เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1715 พวกเขาลงมือแล้ว
“แต่พวกเรามีอาวุธหนัก” ซู่เซี่ยงหยางกล่าว “พวกเรายังมีอาวุธ
ยังมีฉู่ลั่ว!”
เหยาจวินมองซู่เซี่ยงหยางอย่างพอใจ “ใช่ค่ะ พวกเรายังมีอาวุธ
หนักที่สามารถโจมตีได้อย่างแม่นยำ และยังมีปรมาจารย์ฉู่ที่สามารถ
ต่อกรกับฝ่ายตรงข้ามได้”
“นี่คือโอกาสชนะของพวกเรา”
ทันใดนั้น เฉิงยวนก็ปรากฏตัวขึ้นในห้องประชุมกะทันหัน เธอยัน
มือทั้งสองข้างบนโต๊ะประชุมพลางเบิกตากว้าง
เพราะพัวพันกับวิญญาณร้ายมากเกินไป ร่างกายจึงเต็มไปด้วย
พลังอาฆาตและความแค้นที่พันเกี่ยวไม่หยุด ดวงตาผีก็ปรากฏขึ้นมา
ด้วย
“ไม่ใช่แค่หลักแสน!” เฉิงยวนมองพวกเขาแล้วพูด “ยังมีอีก
มากมายเหลือเกิน!”
“มากมายมหาศาล!”
“คงราว ๆ หนึ่งล้านได้เลย!”
คนหนึ่งล้านคนต้องการพื้นที่ที่จะยืนเท่าไหร่?
ไม่มีใครเคยคำนวณอย่างจริงจัง
แต่วิญญาณร้ายหนึ่งล้านดวงที่รวมกันอยู่ จะต้องการพื้นที่
รองรับขนาดไหนกัน?
……
ในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง
ภายใต้การนำของเฉิงยวน ฉู่ลั่วและคนอื่น ๆ มาถึงยอดเขาสูงที่
อยู่ใกล้กับเมืองเล็ก ๆ พวกเขาสามารถมองเห็นค่ายกลในเมืองนั้นได้
อย่างชัดเจน
วิญญาณร้ายทั้งหมดกำลังซ้อนทับกัน ชั้นแล้วชั้นเล่า ราวกับว่า
จะอัดแน่นพื้นที่ตรงนี้ให้เต็มถึงจะยอมหยุด
แม้แต่ฮั่วเซียวหมิงที่มีจิตใจเข้มแข็งมาตลอด เมื่อมองวิญญาณ
ร้ายและปีศาจที่ซ้อนทับกันจนบิดเบี้ยวก็ยังต้องขมวดคิ้ว
“วิชาค่ายกลนี้ซ่อนพลังหยินทั้งหมดเอาไว้” เฉิงยวนพูดด้วย
ความหวาดหวั่น “วิญญาณร้ายทั้งหมดมาที่นี่เอง พอเข้าไปในค่าย
กลนี้ ก็จะถูกปิดบังมิดชิด”
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอฉลาดและสังเกตเห็นความผิดปกติก่อนจะเข้า
ไป ตอนนี้ก็คงติดอยู่ข้างในแล้ว
ฟางโหย่วกั๋วมองวิญญาณร้ายที่ถูกบีบอัดจนผิดรูป และ
วิญญาณร้ายที่ยังคงทยอยเข้ามาไม่หยุด เขาหลับตาลงแล้วพูดว่า “สู้
เลย!”
ทุกคนหันกลับมามองเขา
เขาลืมตาขึ้นอย่างฉับพลัน ดวงตาเปล่งประกายแวววาว “สู้! ถ่วง
เวลาต่อไปก็ไม่มีความหมายอะไร พวกคนธรรมดาก็อยู่ในความ
คุ้มครองของฉันแล้ว”
“อยู่ในการควบคุมของพวกเรา”
“ถ้ายังมีเหลืออยู่…”
เขาหรี่ตาลง “ก็ไม่มีทางเลือก พวกเราให้โอกาสพวกเขาหนีแล้ว
แต่พวกเขาไม่ได้เลือก ก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเราแล้ว”
ซู่เซี่ยงหยางกลืนน้าลาย “พวกเราพยายามโจมตีให้แม่นยำก็พอ
แบบนี้ก็จะไม่ทำร้ายคนธรรมดาที่ยังติดค้างอยู่ข้างนอกนะครับ”
ทุกคนนั่งบนยันต์บินกลับ แต่ยังมาไม่ทันถึงครึ่งทาง ก็เห็นค่าย
กลที่แข็งแกร่งสลายไปในพริบตา
วิญญาณร้ายที่ถูกกักขังในค่ายกล พลันระเบิดออกมารวดเร็ว
ราวกับพลุ
พวกมันพุ่งเข้าหาสถานที่ที่มีสิ่งมีชีวิตทันที
พวกมันเสียสติไปนานแล้ว!
คนเป็น!
เลือดสด ๆ !
การเข่นฆ่า!
นั่นคือสิ่งที่พวกมันต้องการ
“เกิดอะไรขึ้น?” ซู่เซี่ยงหยางรีบถาม
ฉู่ลั่วเอ่ยตอบ “คงเป็นเพราะรู้ตัวแล้วว่าพวกเราอยู่ตรงนี้”
วิญญาณร้ายมากมายมหาศาลพุ่งเข้าหาพวกเขา จนทั่วทั้ง
ท้องฟ้าเต็มไปพวกวิญญาณร้าย
จี้ไจ่รีบสร้างค่ายกลทันที
ฟางโหย่วกั๋วกล่าวด้วยความกังวล “ที่นี่ยังดีอยู่ แล้วที่อื่นล่ะ?”
ฉู่ลั่วสั่ง “สร้างค่ายกล! กั้นพวกมันไว้ในพื้นที่นี้ ซู่เซี่ยงหยาง…”
เธอหยุดไปชั่วครู่ สายตาเหลือบมองทางหุบเหวเทพมรณะ แล้ว
รีบหันกลับมา “คุณพาไจ๋โหรวไปควบคุมพวกอาวุธ แล้วกำจัด
วิญญาณร้ายพวกนี้…!”
ซู่เซี่ยงหยางรับคำ แล้วนั่งบนยันต์พร้อมกับไจ๋โหรว จากนั้นก็
จากไปอย่างรวดเร็ว
ฉู่ลั่วพร้อมกับจี้ไจ่และนักพรตอีกหลายคนรีบบินไปยังแปด
ทิศทาง
จากนั้นพวกเขาก็พร้อมใจกันทำประสานมือเพื่อวางค่ายกล
มีวิญญาณเพียงไม่กี่ดวงที่วิ่งออกมา และถูกเจ้าหน้าที่สังหาร
ด้วยปืน
ไม่นานไจ๋โหรวก็บินกลับมา เธอแจ้งให้ฉู่ลั่วและคนอื่น ๆ รู้ว่า
“หัวหน้าซู่บอกว่า ก่อนที่จะยิง พวกเขาจะแจ้งเตือนด้วยแสงเลเซอร์
ค่ะ”
“หลังจากแสงเลเซอร์ครบสามครั้ง พวกเขาจะยิงทันที ดังนั้นเมื่อ
เห็นแสงเลเซอร์สว่าง พวกเราต้องรีบถอนตัวไปค่ะ”
ทุกคนพยักหน้ารับรู้
ไม่นานแสงเลเซอร์สีแดงก็ทะลุผ่านม่านฟ้า
หนึ่งครั้ง
สองครั้ง
สามครั้ง!
เปลวไฟพุ่งออกมาอย่างรวดเร็ว
ในสำนัก
จางเจี่ยวและอีกเจ็ดคนยืนอยู่กลางอากาศ มองลูกไฟขนาด
มหึมาดวงนั้น “พวกเขาลงมือแล้ว!”
YOU MAY ALSO LIKE
