เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1920 ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ
“มีห้าผีประหลาดด้วยเหรอ?”
“ทำไมที่มณฑลหนานถึงมีผีร้ายที่แข็งแกร่งขนาดนี้อยู่ด้วย?”
“เคยได้ยินแค่ในหนังสือ ไม่คิดว่าจะมีอยู่จริง ๆ”
หมี่สวิ้นขมวดคิ้ว “พวกเราไม่เคยได้รับรายงานว่ามีห้าผี
ประหลาด”
หนงฉาน “ตอนนั้นที่เขตตะวันตกขังผีร้ายไว้จำนวนมาก แม้ว่า
พวกเราจะใช้รั้วไฟฟ้ากับยันต์ปิดกั้นไว้ แต่ข้างในเป็นอย่างไร แต่
พวกเราก็ไม่รู้ว่าข้างในเป็นอย่างไร บางทีพวกมันอาจจะต่อสู้กันเอง
ข้างในก็ได้”
หมี่สวิ้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วมองไปที่ฉู่ลั่ว “ผมจะไปกับคุณ”
ฉู่ลั่วส่ายหน้า “ไม่ต้องหรอกค่ะ”
เธอมองคนที่พูด “อยู่ที่ไหน?”
ผู้เข้าแข่งขันคนนั้นรีบบอกตำแหน่งออกมาทันที “พวกเราเจอห้า
ผีประหลาดตัวนั้นอยู่แถวนี้ ตอนนั้นมันกำลังหลับสนิท พวกเราเลย
ไม่ได้รบกวนมัน แล้วก็จากมา”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ดี!”
ชั่วพริบตา เธอก็หายตัวไปจากตรงนั้น
“เธอจะไปจับห้าผีประหลาดจริง ๆ เหรอ?”
“เธอก็คือฉู่ลั่วนี่ จะมีความสามารถแบบนี้ก็ไม่แปลก”
“ถ้าเธอจับห้าผีประหลาดได้จริง ๆ พวกเราก็ทำตามที่เธอพูดก็
แล้วกัน…”
โครม!
มีเสียงดังสนั่นหวั่นไหวมาจากนอกโรงแรม
ฉู่ลั่ว “ดูสิคะ นี่คือห้าผีประหลาดที่พวกคุณพูดถึงหรือเปล่า?”
ทุกคนรีบวิ่งออกไปนอกโรงแรม ต่เมื่อเห็นผีร้ายที่อยู่บนพื้น พวก
เขาก็หยุดชะงัก
“ห้าผีประหลาด?”
“นี่ห้าผีประหลาดจริง ๆ เหรอ?”
ปลายดาบของฉู่ลั่วชี้ห้าผีประหลาดที่อยู่บนพื้น “ใช่ตัวนี้หรือ
เปล่า?”
“ใช่! ตอนนั้นพวกเราเห็นแบบนี้จริง ๆ”
ฉู่ลั่ว “มันก่อกรรมทำเข็ญไว้มากมาย ตอนที่ฉันไปถึง มันกำลัง
จะลงมือกับเด็กคนหนึ่ง เพราะฉะนั้น…”
“ไว้ชีวิตข้าด้วย…อ๊า!”
ห้าผีประหลาดยังไม่ทันพูดจบ ดาบของฉู่ลั่วก็ฟาดฟันลงมา
ทุกคนได้ยินเสียงกรีดร้องอย่างน่าอนาถของห้าผีประหลาด
จากนั้นมันก็…สลายเป็นผุยผง
ฉู่ลั่วเก็บดาบ “ยังมีอีกไหมคะ?”
ไม่มีใครพูด
“ฉันอยู่ที่ห้องพักในโรงแรม พวกคุณมาหาฉันได้ทุกเมื่อ”
เธอจากไปอย่างองอาจ
เหลือเพียงผู้เข้าแข่งขันและเจ้าหน้าที่ขององค์กรที่มองหน้ากัน
“เธอใช้เวลานานแค่ไหนในการจับห้าผีประหลา?”
“ถึงหนึ่งนาทีหรือเปล่า?”
“เวอร์ไปแล้ว อย่างน้อยก็สี่ห้านาทีมั้ง!”
ทุกคนต่างมองไปที่คนที่พูดด้วยความเงียบงัน คนคนนั้นพูด
อย่างจนใจ “หนึ่งนาทีกับห้านาที มันต่างกันมากเลยนะ!”
ท่ามกลางเสียงพูดคุย หมี่สวิ้นหันกลับมามองโรงแรม
หนงฉานเดินเข้ามาหาเขาด้วยความตื่นเต้น “หัวหน้าหมี่ คราวนี้
คงไม่ใช่ตัวปลอมแล้วใช่ไหมคะ?”
“ดูท่าทางไม่น่าจะใช่ตัวปลอม”
“เธอยังช่วยฉันกับซือไถ ตอนนี้ก็ช่วยจัดการผู้เข้าแข่งขันพวก
นั้นแล้ว”
“หัวหน้าหมี่ คุณว่าเธอจะเป็นฉู่ลั่วจริง ๆ หรือเปล่า?”
หมี่สวิ้น “รอดูไปก่อน”
หนงฉานสะกดกลั้นความตื่นเต้น “ค่ะ”
เธอหันไปมองผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนั้น “หัวหน้าหมี่ พวกเขาน่าจะ
ไม่ก่อเรื่องแล้วใช่ไหมคะ?”
หมี่สวิ้นมองตามสายตาของเธอไป “ตอนนี้ต่อให้พวกเขาอยาก
ก่อเรื่อง ก็ต้องคิดให้ดีแล้ว”
“ทั้งหมดเป็นเพราะเธอ”
เมื่อมองไปที่ผู้เข้าแข่งขันเหล่านั้น ตอนนี้ไม่มีใครทำท่าทางไม่ใส่
ใจเหมือนเมื่อก่อนอีก ถึงขั้นอยากจะทำตัวดีต่อหน้าฉู่ลั่วด้วยซ้า
แสงแดดยามเช้าสาดส่องไปทั่วแผ่นดินของมณฑลหนาน
บางคนเปิดร้านค้า บางคนออกไปทำงาน…
ชีวิตที่เหมือนจะเหมือนเดิมทุกวัน กลับเปลี่ยนไปในวันนี้
“พวกนายสังเกตเห็นไหม? เมื่อคืนนี้ดูเหมือนจะไม่มีอะไรผิดปกติ
เลยนะ?”
“เห็นสิๆ เมื่อก่อนมีประกาศว่าเขตตะวันตกมีผีร้ายออกอาละวาด
ฉันก็นึกว่า… จะต้องเกิดเรื่องวุ่นวายใหญ่โตแน่ๆ ไม่คิดเลยว่าจะไม่มี
อะไรเกิดขึ้น”
“ญาติฉันมีเส้นสายอยู่บ้าง พวกเขาบอกว่าทางองค์กรกับผู้เข้า
แข่งขันในปีนี้ไปจับผีร้ายกันหมดแล้ว”
“”หวังว่าปีนี้จะผ่านไปด้วยดีนะ”
“แค่อยู่รอดไปได้อีกสักเดือน ฉันก็พอใจแล้ว”
ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ก็เห็นเงาร่างหลายร่างกระโดดข้าม
หลังคาบ้านไปอย่างรวดเร็ว มุ่งหน้าไปยังที่ไกลออกไป
“กลางวันแสก ๆ แบบนี้ยังจับวิญญาณร้ายอยู่อีก ขยันเกินไป
แล้วนะ!”
“ผู้เข้าแข่งขันปีนี้ไม่เหมือนกับปีก่อน ๆ เลยนะ!”
“ได้ยินมาว่าเป็นเพราะปีนี้มีฉู่ลั่วมาด้วย!”