เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1753 เป็นของข้า
สั่วเฟิงพูดเสริม “ของพวกนี้เป็นของที่อาซีส่งมาทั้งนั้น”
เฉิงยวนมีสีหน้าเรียบเฉย มีน้าเสียงเรียบเฉย “จริงเหรอ?”
สั่วเฟิงยิ้ม “ใช่แล้ว! เขาบอกว่าจะมอบสิ่งที่ดีที่สุดให้เสี่ยวอิง
ทั้งหมด”
สั่วเฟิงลูบแก้มสั่วอิงด้วยความทะนุถนอม “เสี่ยวอิงของบ้านเรา
สมควรได้รับสิ่งที่ดีที่สุด”
ไจ๋โหรวกับซุนหย่าจิ้งต่างมองไปทางเฉิงยวน เห็นกับตาว่าแม้เธอ
จะไม่ได้แสดงสีหน้าอะไร แต่แววตากลับเย็นชาลงสุด ๆ
“ไปกันเถอะ! จะดูก็ดูแล้ว จะอวยพรก็อวยพรแล้ว” ซุนหย่าจิ้งรีบ
ก้าวเข้าไปโอบแขนเฉิงยวนทันที “พวกเราไปรอฟังข่าวอยู่ด้านหน้า
ดีกว่า!”
เฉิงยวนพยักหน้า
พวกเธอเดินออกจากลานบ้านโดยไม่สนใจสั่วเฟิงอีกต่อไป
ทันทีที่ออกมา ไจ๋โหรวก็ถามอย่างระมัดระวังว่า “ยวนยวน เธอไม่
เป็นไรใช่ไหม!”
เฉิงยวนพูดว่า “การตกแต่งงานแต่งทั้งหมด…รวมถึงสิ่งของที่ใช้
ทั้งหมด…เป็นของข้า”
ซุนหย่าจิ้ง “…”
ไจ๋โหรว “…”
“บ้าไปแล้ว!” ไจ๋โหรวอดด่าไม่ได้
ซุนหย่าจิ้งหัวเราะเยาะ “ตระกูลสั่วน่าสนใจจริง ๆ ! ใช้ของทั้งหมด
เหมือนตอนที่เธอแต่งกับสวีจิ้น แถมยังเชิญเธอมาอีก”
“พฤติกรรมอย่างนี้ มันช่าง…น่าสนใจจริง ๆ !”
แต่เฉิงยวนกลับรู้สึกหนักอึ้งในใจ เธอหันไปมองลานบ้านของสั่ว
อิง “ข้าเป็นห่วงสวีจิ้นมากกว่า”
ไจ๋โหรวและซุนหย่าจิ้งพร้อมคนอื่น ๆ ต่างขมวดคิ้วมองเธอ
เฉิงยวน “…ไม่ใช่ว่าข้าคิดแค่เรื่องความรัก แต่พฤติกรรมของสวี
จิ้นมันแปลกมาก! ตอนที่ข้าไปกับฉู่ลั่ว ข้าตกลงกับสวีจิ้นไว้แล้วว่า
พอข้าแอบกลับมา พวกเราจะไปแก้แค้นให้คนตระกูลเฉิงและตัวเรา”
ไจ๋โหรว “ตอนนั้นเธอคิดจะหนีมาจริง ๆ สินะ”
เฉิงยวนไม่ตอบไจ๋โหรว แต่พูดต่อว่า “แต่พอข้ากลับมา สวีจิ้
นก็กลับไปเป็นเจี่ยซีแล้ว ข้าพยายามติดต่อเขา แต่ไม่มีการตอบ
กลับ”
“และเขาก็มาแต่งงานกับสั่วอิง”
“ให้สั่วอิงจัดงานแต่งทั้งหมดเหมือนตอนที่ข้าแต่งกับเขาอีก”
เฉิงยวนมองลานบ้านของสั่วอิงด้วยแววตาประหลาด “ถึงแม้ว่าส
วีจิ้นจะไม่ใช่คนดี ถึงแม้ว่าเขาจะแต่งงานกับสั่วอิง”
“แต่เขาก็ไม่ได้ไร้ยางอายถึงขนาดจะจัดงานแต่งให้เหมือนกับ
ตอนที่ข้าแต่งงาน”
ซุนหย่าจิ้ง “ถึงแม้ว่าผู้ชายจะเลวได้มากแค่ไหน แต่สวีจิ้นก็คงไม่
เลวถึงขนาดนั้น”
“คุณเฉิงหมายความว่า ถ้าไม่ใช่เพราะสวีจิ้น…ก็ต้องมีอีกคนที่รู้
เรื่องการแต่งของตระกูลเฉิงกับตระกูลสวี่เมื่อพันปีก่อน และอาจจะ…
เก็บรักษาสิ่งของที่ใช้ในงานแต่งเมื่อพันปีก่อนไว้ทั้งหมดด้วย”
ยิ่งพูดหยวนเส้าหยินยิ่งรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นไปไม่ได้
แต่เขาก็ยังพูดต่อไป “คนคนนี้เก็บรักษาสิ่งของเมื่อพันกว่าปี
ก่อนไว้จนถึงตอนนี้ เพื่องานแต่งงานครั้งนี้เท่านั้นเหรอ?”
เขามองไปทางเฉิงยวน
เห็นได้ชัดว่าเธอก็คิดเรื่องนี้อยู่เช่นกัน
เฉิงยวนมีสีหน้าเคร่งเครียด “นี่เป็นงานแต่งงาน…ที่มุ่งเป้ามาที่
ข้า”
การแต่งงานที่วางแผนมานานนับพันปี
เฉิงยวนหายใจเข้าลึก ๆ “ตอนนี้สวีจิ้นไม่ยอมพบข้า แล้วพวก
เจ้าล่ะ?”
หยวนเส้าหยินตอบ “หลังจากสวีจิ้นไป พวกเราก็พยายามติดต่อ
เขา แต่ตระกูลเจี่ยไม่สนใจพวกเราเลยครับ เจี่ยซีเองก็มีอิสระ พวก
เราจึงไม่สามารถบังคับเขาได้”
อย่างไรก็ตาม หลังจากเจี่ยซีกับสั่วอิงจะแต่งงานกัน ทางองค์กรก็
ไม่ได้จับตาดูเจี่ยซีอีกต่อไป
สุดท้ายแล้วความรักและการแต่งงานก็เป็นเรื่องที่อิสระ
“ข้าต้องไปพบสวีจิ้น” เฉิงยวนพูดอย่างหนักแน่น
“ข้าจำเป็นต้องพบเขาสักครั้ง”
หยวนเส้าหยิน “ผมจะหาทางให้เอง”
เขากำชับไจ๋โหรว ขอให้เธอคอยดูแลเฉิงยวนดี ๆ แล้วหมุนตัว
เดินจากไป
ไจ๋โหรวหรี่ตามองอย่างดูแคลนแล้วหัวเราะ “เขาจำเป็นต้องเตือน
ฉันด้วยหรือ? ฉันดูแลยวนยวนอย่างดีอยู่แล้ว!”
ซุนหย่าจิ้งตบไหล่เธอเบา ๆ “เธอยังเด็กอยู่รู้ไหม!”
ไจ๋โหรว “…”
ถึงจะรู้สึกเหมือนโดนดูถูก แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากถามอะไร
พวกเขากลับมาที่ห้องโถง
ผู้คนในตระกูลสั่วเดินขวักไขว่ไปมา ของขวัญมากมายที่ถูกส่ง
มายังบ้านตระกูลสั่ว
จี้ไจ่รีบร้อนเดินมาหา แล้วพูดกับพวกเธอว่า “ยาสมุนไพรถูกใช้
แล้ว เด็กรอดชีวิต”
YOU MAY ALSO LIKE
