เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1789 จัดการทรัพย์สินของตัวเอง
ฮั่วเซียวหมิงเหมือนจะคลุ้มคลั่งไปบ้าง
ฉู่ลั่วรีบคว้ามือของเขาไว้ เธอมองฮั่วเซียวหมิงที่กำลังหอบ
หายใจ
เหงื่ออุ่นร้อนไหลลงมาตามแก้มของเขา สุดท้ายก็หยดลงมาจาก
ปลายคาง ตกกระทบลงบนผิวของเธอร้อนอย่างรุนแรง
“คุณ…ไม่เหนื่อยเหรอ?”
ฮั่วเซียวหมิงจ้องมองฉู่ลั่วที่อยู่ใต้ร่างเขา ดวงตาคู่นั้นที่เต็มไป
ด้วยอารมณ์พลุ่งพล่าน มันค่อย ๆ สงบลงภายใต้สายตาของเธอ
เขาพลิกตัวนอนลงข้าง ๆ
วินาทีถัดมา ความเหนียวเหนอะหนะรอบตัวก็หายไปในพริบตา
นั่นเป็นวิชาอาคมของฉู่ลั่ว
ฮั่วเซียวหมิงรู้สึกได้อย่างชัดเจนอีกครั้ง
เขาเป็นมนุษย์
แตกต่างกับฉู่ลั่วราว…ฟ้ากับเหว
วันรุ่งขึ้น
พอฮั่วเซียวหมิงตื่นขึ้นมา เขาก็นั่งกินอาหารเช้าเป็นเพื่อนฉู่ลั่ว
“ตอนบ่ายคุณว่างหรือเปล่าคะ?”
ฮั่วเซียวหมิงเงยหน้าขึ้น “ผมว่าง คุณอยากให้ผมทำอะไรเหรอ?”
ฉู่ลั่ว “ฉันอยากไปที่ตระกูลฉู่สักหน่อย ถ้าคุณมีเวลา ฉันอยาก
ให้คุณไปด้วยกันกับฉัน”
ฮั่วเซียวหมิง “ได้ บอกเวลามาเลย ผมจะไปรับคุณเอง”
ฉู่ลั่วบอกเวลาให้เขารู้
จากนั้นฮั่วเซียวหมิงจึงลุกขึ้นเดินทางไปที่บริษัท
กระทั่งประตูห้องพักปิดลง ประตูห้องของรุ่ยอวิ๋นโจวจึงเปิดออก
เผยให้เห็นใบหน้าไร้เดียงสาของเขา กำลังยืนลังเลอยู่ที่ประตู
“อาจารย์ ผมออกไปได้ไหม?”
ไจ๋โหรวกะพริบตาปริบ ๆ
จี้ไจ่ก็กะพริบตาเช่นกัน
ทั้งสองคนสบตากันอย่างรวดเร็ว
วิถีสวรรค์…
น่าสงสารขนาดนี้เลย?
แม้แต่การจะออกจากห้อง ก็ไม่สามารถทำได้ตามใจชอบเหรอ?
ยังต้องรอให้เมียหลวงออกไปก่อน ถึงจะกล้าออกจากห้อง?
ประธานฮั่วช่างทำตัวเป็นเมียหลวงได้เก่งจริง ๆ !
แม้แต่วิถีแห่งสวรรค์ เขาก็ยังสามารถควบคุมได้
“ออกมาสิ!”
รุ่ยอวิ๋นโจวจึงเชื่อฟังและออกมา เขาลากเก้าอี้ที่ฮั่วเสี่ยวหมิงนั่งอ
ยู่เมื่อครู่ออก แล้วลากเก้าอี้อีกตัวหนึ่งมานั่งตรงที่เดิม
เขาวางมือทั้งสองข้างบนหัวเข่า ดวงตาใสแจ๋วจ้องมองฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วไม่สนใจเขา แต่หันไปมองไจ๋โหรวกับจี้ไจ่ “ฉันต้องการ
กระดาษเขียนยันต์กับหยก หยกทุกชนิด”
เธอหยิบบัตรเครดิตออกมาหลายใบ “เงินในนี้ พวกคุณเอาไปซื้อ
ได้ตามใจชอบ แต่ฉันต้องการหยกและกระดาษเขียนยันต์ที่สามารถ
ดึงพลังวิญญาณได้ค่ะ”
บัตรเครดิตหลายใบถูกวางอยู่ตรงหน้าพวกเขา ไจ๋โหรวไม่ได้
หยิบมัน เธอถามว่า “เจ้านิกาย คุณต้องการกระดาษเขียนยันต์กับ
หยกมากมายขนาดนั้นเพื่ออะไรคะ?”
ฉู่ลั่วตอบ “วาดยันต์และสร้างหยกวิญญาณค่ะ!”
ไจ๋โหรวหยิบบัตรเครดิตขึ้นมา “เจ้านิกายต้องการเท่าไหร่คะ?
หยกคุณภาพสูงราคาค่อนข้างแพงนะคะ”
“มีเท่าไหร่ก็ซื้อเท่านั้นค่ะ” ฉู่ลั่วเลื่อนบัตรเครดิตไปทางพวกเขา
“นี่คือเงินทั้งหมดที่ฉันมีตอนนี้ พวกคุณเอาไปซื้อทั้งหมดเลย ไม่ว่าจะ
ผ่านช่องทางไหนก็ตาม”
เงินทั้งหมด?
ทั้งหมด!
ไจ้โหรวก้มลงมองบัตรเครดิตในมือ แล้วรีบเงยหน้าขึ้นมองฉู่ลั่ว
อย่างรวดเร็ว
เงินของเจ้านิกาย?
นี่มันต้องเป็นเงินเท่าไหร่กัน!
“เจ้านิกาย ทำไมคุณถึงต้องการยันต์กับหยกวิญญาณมากมาย
ขนาดนี้ล่ะคะ…”
ไจ๋โหรวยังพูดไม่ทันจบก็ถูกจี้ไจ่ดึงแขนเสื้ออยู่ใต้โต๊ะเบา ๆ
ไจ๋โหรว “…”
จี้ไจ่หยิบบัตรเครดิตขึ้นมา “พวกเราจะรีบไปจัดเตรียมให้เร็วที่สุด
ครับ”
หลังจากพวกเขาทั้งสองออกจากโรงแรมแล้ว ไจ๋โหรวจึงมองจี้ไจ่
ด้วยความสงสัย “ทำไมเมื่อกี้นายถึงห้ามฉันไม่ให้ถามล่ะ?”
“เจ้านิกายเอาเงินทั้งหมดที่มีไปซื้อยันต์กับหยกวิญญาณ เธอคิด
ว่าเพื่ออะไรล่ะ ในเมื่อเจ้านิกายตัดสินใจแล้วว่าจะพาเฉิงยวนไปโลก
อื่น ทำไมเธอถึงต้องเอาเงินทั้งหมดไปซื้อยันต์กับหยกวิญญาณด้วย”
ไจ๋โหรวตกใจเล็กน้อย จากนั้นก็เบิกตากว้างมองจี้ไจ่ “นาย
หมายความว่า เจ้านิกายซื้อของพวกนี้เพื่อ…”
จี้ไจ่หันไปมองทางโรงแรม “การไปครั้งนี้ เจ้านิกายอาจจะไม่ได้
กลับมาอีก เธอกำลังจัดการทรัพย์สินของตัวเอง”
ขณะที่พวกเขากำลังขึ้นรถจากไป รถยนต์สีดำคันหนึ่งก็มาจอด
ที่หน้าโรงแรม
หลังจากแสดงบัตรประจำตัวแล้ว ชายหญิงสี่คนในชุดทำงานก็
ขึ้นลิฟต์ตรงไปยังชั้นที่ฉู่ลั่วพักอยู่
ตอนนั้นเองในห้องของฉู่ลั่ว มีแม่ลูกจั่วโยวโยว รวมถึงจิ่งเจียเห
ยียนและคนอื่น ๆ นั่งอยู่ก่อนแล้ว
YOU MAY ALSO LIKE
