เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1919 ไม่ยุติธรรมและไม่ปลอดภัย
“กำจัด? พวกเขามีสิทธิ์อะไรมากำจัดพวกเรา?”
“ใครให้สิทธิ์พวกเขา?”
โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนทั้งหกคนที่อยู่ข้างหน้า พวกเขาต่างสีหน้า
ซีดขาว
ฉู่ลั่ว “ไม่กำจัด? งั้นพวกคุณก็เห็นด้วยกับการกระทำของพวก
เขาทั้งหกคนเหรอคะ”
“ใช้ผีร้ายฆ่าคน พวกคุณเห็นด้วยเหรอ?”
“ถ้าพวกคุณไม่เห็นด้วยกับการกำจัด ถ้าอย่างนั้นทางองค์กรจะ
ถือว่าพวกคุณเห็นด้วยกับการใช้ผีร้ายฆ่าคนนะคะ”
ทันใดนั้น ทุกคนก็เงียบลง
สายตาที่เฉียบคมหลายคู่จับจ้องคนทั้งหกราวกับหนามทิ่มแทง
หลัง
สีหน้าของหกคนนั้นดูไม่สู้ดีนัก
“พวกเราก็ไม่มีทางเลือกเหมือนกัน” หนึ่งในหกคนพูดโต้แย้ง
ด้วยเสียงเบา “เป็นเพราะพวกเขา…”
เขาชี้ไปที่หนงฉานกับซือไถ “ตอนแบ่งเขตการแข่งขัน ทำไมใน
เขตของพวกเราหกคนถึงมีผีร้ายระดับนี้ได้ ชัดเจนว่าพวกเขาจงใจ”
“นั่นผีร้ายนะ! พวกเรารวมกันหกคนก็ยังไม่พอให้มันกินเลย”
หนงฉานรีบพูดแย้งทันที “ตอนที่แบ่งพื้นที่ พวกเราจับสลากกัน
พวกเราก็ไม่รู้ว่ามีผีร้ายพวกนั้น พวกคุณจะรับมือไหวหรือไง?”
หมี่สวิ้น “ถ้าทำไม่ได้ ก็รายงานกลับมาสิ”
ผู้เข้าแข่งขันหัวเราะเยาะ “รายงาน? พวกคุณคิดว่าผีร้ายพวก
นั้นเป็น NPC หรือไง? ไม่มีอารมณ์ความรู้สึกหรือไง? หลังจากที่เราสู้
กับพวกมัน พวกมันจะไม่ผูกใจเจ็บพวกเราเหรอ? ครั้งนี้พวกเราไม่
ตายในมือพวกมัน พวกคุณรับประกันได้ไหมว่าครั้งหน้าพวกเราจะไม่
ตายเพราะพวกมัน?”
“กฎการแข่งขันครั้งนี้ไม่ยุติธรรมและไม่ปลอดภัยด้วย”
ฉู่ลั่ว “การแข่งขันครั้งนี้ ฉันเป็นคนเสนอเองค่ะ”
ทุกคนหันไปมองฉู่ลั่ว
ฉู่ลั่วมองผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ด้านล่าง “พวกเธอทุกคนมีปัญหากับ
เรื่องนี้ไหมคะ?”
หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งก็ยืนขึ้น “ที่มณฑล
หนานมีผีร้ายเยอะมาก ผีร้ายที่เก่งกาจก็ยิ่งเยอะเข้าไปใหญ่ ถ้า
บังเอิญเราเจอผีร้ายที่ไม่สามารถจัดการได้ แม้ว่าจะโชคดีที่หนีรอด ก็
ไม่มีอะไรมารับประกันว่าจะไม่ถูกพวกผีร้ายมาแก้แค้น?”
“การแข่งขันครั้งนี้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องความยุติธรรม มันยังไม่
ปลอดภัยอีกด้วย”
“เพราะไม่ใช่ทุกคนที่จะเก่งกาจเหมือนปรมาจารย์ฉู่นี่!”
คำพูดนี้ฟังดูเสียดสีเล็กน้อย
หลังจากฟังจบ ฉู่ลั่วก็ไม่ได้โกรธ แต่กลับพยักหน้า “ก็พูดถูกค่ะ”
ทุกคนมองเธอ
ฉู่ลั่ว “ถ้าอย่างนั้น พวกคุณก็มอบผีร้ายที่จัดการไม่ได้ให้ฉัน
จัดการเองก็แล้วกันนะคะ!”
“ฉันจะจัดการเอง”
หมี่สวิ้นตกตะลึง จากนั้นก็พูดว่า “คุณบ้าไปแล้วหรือไง? คุณรู้
ไหมว่าที่มณฑลหนานมีผีร้ายอยู่เท่าไหร่? รู้ไหมว่ามีผีร้ายที่แข็งแกร่ง
อยู่กี่ตัว?”
ฉู่ลั่วส่ายหัว “ไม่รู้ แต่ว่า…”
เธอชักดาบชิงเจวี๋ยออกมา “ฉันก็ไม่จำเป็นต้องรู้ด้วย”
“ฉันสามารถจัดการพวกมันได้ ในทำนองเดียวกัน พวกคุณก็
ต้องสัญญากับฉันสองข้อ”
ทั้งผู้เข้าแข่งขันและเจ้าหน้าที่ขององค์กรต่างจ้องมองเธอ
“ข้อแรก ผีร้ายที่ไม่ได้ทำร้ายคน ห้ามฆ่า”
“ข้อสอง ห้ามกำจัดพวกครึ่งปีศาจที่บริสุทธิ์”
เงื่อนไขทั้งสองข้อนี้ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ก็ไม่สอดคล้องกับ
สถานการณ์เอาเสียเลย
แม้แต่หมี่สวิ้นก็ยังเงียบ
เขาสงสัยว่าฉู่ลั่ววางแผนนี้ไว้ตั้งแต่แรกแล้ว
“ฉันตกลง”
ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งลุกขึ้นยืน “แค่พวกเรารายงานผีร้ายไป เธอ
ก็สามารถจัดการได้ทั้งหมดเลยใช่ไหม?”
“ตราบใดที่ผีร้ายหรือปีศาจตัวนั้นทำร้ายคน หรือมีเจตนาจะทำ
ร้ายคน ฉันจะจัดการเองค่ะ”
“ตกลง!”
เมื่อมีคนหนึ่งเห็นด้วย ผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็พากันเห็นด้วย
ฉู่ลั่วหันไปมองหมี่สวิ้น “หัวหน้าหมี่เห็นด้วยไหมคะ?”
หมี่สวิ้นจ้องมองฉู่หลั่ว จากนั้นก็พยักหน้า
ทันใดนั้นก็มีผู้เข้าแข่งขันยกมือขึ้น “วันนี้ฉันเจอห้าผีประหลาด”
ห้าผีประหลาด มีห้าหัว สี่หัวไม่มีตา มีเพียงหัวเดียวเท่านั้นที่มีตา
ห้าผีประหลาดนี้ต่างจากผีทั่วไป มันกลายร่างเป็นสัตว์ เป็นผีแต่
ไม่มีรูปร่างมนุษย์
เป็นวิญญาณที่บำเพ็ญไม่สำเร็จ สุดท้ายก็หลงผิดจึงกลายเป็น
แบบนี้
YOU MAY ALSO LIKE
