เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1826 ไม่เหมือนกับสมัยก่อน

ดวงตำเย็นชำและไร้คลื่นอำรมณ์คู่นั้นจ้องมองเลนส์กล้อง ส่วน

ด้ำนหลังเธอยังพอจะเห็นวิญญำณที่ก ำลังโกรธแค้นและนักพรตชรำ

ที่ก ำลังอ้อนวอนขอชีวิตอยู่รำง ๆ

ภำพนี้ช่ำงน่ำสะพรึงกลัวเหลือเกิน

โดยเฉพำะเมื่อฉู่ลั่วมองมำ ชำวเน็ตที่เคยโวยวำยในไลฟ์ก็พำกัน

เงียบกริบ

ไม่ว่ำจะเป็นคนที่เคยยกยอหรือรังเกียจ ต่ำงก็หำยไปหมด

ผู้ชมหลำยล้ำนคนในไลฟ์ไม่มีใครกล้ำแสดงควำมคิดเห็น

ฉู่ลั่วมองกล้องอย่ำงเย็นชำนำนสิบกว่ำวินำที จำกนั้นจึงพูดว่ำ

“ฉันกลับมำแล้ว”

หลังจำกพูดสี่ค ำสั้น ๆ นี้จบ เธอก็ยกยิ้มเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ดู

เย็นชำ

จำกนั้นเธอลุกขึ้นและเดินตรงไปด้ำนหลัง

วิญญำณสำมดวงที่ก ำลังสนุกสนำนกับกำรท ำร้ำยร่ำงกำยคน

พำกันหยุดชะงัก

ตอนนี้ใบหน้ำของนักพรตชรำที่นอนอยู่บนพื้นถูกข่วนจนเละไป

ครึ่งหนึ่ง เลือดไหลนองไปทั่ว

โดยเฉพำะบริเวณช่วงล่ำงของร่ำงกำย ยิ่งมีเลือดไหลออกมำ

มำกกว่ำจุดอื่น

ตอนนี้เขำงอตัวอยู่บนพื้น พอเห็นฉู่ลั่วเดินเข้ำมำ ก็ถึงกับไม่กล้ำ

ร้องโอดครวญ “เจ้ำนิกำย ผมผิดไปแล้ว เจ้ำนิกำย เจ้ำนิกำย…”

เขำนึกขึ้นได้

ภำพที่เจ้ำนิกำยท ำลำยวิญญำณของคนอื่นอย่ำงง่ำยดำย ภำพที่

เจ้ำนิกำยจัดกำรกับผู้บ ำเพ็ญของส ำนักเต๋ำอย่ำงไม่ยี่หระ…เขำนึกขึ้น

ได้ทั้งหมดแล้ว

“เจ้ำนิกำย ผมแค่…ชั่ววูบ…”

“ชั่ววูบอะไร?”

นักพรตชรำพูดไม่ออก

เขำมองใบหน้ำเรียบเฉยของฉู่ลั่ว ควำมหวังสุดท้ำยในดวงตำ

ของเขำหำยไป

“ขอร้องเถอะเจ้ำนิกำย อนุญำตให้ผม…อนุญำตให้ผม…ได้มี

ชำติหน้ำ”

“แน่นอนค่ะ” เสียงของฉู่ลั่วรำบเรียบ “แค่อำจจะต้องให้คุณไป

มอบตัว”

“ถ้ำคุณมอบตัวแล้ว…”

“เจ้ำนิกำยวำงใจได้ เจ้ำนิกำยวำงใจได้ ผมจะ…พูดทุกอย่ำง

ออกมำแน่นอน พูดออกมำทุกอย่ำง”

ฉู่ลั่วหันไปมองจำงหยวนที่อยู่ข้ำง ๆ

เขำไม่เพียงได้แก้แค้นครั้งใหญ่ แต่ยังสำมำรถกอบกู้ชื่อเสียง

ให้กับครอบครัวตัวเองด้วย

จำงหยวนสมปรำรถนำแล้ว เขำยืนอย่ำงว่ำง่ำยข้ำงกำยฉู่ลั่ว

“ปรมำจำรย์ ผมจะฟังคุณทั้งหมด”

ฉู่ลั่ว “ฉันจะส่งคุณไปปรโลกค่ะ”

เธอคว้ำตัวทั้งสำมวิญญำณ แล้วหำยตัวไปทันที

ภำพบนหน้ำจอดับลงอีกครั้ง

แล้วหนึ่งนำทีต่อมำ บนหน้ำจอสีด ำก็ปรำกฏตัวอักษรขนำดใหญ่

‘ผ่ำน’

ไลฟ์ของฉู่ลั่วจบลง

ณ องค์กร

ซ่งหวำยลุกขึ้นยืนอย่ำงเย็นชำ “เธอหมำยควำมว่ำยังไง?

ต้องกำรจะเตือนพวกเรำเหรอ?”

เหลียงอัน “หัวหน้ำองค์กร ตอนนี้ควำมคิดเห็นของชำวเน็ตที่มี

ต่อฉู่ลั่วแบ่งเป็นสองขั้วแล้วครับ!”

เดิมทีทำงองค์กรได้ออกมำชี้น ำควำมคิดเห็นของมวลชนไปแล้ว

แต่ไม่คิดว่ำแค่ฉู่ลั่วผ่ำนกำรแข่งขันรอบแรกเพียงครั้งเดียว ก็สร้ำง

กระแสวิพำกษ์วิจำรณ์ที่หลำกหลำยและขัดแย้งกันอย่ำงมำก

โลกใบนี้มักจะยกย่องคนที่แข็งแกร่งเสมอ

โดยเฉพำะฉู่ลั่ว

กำรถ่ำยทอดสดอย่ำงง่ำย ๆ ครั้งนี้ ได้เผยให้เห็นถึงสถำนะของ

เธออย่ำงชัดเจน

ไม่ว่ำจะเป็นในลัทธิเต๋ำ ในโลกของผี หรือแม้แต่ในปรโลก

สถำนะของฉู่ลั่วก็สูงส่งนัก

ไม่ใช่แค่องค์กรเท่ำนั้น แม้แต่ในลัทธิเต๋ำเองก็เกิดแรงสั่นสะเทือน

เพรำะค ำพูดที่ว่ำ ‘ฉันกลับมำแล้ว’ ของฉู่ลั่ว

สำยตำนั้น น้ำเสียงนั้น

ชัดเจนว่ำไม่ได้ก ำลังทักทำยพวกเขำเหล่ำคนเก่ำคนแก่!

หลำยคนนึกถึงวิธีกำรและพลังที่ฉู่ลั่วใช้จัดกำรกับลัทธิเต๋ำใน

อดีต ยิ่งพำให้รู้สึกไม่สบำยใจมำก

“แต่ตอนนี้มันต่ำงจำกเมื่อก่อนนะ!” มีผู้บ ำเพ็ญคนหนึ่งพูดเบำ ๆ

“ตอนนี้ประตูแดนเทพเปิดแล้ว พลังวิญญำณก็หลั่งไหลลงมำ ผู้

บ ำเพ็ญของลัทธิเต๋ำมำกมำยต่ำงก็ส ำเร็จกันแล้วทั้งนั้น พวกเรำยัง

ต้องกลัวเธออีกเหรอ?”

พอค ำพูดนี้ดังขึ้น บรรยำกำศก็เงียบลงทันที

“ค ำพูดแบบนั้นก็เหมือนจะถูกต้องนะ!”

“ตอนนี้มันไม่เหมือนกับสมัยก่อนแล้ว!”

“ใช่ ๆ ไม่ต้องพูดถึงพวกผู้บ ำเพ็ญหรอก แค่พวกเรำในช่วงหลำย

ปีมำนี้ก็ฝึกส ำเร็จบ้ำงแล้วไม่ใช่หรือ?”

ตอนนั้นเอง มีเสียงแผ่วเบำดังขึ้นมำ “ตอนที่พลังวิญญำณขำด

แคลน พวกเขำยังสำมำรถบ ำเพ็ญจนถึงขั้นบรรลุได้ แถมยังวำดยันต์

ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงได้ด้วย สำมำรถสั่งกำรเทพภูเขำและแม่น้ำได้

ตอนนี้พลังวิญญำณหลั่งไหลลงมำแล้ว ใครจะรู้ว่ำพวกเขำจะบ ำเพ็ญ

ไปถึงขั้นไหน”

คนที่พูดคือไจ๋ฉำง

เขำหัวเรำะเยำะแล้วลุกขึ้นยืน สะบัดแขนเสื้อพลำงพูดว่ำ “ถ้ำ

พวกคุณคิดว่ำตัวเองสำมำรถต่อกรกับฉู่ลั่วได้จริง ๆ ก็ไม่จ ำเป็นต้อง

มำนั่งซุบซิบกันอยู่ตรงนี้หรอก บุกไปถึงที่หน้ำประตูบ้ำนเธอเลยสิ!”