เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1607 ส่วนหนึ่งของหินบุพเพ
“ฉันเคยเห็นค่ะ”
จี้ไจ่ลุกขึ้นยืนทันที พลางมองฉู่ลั่วด้วยความตกใจ “เจ้านิกาย
เคยเห็นอักขระนี้มาจากไหนครับ?”
“ปรโลก! บนหินบุพเพ”
“ปรโลก!”
“หินบุพเพ!”
ใกล้เคียงกับที่ฉู่ลั่วคาดเอาไว้ พลังหยินของกุมารอาฆาตก็ไม่
ได้ผล
“ยวนยวน!”
เฉิงยวนที่กำลังมีท่าทีโกรธเกรี้ยว พอได้ยินเสียงเรียกของฉู่ลั่วก็
ลอยเข้ามา
“ใส่พลังหยินลงไปที”
เฉิงยวนไม่เข้าใจสักเท่าไหร่ แต่ก็ใส่พลังหยินลงไปตามที่ฉู่ลั่ว
บอก
พลังหยินเพิ่งเข้าไป ก็มีแสงสีขาวจาง ๆ ปรากฏออกมาจากตัว
แหวน
ยิ่งเฉิงยวนถ่ายพลังหยินลงไปมากเท่าไหร่ แสงสีขาวนั้นก็ยิ่งเจิด
จ้ามากยิ่งขึ้น จนกระทั่งมันสว่างแสบตาจนไม่มีใครสามารถลืมตาได้
แสงสีขาวหายไป แหวนหยกกลับลอยอยู่กลางอากาศ
มีเพียงรายชื่อหลายแถวที่ลอยอยู่กลางอากาศเช่นกัน
“เฉิงยวน สวีจิ้น สั่วหลิง…”
ชื่อทั้งสามชื่อนี้ปรากฏออกมากลางอากาศ
เฉิงยวนมองรายชื่อทั้งสามนั้นเขม็ง ก่อนจะมองชื่ออื่นที่ลอยอยู่
กลางอากาศ
จี้ไจ่อ่านออกมาเสียงเบา “จี้จิงเหิง โม่หวายอวี้”
นี่คือชื่อพ่อแม่ของเขา
และข้าง ๆ รายชื่อทั้งสอง ยังมีอีกชื่อหนึ่งคือ โต้วเหลียง
เขามองรายชื่อทั้งสามของพวกเฉิงยวนที่เรียงอยู่แถวเดียวกัน
โดยไม่รู้ตัว
เฉิงยวน สวีจิ้น และสั่วหลิง
ไจ๋โหรวมองรายชื่อแต่ละแถว “ยี่สิบเอ็ดรายชื่อ แต่ละกลุ่มมี
รายชื่อ…”
หรือว่าชื่อพวกนี้ล้วนเป็น…
ฉู่ลั่ว “บุพเพ เป็นวิธีปกปิดวิถีแห่งสวรรค์อันยอดเยี่ยม บางคน
อาศัยบุพเพในการบำเพ็ญ บางคนอาศัยบุพเพเพื่อให้มีโชคลาภ…”
“ก่อนหน้านี้ฉันเคยเห็นหินบุพเพในปรโลก แต่เห็นแค่ชื่อของเฉิง
ยวน ไม่เห็นชื่อของสวีจิ้นกับสั่วหลิง”
“ฉันเดาว่าบางทีในปรโลกย่อยอาจจะมีหินบุพเพอีกก้อนหนึ่ง แต่
ตอนอยู่ในปรโลกย่อย…”
ไจ๋โหรว “มีแต่สมุดบุพเพ ไม่มีหินบุพเพ ของในปรโลกย่อย คน
ในองค์กรตรวจสอบมาหมดแล้ว”
เธอหันไปมองจี้ไจ่ที่ใบหน้าขาวซีด “นายอย่าคิดมากไปเลย ไม่
แน่ว่ารายชื่อพวกนี้ที่อยู่ในแหวนหยก อาจจะมีความหมายอื่นก็ได้”
แสงสีขาวหายไป แหวนหยกหล่นลงมา ฉู่ลั่วฉวยรับแหวนหยกไว้
“ฉันจะไปปรโลกสักครู่”
เธอถือแหวนหยกเอาไว้ ก่อนจะหายไปจากที่เดิมทันที
เมื่อมาถึงปรโลก ฉู่ลั่วให้ยมทูตขาวดำพาเธอไปดูหินบุพเพอีก
ครั้ง
ทันทีที่แหวนหยกเข้าใกล้หินบุพเพก็พบว่ามันเปล่งแสงเล็กน้อย
หลังจากสีของหยกหายไป มันก็กลายเป็นก้อนหินที่เหมือนกับหินบุพ
เพทุกประการ
ยมทูตขาวดำ “…”
“นี่…ท่านปรมาจารย์ คุณได้สิ่งนี้มาจากไหนครับ?”
ฉู่ลั่ว “ของของลัทธิเต๋า น่าจะมาเป็นส่วนหนึ่งของหินบุพเพก้อน
นี้ค่ะ”
ยมทูตขาวดำ “…”
ฉู่ลั่วยืนยันความคิดของตัวเองจนแน่ใจแล้ว จึงหันหลังออกไป
จากปรโลก ทิ้งยมทูตขาวดำให้ยืนอยู่ท่ามกลางสายลมหยิน
ยมทูตดำแววตาหม่นแสง “ท่านปรมาจารย์ต้องคิดว่าปรโลกของ
พวกเราไร้ประโยชน์แน่เลย”
ยมทูตขาว “แก้ไขเรื่องปรโลกย่อยไม่ได้ก็นับว่าแย่แล้ว ตอนนี้
แม้แต่หินบุพเพของแดนเทพยังถูกคนอื่นแอบขโมยชิ้นส่วนไป เหอะ
ๆ !”
หากเมื่อก่อนมีคนมาพูดว่าปรโลกไร้ประโยนช์ เขาสามารถทำ
ให้อายุขัยของอีกฝ่ายสั้นลงหลายสิบปีได้
แต่ตอนนี้…
เขาไม่มีหน้าจะไปทำอะไรใครแล้ว
“ท่านปรมาจารย์ไม่อยากพูดอะไรกับพวกเราสักคำ คงหมดหวัง
กับปรโลกของพวกเรามากสินะ”
ยมทูตขาวถอนหายใจ “ไปรายงานพวกท่านพญายมราชเถอะ!”
ฉู่ลั่วกลับมาที่โรงแรม ทุกสายตาจับจ้องมาทางเธออย่าง
กระตือรือร้น “มันเป็นส่วนหนึ่งของหินบุพเพ หลังผ่านเทคนิค
บางอย่างของลัทธิเต๋า บุพเพของคนเหล่านี้เลยย้ายไปอยู่บนแหวน
หยก”
“พูดให้ถูกต้องคือ บุพเพปลอมถูกผูกไว้กับบุพเพจริง และ
ทั้งหมดถูกย้ายมาอยู่ที่แหวนหยกวงนี้”
ไจ๋โหรวมองจี้ไจ่ที่สีหน้าซีดขาวมาก
เธอหันไปมองเฉิงยวน เห็นเฉิงยวนเองก็ก้มหน้าลง สวีจิ้นได้แต่
มองรายชื่อบนแหวนหยกวงนั้นด้วยสายตานิ่งค้าง
แม้เขาจะเป็นแค่วิญญาณ แต่เธอกลับมองออกถึงสีหน้าเจ็บปวด
ของสวีจิ้น
หัวใจของเธอเต้นรัว
การถือกำเนิดมาของจี้ไจ่ เหมือนจะเป็นการปลุกสวีจิ้นที่หลอก
ตัวเองให้ตื่นขึ้น
เขาไม่ใช่สวีจิ้นมาตั้งนานแล้ว