เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1811 ค่ำยกลของมณฑลหนำน

ครึ่งปีศำจที่อยู่ด้ำนหลังพูดไม่ออก “พี่สำว คุณคงไม่ได้คิดว่ำ

ตัวเองเป็นฉู่ลั่วจริง ๆ หรอกนะ! ถ้ำคุณอยำกเป็นฉู่ลั่ว ก็พำผมไปด้วย

สิ!”

ฉู่ลั่วไม่สนใจครึ่งปีศำจที่อยู่ด้ำนหลัง แต่ค่อย ๆ เดินออกไปข้ำง

นอก

“นี่คือที่ไหนกัน?”

“ภูเขำฮุ่ยซำนไง!”

ฉู่ลั่วเงยหน้ำมองท้องฟ้ำ จำกนั้นก็ก้มหน้ำลงค ำนวณเล็กน้อย

ก่อนจะลำกตัวครึ่งปีศำจตรงไปทำงทิศใต้

“เดี๋ยวสิพี่สำว คุณจะไปไหนน่ะ? คุณจะเข้ำเมืองเหรอ?”

“อืม!”

ครึ่งปีศำจตะโกนทันที “ถ้ำจะไปคุณก็ไปเองสิ ผมไปไม่ได้หรอก

ผมเป็นครึ่งปีศำจเข้ำเมืองไม่ได้ ค่ำยกลจะฆ่ำผม”

“ค่ำยกล?”

ครึ่งปีศำจมองฉู่ลั่วที่ท ำหน้ำงุนงง “พี่สำว คุณไม่ได้อยู่แต่ในป่ำ

ลึกเพื่อบ ำเพ็ญมำตลอดชำติใช่ไหม!”

ฉู่ลั่ว “ก็ประมำณนั้นแหละ!”

ครึ่งปีศำจเล่ำสถำนกำรณ์ของโลกปัจจุบันให้เธอฟังอย่ำงรวดเร็ว

ตั้งแต่สิบห้ำปีก่อน ประตูแดนเทพได้เปิดออก แม้เทพจะไม่ได้ลง

มำบนโลกมนุษย์ แต่นักพรตเต๋ำก็ได้รับพลังวิญญำณที่หลั่งไหลมำ

มำกมำย ท ำให้กำรบ ำเพ็ญก้ำวหน้ำไปมำก

แม้แต่คนธรรมดำบำงคนก็ก้ำวเข้ำสู่เส้นทำงกำรบ ำเพ็ญ

เหมือนกัน

ควำมสมดุลระหว่ำงมนุษย์ ปีศำจ และภูติผีถูกท ำลำย

มนุษย์แข็งแกร่งขึ้น ส่วนภูติผีปีศำจต้องถอยร่น โดยเฉพำะปีศำจ

ที่ถูกบีบให้ไม่สำมำรถเข้ำไปในเมืองได้ ท ำได้เพียงวนเวียนอยู่แถว

ชำนเมืองหรือชนบทอันห่ำงไกล

“แล้วองค์กร…”

ฉู่ลั่วเพิ่งจะพูดขึ้นมำ ครึ่งปีศำจก็แค่นหัวเรำะ “กำรวำงค่ำยกลก็

เป็นข้อเสนอของพวกองค์กรนั่นแหละ แม้ลัทธิเต๋ำจะมีอิทธิพลมำก

แต่องค์กรก็มีอ ำนำจใหญ่กว่ำ”

“องค์กรศักดิ์สิทธิ์ควบคุมลัทธิเต๋ำทั้งหมด นักพรตทุกคนต้องขอ

ใบอนุญำตจำกองค์กร ไม่อย่ำงนั้นก็จะถือว่ำเป็นนักพรตเถื่อน

นักพรตหรือผู้บ ำเพ็ญเถื่อน ไม่สำมำรถซื้ออุปกรณ์ส ำหรับกำร

บ ำเพ็ญใด ๆ และไม่สำมำรถท ำงำนที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋ำได้”

“ต่อให้คนอย่ำงพี่สำวจะเก่งแค่ไหน แต่ถ้ำไม่มีใบอนุญำต

นักพรตก็ไม่มีค่ำอะไรเลย”

“ถึงคุณจะเป็นคนดีมีคุณธรรม ปรำบปีศำจสังหำรมำร แต่ถ้ำถูก

องค์กรจับได้ ก็จะถูกตัดสินจ ำคุกเหมือนกัน”

“เพรำะอย่ำงนั้นนะครับพี่สำว ปล่อยผมไปทีเถอะ! คุณจะไปก็ไป

แต่อย่ำลำกผมไปด้วยเลยนะ ผมต้องไปแข่งขันเพื่อเข้ำมณฑล

หนำน”

“มณฑลหนำน?” พอได้ยินค ำว่ำมณฑลหนำน หัวใจของฉู่ลั่วก็

สะท้อนวูบ

“ใช่แล้ว! ตอนนี้มีแต่มณฑลหนำนเท่ำนั้นที่พวกเรำปีศำจ

สำมำรถอยู่ได้ ส่วนที่อื่น…เหอะ!”

ฉู่ลั่วเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วคว้ำตัวครึ่งปีศำจมำ ก่อนจะโยนยันต์

แผ่นหนึ่งออกไป

ทันใดนั้นพวกเขำก็เคลื่อนที่รวดเร็วดุจสำยฟ้ำ เพียงพริบตำก็

มำถึงชำยแดนของมณฑลหนำน

ครึ่งปีศำจ “นี่มัน”

“มณฑลหนำน!”

ตอนนี้พวกเขำอยู่ในป่ำเขำ รอบข้ำงไม่มีใครอยู่เลย

ฉู่ลั่วก้ำวไปข้ำงหน้ำหนึ่งก้ำว ใช้มือสัมผัสค่ำยกลเบำ ๆ

ค่ำยกลแข็งแกร่งกว่ำเมื่อก่อน เปลี่ยนแปลงไปจำกค่ำยกลที่เคย

วำงเอำไว้มำก

“เข้ำไปไม่ได้หรอกครับ! เข้ำไปไม่ได้จริง ๆ !” ครึ่งปีศำจดูมี

ท่ำทำงจนปัญญำ “ถ้ำใคร ๆ ก็สำมำรถบุกเข้ำไปได้ ระบบรักษำควำม

ปลอดภัยของมณฑลหนำนก็คงกลำยเป็นเรื่องตลกไปแล้วสิครับ?”

เขำลดเสียงลง “ผมจะบอกคุณไว้นะ! ได้ยินมำว่ำค่ำยกลของ

มณฑลหนำนผูกติดอยู่กับผู้ว่ำมณฑลหนำนเลยนะ ใครจะกล้ำบุก

เข้ำไปล่ะ!”

“คุณชอบฉู่ลั่วขนำดนี้ คงน่ำจะรู้ว่ำผู้ว่ำมณฑลหนำนร้ำยกำจแค่

ไหน!”

“เขำคือฮั่วเซียวหมิงยังไงล่ะครับ”

ฉู่ลั่วหันขวับไปมองครึ่งปีศำจ “ฮั่วเซียวหมิง?”

“ใช่ครับ! ค่ำยกลนี่ผูกติดอยู่กับฮั่วเซียวหมิง ใครบุกเข้ำไปเขำก็

รู้ได้ทั้งนั้น”

ผูกติดกับค่ำยกล?

ฉู่ลั่วเอำมือแตะเบำ ๆ ลงบนค่ำยกลโดยไม่ได้ใช้พลังวิญญำณ

ค่ำยกลที่ผูกติดกับคน หำกค่ำยกลถูกท ำลำย ก็จะท ำร้ำยคน

ด้วย

อย่ำว่ำแต่บุกเข้ำไปเลย แค่คนธรรมดำแตะเบำ ๆ ก็จะท ำให้คนที่

ผูกติดกับค่ำยกลได้รับบำดเจ็บแล้ว

เธอชักมือกลับ แล้วพูดกับครึ่งปีศำจว่ำ “พำฉันไปดูทำงเข้ำออก

หน่อยสิ”

“ไปท ำไมครับ? ตอนนี้มณฑลหนำนออกได้อย่ำงเดียว นอกจำก

คนที่เข้ำร่วมรอบชิงชนะเลิศประจ ำปีแล้ว คนอื่น ๆ ก็ไม่สำมำรถเข้ำ

มณฑลหนำนได้ทั้งนั้น”

ฉู่ลั่วถำม “มณฑลหนำนถูกตัดขำดจำกโลกภำยนอกเหรอ?”

“ก็ไม่ถึงกับตัดขำดหรอกครับ! แค่พิเศษกว่ำปกติเท่ำนั้นเอง ข้ำง

ในมีทั้งคน ทั้งปีศำจ ทั้งผีอยู่ปะปนกัน กฎหมำยที่ใช้ได้ในโลก

ภำยนอกหลำย ๆ อย่ำง ก็ใช้ไม่ได้ในมณฑลหนำน”