เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1816 กลับมา
“ปรมาจารย์ฉู่เชิญครับ! หัวหน้าองค์กรซ่งของเรากำลังรอคุณ
อยู่”
ฉู่ลั่วลงจากรถ
เหลียงอันพูดพร้อมกับรอยยิ้ม “นี่คือสำนักงานใหญ่ของเรา
ตอนนี้ องค์กรมีสาขาอยู่ทั่วประเทศแล้ว”
“ผู้คนที่อาศัยอยู่ในเขตตัวเมือง จะไม่ถูกรบกวนจากภูตผีปีศาจ
อย่างแน่นอน”
“ทางนี้คืออาคารสำนักงานา ส่วนทางนี้คือสถานที่คมขัง”
“ตอนนี้นักพรตทั้งหมดของลัทธิเต๋าอยู่ภายใต้การควบคุมของ
องค์กร สำนักทั้งหมดของลัทธิเต๋าต้องผ่านการรับรองจากพวกเรา
ก่อน เหล่านักพรตยิ่งต้องได้รับใบอนุญาตที่ออกโดยองค์กร ถึงจะ
สามารถประกอบอาชีพได้ตามปกติ”
“หากพบนักพรตหรือผู้บำเพ็ญที่ไม่มีใบอนุญาต จะถูกตัดสินว่า
เป็นนักพรตเถื่อนทันที นักพรตเถื่อนไม่สามารถทำงานใด ๆ ที่
เกี่ยวข้องกับลัทธิเต๋าได้”
ผู้คนมากมายเดินเข้าออกองค์กร
เมื่อเหลียงอันพาฉู่ลั่วเข้าไป ห้องโถงที่คึกคักก็เงียบลงทันที ทุก
คนหันมามองฉู่ลั่วเป็นตาเดียว
“นั่นไม่ใช่…”
“ฉันคงไม่ได้จำคนผิดใช่ไหม! น่าจะเป็นเธอคนนั้นแหละ!”
“เมื่อวานฉันดูไลฟ์สตรีมแล้ว ตอนแรกคิดว่ามันเป็นเรื่องหลอก
ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องจริง”
เหลียงอันพาฉู่ลั่วขึ้นลิฟต์ แล้วกดปุ่มไปยังชั้นบนสุด
เมื่อลิฟต์มาถึง บานประตูเปิดออก สิ่งแรกที่เห็นคือภาพวาดสี่
ภาพที่แขวนอยู่บนผนัง
ฉู่ลั่วมองไป
เห็นว่าภาพแรกหน้าตู้กระจกโชว์เป็นรูปของเธอ
ภาพที่สองเป็นซู่เซี่ยงหยาง
ภาพที่สามเป็นหยางเสียน
ภาพที่สี่เป็นชายวัยกลางคน สีหน้าเมตตา ด้านบนเขียนชื่อของ
เขาว่า ซ่งหวาย!
ฉู่ลั่วกะพริบตา
“ปรมาจารย์ฉู่มาแล้ว!”
เสียงหัวเราะดังขึ้น ชายคนหนึ่งสวมชุดสูทสีดำเดินเข้ามาอย่าง
รวดเร็ว ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เขาจับมือฉู่ลั่วทันที “สวัสดีปรมาจารย์ฉู่ ผมชื่อซ่งหวาย เป็น
หัวหน้าองค์กรคนปัจจุบัน”
“จริง ๆ แล้วผมควรไปรับคุณด้วยตัวเอง แต่เพราะผมกำลังยุ่ง
มาก”
“ต้องขออภัยปรมาจารย์ฉู่ด้วย”
“ปรมาจารย์ฉู่ เชิญทางนี้ครับ เชิญทางนี้เลย”
เจ้าหน้าที่ชั้นบนมีพลังที่แข็งแกร่งกว่าอย่างเห็นได้ชัด เมื่อพวก
เขามองมา บางคนก็ถึงกับมองสำรวจฉู่ลั่วตั้งแต่หัวจรดเท้า
ในแววตาของพวกเขาเผยให้เห็นถึงความดูถูกเล็กน้อย
ซ่งหวายพาฉู่ลั่วไปที่ห้องประชุม แล้วสั่งให้คนนำชามาให้เธอ
อย่างสุภาพ
จากนั้นเขาก็นั่งลงตรงข้ามฉู่ลั่ว แย้มยิ้มกล่าว “ไม่ทราบว่า
ปรมาจารย์ฉู่กลับมาเมื่อไหร่?”
“เมื่อวานค่ะ”
“อ๋อ! เพิ่งกลับมาเมื่อวานนี้เองหรือ!”
เหลียงอันนั่งลงข้างซ่งหวาย กดที่แขนของเขา แล้วเริ่มพิมพ์
บันทึกกลางอากาศอย่างรวดเร็ว
“ไม่ทราบว่าในโลกอื่นปรมาจารย์ฉู่เป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉู่ลั่ว “ก็ดีค่ะ”
“ตอนนี้สถานการณ์ในโลกอื่นเป็นอย่างไรบ้าง?”
ฉู่ลั่ว “ก็เหมือนเดิม”
ซ่งหวายพยักหน้า “แล้วปรมาจารย์ฉู่กลับมาครั้งนี้เพื่ออะไร?”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองซ่งหวาย
ซ่งหวายยิ้มบาง แม้จะยิ้มอยู่ แต่ก็ไม่ได้สนใจฉู่ลั่วเลย
“มาหาคน”
“หาใคร?”
ฉู่ลั่วยิ้มเล็กน้อย ยื่นมือไปหยิบถ้วยชาตรงหน้าขึ้นมาจิบ “คุณ
กำลังสอบสวนฉันอยู่หรือคะ?”
ซ่งหวายยิ้ม “มันเป็นเรื่องธรรมดานี่ ปรมาจารย์ฉู่เคยทำงานที่
องค์กรมาก่อน คงเข้าใจวิธีการทำงานของที่นี่ดี”
“ผมเชื่อว่าปรมาจารย์ฉู่จะให้ความร่วมมือกับพวกเราแน่นอน”
ฉู่ลั่ว “ฉันจะให้ความร่วมมือค่ะ”
ซ่งหวายยิ้ม กำลังจะถามต่อ แต่กลับได้ยินคำพูดเย็นชาของฉู่ลั่ว
ก่อน
“แต่คุณไม่มีคุณสมบัติพอจะมาถามฉัน”
ซ่งหวาย “…”
เหลียงอันที่กำลังพิมพ์อยู่มองขวับไปทางฉู่ลั่วทันที
ซ่งหวาย “ตอนนี้ผมเป็นหัวหน้าองค์กร”
ฉู่ลั่ว “ไม่มีคุณสมบัติเพียงพอค่ะ”
เหลียงอันขมวดคิ้วเล็กน้อย “ถ้าหัวหน้าองค์กรซ่งยังไม่มี
คุณสมบัติ ผมก็ไม่รู้ว่าใครจะมีคุณสมบัติอีก”
“ให้…ซู่เซี่ยงหยางมาถามฉัน”
“หัวหน้าองค์กรซู่อาจจะมาไม่ได้ ตอนนี้เขาดูแลมณฑลหนาน
อยู่”
“มณฑลหนาน?”
“ใช่ครับ!”
“แล้วคนอื่น?”
ซ่งหวาย “ปรมาจารย์ฉู่หมายถึงใคร?”
“ไจ๋โหรว จี้ไจ่ หยวนเส้าหยิน…” เธอเอ่ยชื่อทีละคน
ซ่งหวายฟังเงียบ ๆ จนจบ “ถ้าปรมาจารย์ฉู่ต้องการให้คนกลุ่มนี้
มาถาม ก็อาจจะไม่สะดวกนัก พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่มณฑลหนาน”
ฉู่ลั่ว “ทั้งหมด? ทุกคน?”
“ใช่” ซ่งหวายมองฉู่ลั่ว “ปรมาจารย์ฉู่ยังมีคำถามอะไรอีกไหม?”
ฉู่ลั่ววางถ้วยชาลง “ไม่มีแล้วค่ะ”
“งั้นพวกเราถามต่อได้หรือยัง?”
“ได้ค่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
