เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1801 ถ่ายรูปแต่งงาน
พอได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาของฮั่วเซียวหมิงก็เปล่งประกาย
ประตูห้องปิดลงอีกครั้ง
ฉู่ลั่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ ได้ยินเสียงดังขึ้นจากด้านนอก มีทั้งเสียง
ของหยางไต้ เสียงของฮั่วจิ้น แม้แต่เสียงของพ่อบ้านตระกูลฮั่วก็ยังมี
เพียงได้ยินเสียงเหล่านี้ สีหน้าที่เย็นชาก็อ่อนโยนลงมาก
หลายชั่วโมงต่อมา คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลฮั่วก็คึกคัก
คนตระกูลฉู่ที่ได้รับโทรศัพท์ ต่างก็พากันมาที่นี่กันหมด
ทางฝั่งมณฑลหนาน จิ่งเจียเหยียนก็พาคนทั้งหมดนั่งเครื่องบิน
ส่วนตัวที่ตระกูลฮั่วจัดเตรียมไว้มาที่นี่
และหนึ่งในนั้น มีคนที่ถูกพันทั้งตัวเหมือนมัมมี่อยู่หนึ่งคน
จิ่งเจียเหยียนแบกร่างนั้นตรงไปยังห้องแต่งหน้าที่ฉู่ลั่วอยู่
“ฉันพายวนยวนมาแล้ว”
ฉู่ลั่วมองเฉิงยวนที่ถูกมัดจนเหลือแค่ดวงตา เธอลุกขึ้นตรวจสอบ
ยันต์บนตัวเฉิงยวน พบว่ามันไม่มีความผิดปกติอะไร
“นี่คือพระสูตรเหรอ?”
สิ่งที่พันอยู่รอบตัวเฉิงยวนคือม้วนพระสูตรขนาดใหญ่
จิ่งเจียเหยียนพยักหน้า “ฉันรีบกลับไปที่วัดให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำ
ได้ ขอยืมพระสูตรของพวกเขามาใช้ แล้วเดี๋ยวจะเอาไปคืน”
เธอตบตัวเฉิงยวน “เธอกับฮั่วเซียวหมิงจะจดทะเบียนสมรสและ
ถ่ายรูปแต่งงาน ถ้ายวนยวนไม่ได้เห็น เธอคงจะเสียใจแน่ ๆ”
ฉู่ลั่วมองสีหน้าจิ่งเจียเหยียนแล้วพยักหน้า “เธอพูดถูก เฉิงยวน
คงจะเสียใจแน่”
ด้านนอกยิ่งคึกคักมากขึ้น
พอได้รับข่าว คนตระกูลซ่งก็รีบมาที่นี่
เพียงชั่วพริบตา ทั่วทั้งบ้านตระกูลฮั่วก็คึกคักมาก
เจ้าหน้าที่สำนักงานทะเบียนสองคนยื่นทะเบียนสมรสสีแดงสดให้
ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิง หนึ่งในนั้นเป็นคนหนุ่มที่กำลังตื่นเต้นและพูดว่า
“ขอ…ขอให้ทั้งสองท่านครองรักกันยืนยาว”
อา! ๆ ๆ
เทพธิดาน้อยแต่งงานแล้ว!
ทะเบียนสมรสของเทพธิดาน้อย ฉันเป็นคนประทับตราให้!
ขอให้เทพธิดาน้อยมีความสุขนะ!
พร้อมกับความคิดมากมายในหัว เจ้าหน้าที่สองคนก็ออกจาก
ตระกูลฮั่วไปพร้อมกัน
หลังจากออกมา คนที่อายุน้อยกว่าก็กระโดดด้วยความตื่นเต้น
“ไม่เสียแรงที่ผมพยายามอย่างหนักเพื่อให้ได้งานนี้ ไม่เสียแรงที่ผม
ตั้งใจทำงาน อาาาา! สวรรค์ไม่ทอดทิ้งคนที่พยายามจริง ๆ !”
คนที่อายุมากกว่าเล็กน้อยยิ้มอย่างจนปัญญา
ในบ้านตระกูลฮั่ว ทุกคนรุมดูทะเบียนสมรสของฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวห
มิง คนหนึ่งดูเสร็จก็ส่งต่อให้คนอื่นดูต่อ
หยางไต้เร่งให้ทั้งคู่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพื่อลงมาถ่ายรูปในอีกสักครู่
ซ่งเชียนหย่าพาเวินอวิ๋นเสาเข้าไปในห้องแต่งตัว เมื่อเห็นของที่
ตระกูลฮั่วเตรียมไว้ ดวงตาก็แดงเรื่อขึ้นมาอีกครั้ง
เวินอวิ๋นเสายิ้มและส่งกล่องผ้าไหมสองสามใบไปให้ฉู่ลั่ว
“เพราะกะทันหัน พวกเราก็เลยเตรียมแบบรีบ ๆ”
ทั้งสองกล่องคือเครื่องประดับ
เวินอวิ๋นเสากับซ่งเชียนหย่ามองฉู่ลั่วด้วยความคาดหวัง
ฉู่ลั่วหยิบกำไลหยกออกจากกล่อง สวมที่ข้อมือ แล้วหยิบจี้หยก
อีกอัน เธอมองซ่งเชียนหย่า
ซ่งเชียนหย่าชะงักไป
เวินอวิ๋นเสาผลักเบา ๆ “แม่คะ รีบใส่ให้ลั่วลั่วสิคะ”
ซ่งเชียนหย่ามือสั่นตาแดง ช่วยฉู่ลั่วใส่จี้หยก เอ่ยเสียงสะอื้น “ลั่ว
ลั่ว…ก่อนหน้านี้ ก่อนหน้านี้เป็นแม่ที่ไม่ดีเอง”
ฉู่ลั่วตบมือเธอเบา ๆ แล้วหันไปดูในกระจก “สวยมาก หนูชอบ
มากค่ะ”
ซ่งเชียนหย่ายิ่งรู้สึกเสียใจ
ไม่นาน ช่างแต่งหน้าก็แต่งหน้าให้ฉู่ลั่วเสร็จ
ช่างภาพกำลังก็รออยู่ด้านนอก
พอฉู่ลั่วและฮั่วเซียวหมิงเดินมา ทุกคนก็ยืนพร้อมกันอยู่หน้า
กล้อง หลังจากช่างภาพปรับกล้องแล้วก็กดชัตเตอร์
ภาพถ่ายถูกบันทึกทีละภาพ…
ตอนค่า
ฉู่ลั่วพักที่บ้านตระกูลฮั่ว ส่วนจิ่งเจียเหยียนพาคนอื่นกลับไปที่
คฤหาสน์เมฆใสเฝ้ามองตะวัน
ฉู่ลั่วนั่งขัดสมาธิบำเพ็ญอยู่ระเบียง ฮั่วเซียวหมิงเพิ่งอาบน้าเสร็จ
เขาออกมาจากห้องน้า ก็เห็นพลังวิญญาณลอยวนรอบตัวฉู่ลั่ว
ใต้แสงจันทร์สว่างไสว
อาจเป็นเพราะเขาสวมอาวุธศักดิ์สิทธิ์อยู่ ฮั่วเซียวหมิงจึงมองเห็น
พลังวิญญาณรอบตัวฉู่ลั่วได้แล้ว
เขาเช็ดผมพลางเดินไปหาเธอ
พอเดินเข้าไป ฉู่ลั่วก็ลืมตาขึ้น
สิ่งที่ปรากฏสู่สายตาก็คือกล้ามเนื้อที่ได้สัดส่วนของฮั่วเซียวหมิง
จี้หยกที่ห้อยอยู่บนคอของเขากำลังแกว่งไกวตามการเคลื่อนไหว
ฉู่ลั่วกะพริบตาสองสามที แล้วเตรียมจะหลับตาบำเพ็ญต่อ
ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงฮั่วเซียวหมิงหัวเราะเสียงต่า “มีภาพงามอยู่
ตรงหน้า คุณยังมีสมาธิบำเพ็ญอีกเหรอ?”
ฉู่ลั่วเม้มริมฝีปาก
เสียงนั้นค่อย ๆ เข้ามาใกล้
“คุณมีสมาธิ แต่ผมไม่มีแล้วนะ”
YOU MAY ALSO LIKE
