เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1889 ตุ๊กตาดินเผาถังถัง
ฉู่ลั่วยืนยืนอยู่หน้าตุ๊กตาดินเผา ตุ๊กตาดินเผานี้เป็นรูปเด็ก เห็น
ลักษณะเด่นชัด
ฉู่ลั่วมองออกทันทีว่าเป็นปิ่งจ้าวถัง
เธอหันไปมองปิ่งอินฮวากับพี่หมิง “ทำไมถังถังถึงกลับมาเป็นผี
เด็กอีกล่ะ”
เธอปลดปล่อยปิ่งจ้าวถังจากการเป็นผีเด็กแล้ว แค่บำเพ็ญตนให้
ดี ละทิ้งความคิดชั่วร้าย ก็จะสามารถกลับชาติมาเกิดใหม่ได้ หรือ
อาจจะบำเพ็ญต่อก็ได้
ปิ่งอินฮวาเดินเข้าไปแตะตุ๊กตาดินเผาของปิ่งจ้าวถังเบา ๆ “พวก
เราก็ไม่มีทางเลือก ตอนนั้นเธอมีหนี้เลือดติดตัว ถ้าไม่กลับเป็นร่างผี
เด็ก เกรงว่าจะสูญเสียสติไป”
ตอนนี้มีเสียงของปิ่งจ้าวถังดังออกมาจากตุ๊กตาดินเผา “พี่ลั่วลั่ว
อย่าโทษพ่อกับแม่เลย ทั้งหมดนี้หนูสมัครใจเอง หนูเต็มใจกลับมา
เป็นผีเด็ก”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวดึงชายกระโปรงของฉู่ลั่ว “พี่ลั่วลั่ว ทั้งหมดเป็น
ความผิดของหนู! หนูทำให้ถังถังเป็นแบบนี้!”
“ถังถังทำเพื่อช่วยหนู!”
ฉู่ลั่วก้มหน้ามองซ่งเมี่ยวเมี่ยวที่ร้องไห้น้าตาเป็นสายเลือด พลาง
ยื่นมือไปลูบผมของเธอกับตุ๊กตาดินเผา “ค่อย ๆ เล่ามาเถอะ”
ทุกคนนั่งลง
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้พลางเล่าว่า “ตอนแรกหนูเชื่อฟังจริง ๆ นะ
หนูกับถังถังอยู่บ้านอย่างดี แต่ต่อมา…ต่อมามีคนไม่ดีคนหนึ่ง เขา
บอกว่าหลานชายหนูถูกลักพาตัวไป ให้หนูไปช่วย”
“หนูเป็นป้า เป็นผู้ใหญ่ หนูจะไม่ไปช่วยหลานชายของตัวเองได้
ยังไง?”
“หนูกลัวว่าจะเป็นพวกมิจฉาชีพ ก็เลยติดต่อไปหาน้องชายด้วย”
“พี่ลั่ว ฉันไม่ไปช่วยหลานชายไม่ได้”
ฉู่ลั่วพยักหน้าเบา ๆ “ฉันเข้าใจ เมี่ยวเมี่ยวเป็นพี่สาวที่ดี เป็นป้า
ที่ดีด้วย”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวยังคงเช็ดน้าตาต่อไป “คนชั่วพวกนั้นต้องการจะฆ่า
หลานชายหนู พวกเขาบอกว่าจะเอาหลานชายไปหลอมเป็นสัตว์
เลี้ยงวิญญาณ หนูเลยพาหลานชายหนีมา แต่พวกเขาเก่งมาก เก่ง
มาก ๆ เลย”
“หนูกับหลานชาย…หนีไม่พ้น”
เสียงของเธอฟังดูน่าสงสารมาก แต่ก็สัมผัสได้ถึงความกลัวและ
ความหวาดกลัวในตอนนั้น
“หนูก็เลย…ก็เลย…”
เธอมองไปที่ฉู่ลั่วอย่างหวาดกลัว แล้วรีบก้มหน้าลง เอ่ยเสียงเบา
ยิ่งกว่าเดิมว่า “หนูไม่ได้ตั้งใจไม่เชื่อฟังคำพูดของพี่ลั่วลั่วและพี่ยวน
ยวน หนูโง่เกินไป หนูคิดวิธีอื่นไม่ออก…”
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างน่าสงสาร “หนูคิดว่า ถ้าฆ่าพวกเขา หนูก็
จะ…จะสลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่ทำร้ายคนอื่นอีกแล้ว”
“แต่ถังถังมา…”
เธอร้องไห้หนัก “ถังถังฆ่าคนชั่วพวกนั้น! ฮือ ๆ ๆ ! ถังถังฆ่าพวก
คนชั่วแทนหนู!”
“ถังถังเป็นเด็กดี หนูต่างหากที่เป็นเด็กไม่ดี”
“พี่ลั่วลั่ว ทั้งหมดเป็นความผิดของหนู ถังถังเป็นเด็กน่ารัก หนู
ต่างหากที่อยากฆ่าคน หนูทำร้ายถังถัง…”
ฉู่ลั่วลูบผมของซ่งเมี่ยวเมี่ยวพลางถอนหายใจเบา ๆ “เมี่ยวเมี่ยว
ก็เป็นเด็กดี ทั้งเมี่ยวเมี่ยวทั้งถังถังต่างก็เป็นเด็กน่ารัก”
ซ่งเมี่ยวเมี่ยวร้องไห้หนักขึ้น
ปิ่งอินฮวาที่อยู่ข้าง ๆได้ยินแล้วก็เช็ดน้าตาไม่หยุด “ฉันกับพี่หมิง
มีความรู้สึกเชื่อมโยงกับถังถัง พอเธอเป็นอะไรไปพวกเราสองคนก็รู้
ทันที ตอนที่ฉันกับพี่หมิงไปถึงที่นั่น ถังถังก็เกือบจะ…กลายเป็นผีร้าย
แล้ว”
“ตอนนั้นพวกเราไม่มีทางเลือก ก็เลยไปหาคนขององค์กร ตอน
นั้นวุ่นวายมาก องค์กรก็คิดวิธีที่ดีไม่ออก มีคนเสนอให้เธอกลายเป็น
ผีเด็กอีกครั้ง”
“การเป็นผีเด็ก อย่างน้อยก็ยังรักษาสติของถังถังเอาไว้ได้”
“พวกเราไม่มีทางเลือก จึงได้แต่ทำแบบนี้”
ตุ๊กตาดินเผาเอ่ยปากขึ้นมา “แต่พ่อแม่ไม่ยอมทำสัญญากับหนู
การเป็นผีเด็กต้องทำสัญญากับคน พ่อแม่เชื่อมโยงกับหนู แต่ไม่ยอม
ทำสัญญากับหนู สภาพของพ่อแม่ก็เลยแย่ลงเรื่อย ๆ …”
คนที่เลี้ยงผีเด็กสุดท้ายก็จะได้รับผลกระทบ เพราะผีเด็กมีพลังห
ยินสูงมาก ยิ่งขอพรจากมันมาก พลังหยินและความอาฆาตก็จะยิ่ง
เพิ่มขึ้น คนที่อยู่กับผีเด็กก็จะโชคร้ายหนักขึ้น เพื่อแลกกับโชคดี คน
ที่เลี้ยงผีเด็กก็จะขอพรอีก…
นี่คือวงจรอุบาทว์
แต่ตอนนี้ปิ่งอินฮวากับพี่หมิงไม่ได้ขอพรจากผีเด็กที่พวกเขา
ดูแล พลังหยินที่ติดตัวมาจากการอยู่กับผีเด็ก จะทำให้พวกเขาทั้งคู่
โชคร้าย