เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1787 ผมเป็นผู้ชาย
ซู่เซี่ยงหยางมองฉู่ลั่วด้วยความกังวลเล็กน้อย กลัวว่าเธอจะไม่ไป
แต่ใครจะรู้ว่าฉู่ลั่วกลับพยักหน้า “ตกลง! ฉันจะพา…รุ่ยอวิ๋นโจว
ไปด้วยค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางเบิกตากว้าง “นี่…งั้นผมต้องรายงานให้เบื้องบน
ทราบก่อนนะครับ”
ซู่เซี่ยงหยางรีบรายงานให้เบื้องบนรู้โดยด่วน “เบื้องบนเห็นชอบ
แล้วครับ”
“แต่ว่าคุณสามารถรับประกันความปลอดภัยของเขาได้เหรอ
ครับ? คนที่จะเข้าร่วมประชุมครั้งนี้ล้วนเป็นผู้นำระดับสูงทั้งนั้นนะ”
ผู้นำบางคน เขายังไม่เคยมีคุณสมบัติพอจะได้พบหน้ามาก่อน
ด้วยซ้า
ฉู่ลั่ว “ค่ะ ฉัน…รับประกัน”
เธอมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ทันทีที่เธอมองไป ก็เผย
รอยยิ้มเอาใจออกมา
เมื่อได้รับคำตอบยืนยันจากฉู่ลั่ว ซู่เซี่ยงหยางก็โล่งใจ
“การประชุมจะมีขึ้นในอีกสองวัน ตอนนั้นผมจะมารับพวกคุณ
ส่วนตอนนี้…”
“ฉันจะพาเขากลับโรงแรมค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วถามออกมาว่า “ประธานฮั่วรู้
หรือเปล่าครับ?”
ฉู่ลั่ว “ไม่รู้ค่ะ”
ซู่เซี่ยงหยางพูดต่อ “คุณจะพาผู้ชายคนหนึ่งกลับไปด้วย ผมคิด
ว่าคุณควรบอกประธานฮั่วสักคำนะครับ ยังไงประธานฮั่วก็อาศัยอยู่
กับคุณไม่ใช่เหรอ? ยิ่งไปกว่านั้น ในสถานที่ที่คุณเลือก ยังมีเฉิงยวน
อยู่ด้วย…”
พอคิดแบบนี้ ซู่เซี่ยงหยางรู้สึกว่าห้องสวีทเรสซิเดนซ์ของฉู่ลั่วนั้น
เหมือนจะไม่ได้กว้างขวางขนาดนั้นแล้ว
อย่างน้อยก็ไม่ได้กว้างขวางพอถึงขนาดที่จะทำให้เกิดเรื่อง
วุ่นวาย
และยิ่งไม่ได้กว้างขวางพอที่จะเกิดเรื่องวุ่นวาย พร้อมกับจัดการ
กับผีสาวที่พร้อมจะคลั่งได้ตลอดเวลา!
“หรือไม่…คุณลองบอกประธานสักคำ ให้ประธานฮั่วไม่ต้องนอน
ที่ห้องคุณในช่วงสองสามวันนี้”
ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกไม่มั่นใจ ยิ่งพูดยิ่งรู้สึกแปลก
ซู่เซี่ยงหยางทำหน้าลำบากใจสุด ๆ
เขารู้สึกลำบากใจแทนฉู่ลั่ว
ทว่าฉู่ลั่วกลับมีสีหน้าเรียบเฉย “ทำไมล่ะคะ?”
ซู่เซี่ยงหยาง “เอ่อ…อาจเป็นเพราะว่าตอนที่คุณอยู่กับประธานฮั่ว
การที่มีผู้ชายเพิ่มมาอีกคนมันไม่ดี?”
ฉู่ลั่ว “แต่เฉิงยวนก็อยู่ที่นั่นนะ!”
ไม่ใช่แค่มีผู้ชายเพิ่มอีกคน แต่เป็นการมีผู้ชายและผู้หญิงเพิ่มอีก
คน
และนอกจากนี้…
“รุ่ยอวิ๋นโจวไม่แบ่งแยกชายหญิง”
วิถีแห่งสวรรค์ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะมีเพศ
ณ โรงแรม
ฮั่วเซียวหมิงได้รับโทรศัพท์จากฉู่ลั่วตั้งแต่ก่อนที่เขาจะกลับมา
เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะได้เห็นรุ่ยอวิ๋นโจวในห้อง แต่ว่า…
เขาไม่คิดว่าจะได้เห็นภาพแบบนี้
ฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่ตรงประตู พอเปิดประตูเข้าไปก็เห็นภาพใน
ห้องนั่งเล่น
รุ่ยอวิ๋นโจวยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่สวมอะไรเลย ส่วนฉู่ลั่วนั่งอยู่บน
โซฟา
ตรงเท้าของรุ่ยอวิ๋นโจวมีเสื้อคลุมอาบน้าสีขาวสะอาดกองอยู่
เสียงเปิดประตูทำให้พวกเขาสองคนหันมามองพร้อมกัน
ฉู่ลั่วลุกขึ้นจากโซฟา “คุณกลับมาแล้วเหรอคะ?”
ฮั่วเซียวหมิงตอบรับเบา ๆ
เข้ามา
และปิดประตู
“นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?”
สายตาของเขาตกลงบนร่างของรุ่ยอวิ๋นโจว มองสำรวจจากบน
ลงล่าง พินิจพิเคราะห์ไปทีละนิ้ว
สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปหนึ่ง
ไม่ดีเท่าเขา
ไม่มีที่ไหนดีเท่าเขาเลย!
ไม่มีทางดีเท่าเขาแน่นอน!
ฮั่วเซียวหมิงดึงปกเสื้อของตัวเองเล็กน้อย ใช้มือข้างเดียวปลด
กระดุมสองเม็ดบนคอเสื้อ เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าเซ็กซี่ใต้ลำคอ
เขาเดินมาตรงหน้าฉู่ลั่ว ก้มหน้าลงเล็กน้อย แล้วจูบมุมปากของ
ฉู่ลั่ว
จากนั้นก็ใช้มือข้างเดียวโอบเธอไว้ นั่งลงบนโซฟาด้วยท่าทาง
สบาย ๆ “นี่กำลังทำอะไรกันอยู่?”
เขาถามซ้าอีกครั้ง
ฉู่ลั่ว “เขาบอกว่า เขาเป็นผู้ชาย”
การกระทำที่ไม่คาดคิดของรุ่ยอวิ๋นโจว ทำให้ฉู่ลั่วรู้สึกงุนงง
เล็กน้อย
หลังจากที่เธอพารุ่ยอวิ๋นโจวกลับมา ก็จัดการเรื่องห้องพักให้เขา
และยังให้ทางโรงแรมส่งเสื้อผ้าไปให้เขาด้วย
ใครจะรู้ว่าหลังจากอาบน้าเสร็จ เขาจะสวมเสื้อคลุมอาบน้า
ออกมา แล้วก็ยืนอยู่ตรงหน้าเธอแบบนั้น พูดว่า
“ผมเป็นผู้ชายนะ”
“คุณตรวจสอบได้เลย”
จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อคลุมอาบน้าออก
เสื้อคลุมอาบน้าหลุดลงจากตัวเขา กองอยู่แทบเท้าเขาเหมือนผ้า
โปร่ง จากนั้นก็พูดขึ้นอีก
“อาจารย์ครับ คุณดูสิ ผมเป็นผู้ชายนะ”