เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1752 ยินดีด้วย

ซุนหย่าจิ้งค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองไปทางนั้น “ไร้เหตุผลเหรอคะ?

ถ้าอย่างนั้นฉันจะเอาเรื่องนี้ไปโพสต์บนอินเทอร์เน็ตแล้วถามทุกคนดู

สักหน่อย”

“ดูสิว่ายังต้องการหลักฐานอีกไหม?”

“เรื่องมันเกิดเพราะพวกคุณเชิญยวนยวนมาแต่ถูกปฏิเสธ เพราะ

หลานของตระกูลฉู่เกิดเรื่องพอดี เพราะสมุนไพรที่ต้องการรักษาเด็ก

มีแค่ตระกูลสั่วเท่านั้นที่มีพอดี เพราะพวกคุณเพิ่งจะเอายาสมุนไพร

ออกมาพอดี!”

“แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่าพวกคุณตระกูลสั่วเป็นคนทำ”

“แล้วยังจะต้องการหลักฐานอีกเหรอคะ? แค่ใช้สมองคิดดูก็

พอแล้วค่ะ!”

“เธอ…” คนตระกูลสั่วถลึงตาโกรธจัด

ซุนหย่าจิ้งเอียงคอมองพวกเขา

“นอกจากพวกคุณจะแสดงหลักฐานมาพิสูจน์ว่าเรื่องที่เกิด

ขึ้นกับลูกหลานตระกูลฉู่ไม่ใช่ฝีมือของตระกูลสั่ว ไม่อย่างนั้น…ทำไม

ถึงมีเรื่องที่บังเอิญมากมายขนาดนี้ได้!”

ปัง!

ถ้วยชาของสั่วเฟิงถูกวางกระแทกโต๊ะอย่างแรง “เธอนี่พูดจา

คล่องแคล่วดีนะ”

“ช่วยไม่ได้นะคะ ยวนยวนของพวกเราใจดีแถมพูดไม่ค่อยเก่ง ถ้า

ไม่พาคนที่พูดเก่งอย่างฉันมาด้วย คงโดนพวกคุณถลกหนังถอด

กระดูกโดยไม่รู้ว่าต้องตอบโต้บ้าง!”

เธอถอนหายใจ “ยวนยวน! เธอต้องรู้ไว้ว่าเวลาเจอคนดีเราก็ต้อง

เป็นคนมีมารยาท เวลาเจอคนเลวก็ต้องเป็นคนพูดจาชัดเจน”

คำพูดประชดประชันนี้ทำให้แม้แต่สีหน้าของสั่วเฟิงก็เปลี่ยนไป

ไจ๋โหรวมองสั่วเฟิงอย่างระแวดระวัง พลางอดปรบมือให้ซุนหย่า

จิ้งในใจไม่ได้

“ยังไงเสียทุกคนก็มาในฐานะแขก ถ้าอย่างนั้นฉันจะพาพวกเธอ

ไปพบเจ้าสาวเสี่ยวอิง!”

สั่วเฟิงลุกขึ้นยืน พูดด้วยน้าเสียงเย็นชา มองไปทางเฉิงยวน

“โดยเฉพาะคุณเฉิง คุณเฉิงคงจะยังไม่รู้สินะว่าชุดแต่งงานทั้งหมด

ของเสี่ยวอิง อาซีเป็นคนจัดการเองทั้งหมด”

“สมกับเป็นบุพเพสิบชาติภพจริง ๆ ความรักสิบชาติภพ ไม่มีทาง

เสแสร้งได้หรอก”

“ฉันเชื่อว่าหากคุณเฉิงเห็นเสี่ยวอิงกับอาซีมีความสุข ก็คงจะ

ความสุขเหมือนกัน”

เฉิงยวนลุกขึ้นยืน ยิ้มอย่างอ่อนโยนและสง่างาม “ก็ควรไปดูสัก

หน่อย”

สั่วเฟิงยิ้ม นำทางทุกคนไป

ตลอดทางเธอก็พูดแต่ว่าเจี่ยซีดีกับสั่วอิงแค่ไหน พูดว่าเจี่ยซีทำ

อะไรมากมายเพื่อจะได้สั่วอิงกลับคืนมา…

จนกระทั่งมาถึงลานบ้านของสั่วอิงถึงได้หยุดพูด “อุ้ย! โทษทีนะ

ยายแก่คนนี้พอเริ่มพูดขึ้นมาก็พูดไม่หยุดทุกทีเลย”

ลานบ้านของเสี่ยวอิงถูกตกแต่งอย่างสวยงามเป็นพิเศษ ไม่ใช่แค่

ติดอักษรมงคลและผ้าแดงเท่านั้น แต่ยังวางของโบราณและ

เครื่องประดับที่เป็นสัญลักษณ์แห่งความสุขหลังแต่งงานไว้มากมาย

ในลานบ้านยังมีคนที่ตระกูลสั่วจัดเตรียมไว้อยู่ไม่น้อย กำลังเดิน

ไปมาอย่างขะมักเขม้น

“อาซีเขาดีกับเสี่ยวอิงของบ้านเรามากนะ ดูชุดแต่งงานสิ ได้ยิน

ว่าเชิญนักออกแบบชุดแต่งงานที่ดีที่สุดในประเทศมาออกแบบให้

เชียวนะ”

“เธอนี่พูดเรื่องไร้สาระไปได้ เสี่ยวอิงของบ้านเราดีขนาดนี้ เจี่ยซี

จะกล้าทำไม่ดีกับเธอได้ยังไง”

เสียงชื่นชมและอิจฉาดังมาจากในห้อง

ทั้งหมดล้วนเป็นเพื่อนสนิทของสั่วอิง

“โธ่เอ๊ย พวกเธออย่าพูดอีกเลย!” เสียงเขินอายเล็กน้อยของสั่ว

อิงดังออกมา

สั่วเฟิงเดินเข้ามาถูกเวลา “เสี่ยวอิง ดูสิว่าฉันพาใครมา!”

สั่วอิงหันไปมอง พอเห็นว่าเป็นเฉิงยวนเธอก็รีบลุกขึ้นยืน ไม่รู้จะ

วางมือไม้ไว้ตรงไหนดี

“คุณเฉิง คุณมาแล้ว!”

เฉิงยวนตอบรับเบา ๆ สายตากวาดมองการตกแต่งภายในห้อง

ของสั่วอิง ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยสมบัติล้าค่า และส่วนใหญ่เป็นสมบัติ

โบราณ

โดยเฉพาะชุดแต่งงานที่วางอยู่บนโต๊ะ ยิ่งมีกลิ่นอายของความ

เก่าแก่มาก

สั่วอิงมองเฉิงยวนด้วยความรู้สึกเก้อเขิน “ชุดแต่งงานนี้…อาซี

เป็นคนส่งมาให้ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงต้องเลือกชุดแต่งงานสมัย

ราชวงศ์ฮั่นด้วย”

เฉิงยวนพูดขึ้น “มันสวยมากเลย!”

สั่วอิง “…ฉันดีใจมากที่คุณเฉิงมาได้ ฉันหวังว่าการแต่งงานของ

ฉันกับอาซีจะได้รับคำอวยพรจากคุณเฉิงด้วย”

“อืม ยินดีด้วย!”

เฉิงยวนตอบอย่างไม่ใส่ใจ ก้าวเท้าเดินไปรอบห้องช้า ๆ นิ้วมือ

ลูบไล้ไปตามข้าวของเครื่องใช้ทีละชิ้น