เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1755 พวกเขาก็ควรจะมีความสุขสิ
“ตอนนี้ฉันเป็นแค่เจี่ยซีเท่านั้น”
พูดจบ เขาก็ขับรถออกไป
เมื่อเจี่ยซีจากไป ทุกคนที่เหลือต่างหันมองเฉิงยวน
ซุนหย่าจิ้งเอ่ยปากขึ้นก่อน “เขาน่าจะมีเหตุผลบางอย่างแน่ ๆ แต่
ว่ามันต้องเป็นเหตุผลแบบไหนกัน ถึงได้บีบบังคับให้เขาเป็นแบบนี้
ทำให้ตัวเองกลายเป็นพระเอกในละครโศก”
เฉิงยวน “ข้าเองก็อยากรู้เหมือนกัน”
เธอหมุนตัวเดินไปทางบ้านตระกูลสั่ว
“ยวนยวน เธอยังจะไปร่วมงานแต่งอีกเหรอ?” ไจ๋โหรวถามด้วย
ความประหลาดใจ
เฉิงยวน “ข้าอยากดูว่าการแต่งงานครั้งนี้จะเกิดเรื่องอะไรขึ้น
บ้าง”
เธอรู้สึกว่าสวีจิ้นกำลังจะทำเรื่องใหญ่
พวกเขากลับไปที่บ้านตระกูลสั่ว และถูกจัดให้ไปพักผ่อนในลาน
บ้านที่ว่างอยู่
พวกเขารอจนกระทั่งพระอาทิตย์ตกดิน พิธีแต่งงานจึงเริ่มขึ้น
อย่างเป็นทางการ พวกเขาถึงได้ถูกเชิญให้ออกมา
“คนเยอะจริง ๆ”
ซุนหย่าจิ้งอุทานขึ้นประโยคหนึ่ง “แต่ทำไมถึงเลือกช่วงเวลานี้ล่ะ!
แต่งงานตอนใกล้ค่าอย่างนี้…”
สายตาของเธอจับจ้องเฉิงยวน “ไม่ใช่เวลาที่เธอแต่งงานด้วย
เหรอ!”
“อืม!”
“บ้าไปแล้ว! ประสาทกลับชัด ๆ !” ซุนหย่าจิ้งด่าออกมาประโยค
หนึ่ง “สั่วอิงคนนี้ต้องการทำอะไรกันแน่? เลียนแบบงานแต่งของเธอก็
แล้วไป แต่นี่ถึงขั้นเลียนแบบเวลาแต่งงานของเธอด้วย”
“ฉันว่าเธอไม่ได้รักสวีจิ้นจนบ้าหรอก แต่รักเธอจนบ้ามากกว่า!”
ซุนหย่าจิ้งบ่นไปตลอดทางจนกระทั่งมาถึงห้องจัดเลี้ยง เธอถึง
กลับมามีท่าทางสง่างามอีกครั้ง
คนตระกูลสั่วพาพวกเขาไปนั่งด้านหน้า เฉิงยวนถูกจัดให้นั่งที่
โต๊ะหลัก ส่วนซุนหย่าจิ้งและคนอื่นนั่งที่โต๊ะข้าง ๆ
“คนที่โต๊ะหลักมีไม่กี่คนเองนะ!” ซุนหย่าจิ้งมองโต๊ะหลัก
ไจ๋โหรวบอก “นั่นพ่อแม่ของสั่วอิง แล้วก็น้องชายน้องสาวของ
เธอ”
พ่อแม่ของสั่วอิง?
ซุนหย่าจิ้งเพ่งมองคนสี่คนนั้นอย่างละเอียด
ดูจากหน้าตาแล้วไม่เหมือนสั่วอิงเลยสักนิด ส่วนน้องชาย
น้องสาวที่อายุไม่มากนักกลับหน้าตาเหมือนคู่สามีภรรยานั้นมาก
“พวกเขาเหมือนจะไม่มีความสุขเลย!” ตามหลักแล้วเมื่อลูกสาว
ของตัวเองแต่งงาน ก็ควรจะรู้สึกยินดีบ้าง
แม้แต่การเสแสร้งแกล้งทำก็ควรจะแสร้งแกล้งทำบ้าง แต่สามี
ภรรยาคู่นี้กลับไม่เป็นเช่นนั้น บางครั้งพวกเขาก็ก้มหน้ากำลังครุ่นคิด
บางครั้งก็มีความกังวลปรากฏบนสีหน้า
ไม่ต้องพูดถึงน้องชายน้องสาวที่เคลื่อนไหวไปมาอยู่บนเก้าอี้เป็น
ระยะ
มันเป็นการเคลื่อนไหวด้วยท่าทางระมัดระวังตัว
ลูกสาวกับพี่สาวของตัวเองแต่งงาน พ่อแม่ไม่ลุกขึ้นต้อนรับแขก
น้องชายน้องสาวไม่ได้วิ่งเล่นไปทั่วงาน
เรื่องนี้เองก็ถือว่าแปลกประหลาดแล้ว
แต่ไจ๋โหรวกลับทำเหมือนเห็นเป็นเรื่องปกติ
“ก่อนหน้านี้ฉันไม่ได้บอกเหรอ? คนในตระกูลสั่วชอบเสี่ยวอิง
มาก ดังนั้นเสี่ยวอิงจึงใช้เวลาอยู่ที่บ้านเก่าของตระกูลสั่วมากกว่า
เล็กน้อย”
“ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับพ่อแม่และน้อง ๆ ไม่ได้ดีเท่าไหร่
หรอก”
ซุนหย่าจิ้ง “แปลกจริง ๆ !”
ไจ๋โหรว “จริง ๆ แล้วก็ไม่แปลกอะไร สถานการณ์ของสั่วอิงมัน
พิเศษมาก แถมยังมีบุพเพสิบชาติติดตัวด้วย การที่คนในตระกูลสั่วจะ
ให้ความสนใจมากหน่อยก็ถือเป็นเรื่องปกติ”
“ถ้าเป็นสำนักอื่น ก็คงจะเป็นแบบนี้เหมือนกัน”
“ที่ฉันบอกว่าแปลกคือความแปลกของพ่อแม่กับน้อง ๆ ของสั่ว
อิงต่างหาก” ซุนหย่าจิ้งลดเสียงลงพูดเบา ๆ “ถึงแม้ว่าความสัมพันธ์
กับลูกสาวพี่สาวของตัวเองจะไม่แน่นแฟ้น แต่ในงานแต่งแบบนี้ พวก
เขาก็ควรจะมีความสุขสิ”
“แต่เธอเห็นว่าพวกเขามีความสุขไหม?”
ไจ๋โหรวจึงเพิ่งจะสังเกตสีหน้าของครอบครัวสั่วอิงได้ และเห็นว่ามี
บางอย่างไม่ถูกต้อง
พวกเขาไม่เพียงไม่มีความสุข แต่ยังดูกระวนกระวายมาก มีแค่
ตอนที่มีคนเข้ามาแสดงความยินดีด้วยเท่านั้น พวกเขาถึงจะฝืนยิ้ม
ออกมา
แต่รอยยิ้มนั้นก็ดูฝืนมากจริง ๆ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ?
ไม่ใช่แค่พวกเธอที่เห็นความผิดปกติ เฉิงยวนที่นั่งอยู่ที่โต๊ะ
เดียวกันก็สังเกตเห็นความผิดปกติเช่นกัน
พอเธอนั่งลง เธอก็เห็นความระแวดระวังของครอบครัวสั่วอิงที่มี
ต่อเธอได้
เด็ก ๆ ไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ดีขนาดนั้น เวลามองมาที่เธอ
ดวงตาของพวกเขาจึงไม่อาจเก็บซ่อนความอยากรู้อยากเห็นและ
ความโกรธเอาไว้ได้