีคู่หมั้นอยู่แล้ว!”
เธอตบโต๊ะอย่างแรง “ถ้าปล่อยให้ยวนยวนคลุกคลีอยู่กับสวีจิ้
นต่อไป ก็เท่ากับเป็นการทำร้ายเธอ”
ฉู่ลั่วมองซุนหย่าจิ้งที่ดูร้อนใจสุด ๆ
ส่วนหงอินคอยดึงตัวซุนหย่าจิ้งไว้อยู่ด้านข้าง
ซุนหย่าจิ้งกลับสลัดมือหงอินออกแล้วเอ่ยต่อ “ปรมาจารย์คะ…”
ฉู่ลั่วกล่าวแทรก “ฉันทำให้สวีจิ้นหายไปและเป็นเจี่ยซีที่กลับมา
ได้”
ซุนหย่าจิ้งมีสีหน้ายินดี
“แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่เฉิงยวนเลือก”
“เธอแค่ถูกความรักงี่เง่านั่นบดบังสติปัญญาไปก็เท่านั้น ตอนนี้
เธอยังไม่เข้าใจอะไรเลย”
ฉู่ลั่วเอ่ย “พันปีเชียวนะคะ!”
“เฉิงยวนอยู่ในหลุมศพมานานพันปีแล้ว เธอไม่ได้กลายเป็น
สัมภเวสี และไม่เคยทำร้ายชีวิตใคร เธอปล่อยให้โจรปล้นสุสานที่ก่อ
อาชญากรรมเข้ามาในหลุมศพ แต่สกัดเหล่านักโบราณคดีไว้”
ซุนหย่าจิ้งเงียบไป
น้าเสียงของฉู่ลั่วฟังดูเศร้าสร้อย “เธอยังมีความยึดติด ถ้าไม่
ทลายความยึดติดนั้นก็จะส่งผลกับเธอมากเกินไป”
ซุนหย่าจิ้งกัดฟัน “เป็นเพราะสวีจิ้นคนนั้น…”
“ไม่ใช่แค่สวีจิ้น” ฉู่ลั่วหลุบสายตาเล็กน้อย “เฉิงยวนโทษตัวเอง
เธอรู้สึกว่ามันเป็นความผิดของเธอ เป็นเธอที่ทำร้ายสวีจิ้น”
“ทำให้สวีจิ้นต้องรอเธอทั้งชาติ ทำให้สวีจิ้นต้องถูกบงการการไป
เกิดใหม่ ทำให้สวีจิ้นไม่มีอิสระตอนเกิด ไม่มีอิสระตอนตาย”
ซุนหย่าจิ้งหลุบสายตา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย แต่กลับพูดอะไร
ไม่ออกสักประโยค
เธอกลายเป็นผี
ตอนนี้กลายมาเป็นเทพ
ย่อมเข้าใจในกฎเกณฑ์ต่าง ๆ
สวีจิ้นเวียนว่ายตายเกิดมากว่าพันปี ยังรักษารูปลักษณ์ของ
วิญญาณสวีจิ้นไว้ได้ จึงพอจะเห็นถึงความรักที่เขามีต่อเฉิงยวน
จิ่งเจียเหยียนปราดเข้ามา สองมือค้าโต๊ะเหมือนซุนหย่าจิ้ง
ดวงตาเป็นประกายแวววาว “ไม่อย่างนั้นพวกเราก็ฆ่าเจี่ยซีเถอะ
ทำลายกายเนื้อของเขาดีไหม ยวนยวนจะได้ครองคู่กับสวีจิ้นไง”
ซุนหย่าจิ้งค้อนใส่เธอ “เธอไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงของ
วิญญาณสวีจิ้นเหรอ”
วิญญาณยังแปลงเป็นสวีจิ้นได้ หมายความว่าความรู้สึกที่เขามี
ต่อเฉิงยวนไม่ใช่ของปลอม
แต่วิญญาณของเขาเปลี่ยนเป็นรูปลักษณ์อื่นด้วยเช่นกัน
การเวียนว่ายตายเกิดมาสิบชาติ คงไม่ใช่แค่เกิดใหม่เปล่า ๆ ปลี้
ๆ ภพชาติเหล่านั้นทิ้งร่องรอยฝังลึกในวิญญาณของเขาเช่นกัน
จิ่งเจียเหยียนมีสีหน้าไม่เข้าใจ “แต่ตอนนี้เขาเลือกเป็นสวีจิ้นนะ!
เขาไม่อยากเป็นเจี่ยซีแล้ว ถ้าพวกเราฆ่าเจี่ยซีก็เท่ากับทำให้เขาสม
ปรารถนา และช่วยยวนยวนได้ด้วย”
“นี่ไม่ใช่เรื่องดีเหรอ”
สายตาของทุกคนทอดมองใบหน้าจิ่งเจียเหยียน
จิ่งเจียเหยียนเอ่ย “ที่ฉันพูดไปไม่ถูกเหรอ”
ซุนหย่าจิ้งขำพรืด “ถูกต้อง เธอพูดได้ถูกต้องมาก แต่เพราะ
ถูกต้องเกินไปมันถึงทำไม่ได้ต่างหาก”
จิ่งเจียเหยียนไม่เข้าใจ
แต่ทุกคนในห้องต่างมีสีหน้าไม่สู้ดี ไม่มีใครอธิบายให้เธอฟัง
จิ่งเจียเหยียนได้แต่ไปหาจิ่วฉานเงียบ ๆ
จิ่วฉานกำลังหมอบเขียนการบ้านอยู่ที่โต๊ะ หลังฟังสิ่งที่จิ่งเจียเห
ยียนคร่าครวญมาแล้วก็ค่อย ๆ วางปากกาแล้วเอ่ย “ลูกของครอบครัว
เฉียวคลอดตั้งนานแล้ว คุณเองก็ทำพันธสัญญาไปแล้วด้วย”
“ก็ใช่สิ!”
“แล้วทำไมถึงยังไม่กลับมา”
จิ่งเจียเหยียนตาลุกวาว “เพราะเด็กน่ารักสุด ๆ ไปเลยยังไงล่ะ!
จริง ๆ นะ เด็กที่เพิ่งเกิดน่ะยิ่งน่ารัก! ขนาดร้องไห้ยังน่าฟังสุด ๆ ฉันจะ
เปิดให้นายฟัง”
จิ่วฉานจับมือเธอที่กำลังเปิดโทรศัพท์แล้วกล่าว “เจี่ยซีคือสวีจิ้น
แต่เจี่ยซีก็ไม่ใช่สวีจิ้น”
จิ่งเจียเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ “ใช่ก็คือใช่ ไม่ใช่ก็คือไม่ใช่”
ทั้งใช่ ทั้งไม่ใช่ นี่มันสมเหตุสมผลตรงไหนกัน
“อยู่ที่เขาจะเลือก”
“แต่ตอนนี้เขาเลือกเป็นสวีจิ้นนะ” จิ่งเจียเหยียนไม่เข้าใจเลยจริง
ๆ “อย่างนายก็คือจิ่วฉาน และเป็นเปี้ยนคงด้วย!”
YOU MAY ALSO LIKE
