เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1714 บาดเจ็บล้มตาย
การเข้าร่วมของอาวุธหนักทำให้พวกวิญญาณร้ายล่าถอยไป
อย่างรวดเร็ว
ทุกสถานที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง
ไม่เพียงมีซากของวิญญาณร้ายและปีศาจเท่านั้น แต่ยังมีศพของ
พวกนักพรตด้วย
นักพรตและเจ้าหน้าที่บางคนที่ตอบสนองไม่ทัน ต่างก็สิ้นชีวิต
ด้วยน้ามือของวิญญาณร้าย
เฉิงยวนร่อนลงอย่างมั่นคงอยู่ข้าง ๆ ฉู่ลั่ว “วิญญาณร้ายที่มามี
มากกว่าที่เราคาดคิดไว้มาก หุบเหวเทพมรณะนี้ไปเอาวิญญาณร้าย
และปีศาจมากมายขนาดนี้มาจากที่ไหน!”
ฉู่ลั่วพูอขึ้นว่า “เธอยังจำที่หูเสี่ยวหลีกับจิ่งเจียเหยียนพูดได้ไหม?
พวกเธอบอกว่าแดนปีศาจเสื่อมถอยลง ปีศาจจำนวนมากจึงเลือกที่
จะหลบซ่อนตัวไม่ออกมา”
เฉิงยวนพยักหน้า จากนั้นก็เบิกตากว้าง “ลั่วลั่ว เจ้าสงสัยว่าหุบ
เหวเทพมรณะนำพวกปีศาจเหล่านั้นมาหรือ?”
ฉู่ลั่วพยักหน้ารับ
“เจ้านิกาย!” ซู่เซี่ยงหยางกระโดดลงมาจากยันต์ เขามองสภาพ
อันน่าเวทนารอบ ๆ แล้วขมวดคิ้ว “ฝั่งผมก็มีคนบาดเจ็บล้มตาย
เหมือนกันครับ! แต่วิญญาณพวกนี้มาจากที่ไหนกันแน่ครับ!”
พอเสียงพูดสิ้นสุดลง จี้ไจ่ก็พาฮั่วเซียวหมิงลงมาจากยันต์ ฮั่ว
เซียวหมิงกล่าวว่า “ความสูญเสียค่อนข้างหนักเลยทีเดียว”
ตั้งแต่แรกพวกเขาพาคนมาไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นนักพรต แต่ก็มี
เจ้าหน้าที่ที่เป็นคนธรรมดาอยู่ไม่น้อย
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับวิญญาณร้ายหลายหมื่นตนเช่นนี้ พวกเขา
ก็แทบไม่มีกำลังจะต่อสู้เลย
“ครั้งนี้พวกมันล่าถอยไปแล้ว แต่ครั้งหน้าล่ะครับ?” ซู่เซี่ยงหยาง
เอามือเท้าเอว ลูบผมที่ยุ่งเหยิงของตัวเองด้วยความหงุดหงิด “ส่งพิกัด
ตำแหน่งไปเลย…”
เขามองฉู่ลั่วครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า “ฆ่าพวกมันให้หมดเลย
ดีกว่า!”
คนของเขาบาดเจ็บล้มตายไปแล้ว ตอนนี้เขากำลังอารมณ์เสีย
มาก
ฉู่ลั่วไม่ได้คัดค้านอะไรเขา “ไปสำรวจดูความเสียหายก่อนดีกว่า
ค่ะ แล้วค่อยรวบรวมข้อมูลของพวกวิญญาณร้ายอีกที”
เฉิงยวนพลันยกมือขึ้น
ทุกคนหันขวับไปมอง
“ข้าก็เป็นผีสาวพันปีนะ ให้ข้าไปเป็นสายลับลองดูไหมล่ะ!” เธอ
เอ่ยขึ้น “วิญญาณร้ายที่มาครั้งนี้มีหลายหมื่น แต่ใครจะรู้ว่าฝั่งนั้น
เตรียมกำลังคนมาเท่าไหร่กันแน่?”
“คนอื่นไปก็ไม่เหมาะสม มีแต่ข้านี่แหละ ผีสาวพันปีซ้ายังมีหนี้
เลือดอันทรงพลัง! การแทรกซึมเข้าไปจะไม่เผยพิรุธเลยสักนิด!”
“ข้าจะไปสืบดู!”
แม้เธอจะพูดกับทุกคน แต่สายตากลับจับจ้องฉู่ลั่ว
คนอื่น ๆ ก็หันไปมองฉู่ลั่วเช่นกัน
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ได้!”
เฉิงยวนหายตัววับไปทันที
ซู่เซี่ยงหยางถามด้วยความสงสัย “ตอนนี้คุณไม่กลัวว่าเธอจะหนี
ไปแล้วเหรอครับ?”
ฉู่ลั่ว “เธอสัญญากับฉันแล้วว่าจะไม่หนีไปไหน และอีกอย่าง…
เธอก็เป็นกำลังรบที่สำคัญมากค่ะ”
“เอาล่ะ มาประชุมกันก่อนเถอะค่ะ!”
ซู่เซี่ยงหยางพยักหน้า
หลังผ่านไปสักครู่ ฟางโหย่วกั๋วก็ถูกนักพรตพาเข้ามา ทุกคนจึง
ประชุมกันในห้องโถงใหญ่
“มีผู้เสียชีวิตห้าคน บาดเจ็บสาหัสยี่สิบคน และบาดเจ็บเล็กน้อย
สี่สิบคน! คนที่บาดเจ็บหนักที่สุดคือคุณฉี ขณะเขากำลังศึกษาพืช
อยู่ที่เขาด้านหลัง ก็ถูกปีศาจต้นไม้แทงทะลุต้นขา เจ้าหน้าที่พยาบาล
ของเราได้ทำการรักษาเบื้องต้นให้แล้ว”
“แต่ว่า…ดีที่สุดคือควรส่งคุณฉีออกไปรับการรักษาอย่างถูกต้อง
โดยเร็ว”
ฟางโหย่วกั๋วกล่าวว่า “ตอนที่ผมมา คุณฉีได้กำชับผมเป็นพิเศษ
ว่าไม่ต้องสนใจเขา ให้ทำตามแผนเดิมของพวกเราต่อไป”
เหยาจวินเงียบไปครู่เดียวก่อนจะเอ่ยปากว่า “แม้ว่าคุณฉีจะพูด
อย่างนั้น แต่พวกเราจะไม่คำนึงถึงเขาไม่ได้ค่ะ”
“ยิ่งกว่านั้น หุบเหวเทพมรณะได้ส่งวิญญาณร้ายจำนวนมากมา
โจมตี ถ้าพูดถึงจำนวนแล้ว พวกเราไม่มีทางสู้ได้อย่างแน่ค่ะ พวกเรา
ยังเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ต่างจากวิญญาณร้ายที่ไม่กลัวตายและไม่
กลัวความเจ็บปวด”
“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ถ้านี่เป็น…การสู้รบแบบต่อเนื่อง พวกเราจะ
สูญเสียได้อีกกี่ครั้งกันคะ”
เธอเคาะกระดานดำ บนนั้นแสดงกำลังพลที่พวกเขามีอยู่ใน
ปัจจุบัน
เมื่อเทียบกับวิญญาณร้ายหลายแสนตน มันก็มีน้อยมากจนน่า
สงสาร
“แต่พวกเรามีอาวุธหนัก” ซู่เซี่ยงหยางกล่าว “พวกเรายังมีอาวุธ
ยังมีฉู่ลั่ว!”
YOU MAY ALSO LIKE
