เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1930 ใครเป็นคนท ำ

“ยันต์ที่ฉันให้เขำ ก็เพื่อรักษำรูปลักษณ์ของเขำให้คงอยู่

ตลอดไป เพื่อไม่ให้เขำกลัวควำมตำย ไม่ใช่เพื่อให้พวกคุณใช้เขำ

เป็นเครื่องมือหล่อเลี้ยงพลังงำน”

หยวนเส้ำหยิน “…ขอโทษ แต่พวกเรำไม่มีทำงเลือกอื่น”

ฉู่ลั่วลูบใบหน้ำของฮั่วเซียวหมิง ในที่สุดน้ำตำก็ไหลออกมำ หยด

ลงในสระโลหิต

ฉับพลันนั้น กระบี่ชิงเจวี๋ยก็ปรำกฏขึ้นในมือเธอ

ดวงตำของหยวนเส้ำหยินเบิกกว้ำงทันที “ฉู่ลั่ว คุณจะท ำอะไร!”

เขำตะโกนด้วยควำมตกใจ พุ่งตัวเข้ำไปขวำง

แต่ฉู่ลั่วใช้มือข้ำงหนึ่งกอดฮั่วเซียวหมิงไว้ในอ้อมกอด ส่วนมือ

อีกข้ำงถือดำบ

เธอรวบรวมพลังวิญญำณแล้วฟันอย่ำงแรง

เชือกอำคมยี่สิบสี่เส้นถูกตัดขำดอย่ำงง่ำยดำย

หยวนเส้ำหยินได้แต่มองดูเชือกอำคมกลำยเป็นแสงสีทองนับไม่

ถ้วนก่อนจะสลำยไป

ค่ำยกลมณฑลหนำนเปิดออก

เขำรีบวิ่งไปที่หน้ำต่ำง เห็นเพียงแสงสีแดงและสีม่วงส่องประกำย

อยู่บนท้องฟ้ำ

ค่ำยกลที่พร่ำมัวหำยไป

หมี่สวิ้นยืนอยู่ที่ขอบของค่ำยกล

สิ่งที่เขำท ำถูกต้องหรือเปล่ำ?

ขณะที่เขำก ำลังจะหันหลังกลับ ก็รู้สึกได้ถึงควำมเคลื่อนไหว

เล็กน้อย

เขำหันกลับมำอย่ำงรวดเร็ว เห็นค่ำยกลที่มัวหมองเริ่มสลำยตัว

ไปอย่ำงช้ำ ๆ

เพียงชั่วพริบตำ ค่ำยกลที่เคยแข็งแกร่งจนแม้แต่เทพก็ไม่อำจ

ท ำลำยได้ ก็พังทลำยลงต่อหน้ำต่อตำ

“หัวหน้ำหมี่!”

หนงฉำนวิ่งเข้ำมำด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก “ค่ำยกลของมณฑล

หนำนเปิดแล้วค่ะ!”

“รูปเคำรพ…รูปเคำรพเหมือนมีวิญญำณแล้ว”

หมี่สวิ้นหน้ำซีดเผือด “หรือว่ำ…หรือว่ำจะเป็นฉู่ลั่วตัวปลอมอีก

แล้ว?”

นอกมณฑลหนำน

นักท่องเที่ยวในวัดก ำลังเดินชมและถ่ำยรูปไปทั่ว

ทันใดนั้น รูปปั้นพระพุทธรูปในวิหำรหลักก็เปล่งแสงสีทอง

ออกมำ ท ำให้นักท่องเที่ยวทุกคนหันไปมองวิหำรหลักพร้อมกัน

ภำยในวัดเต๋ำ

ลูกศิษย์ตัวน้อยที่ก ำลังท ำควำมสะอำดวัดเต๋ำอยู่ก็ร้องเสียงแหลม

“อำจำรย์! อำจำรย์! รูปเคำรพมีวิญญำณแล้ว!”

วัดร้ำง

รูปเคำรพในพงหญ้ำ

ทั้งหมดต่ำงกลับมำมีชีวิตชีวำในชั่วพริบตำ

หรงอีกรุ๊ป

ซีไป๋ที่ยืนอยู่ข้ำงเตียง มองดูล ำแสงสีขำวสำยแล้วสำยเล่ำที่ตกลง

มำจำกท้องฟ้ำ เขย่ำแก้วไวน์แดงในมืออย่ำงสบำยอำรมณ์ “ฉันบอก

แล้วไงว่ำกำรหวังพึ่งฉู่ลั่วไม่มีทำงท ำให้เหล่ำเทพลงมำได้หรอก”

ระบบ [ใช่! เธอไม่ยอมให้เหล่ำเทพลงมำ]

ซีไป๋หัวเรำะเยำะเย้ย “เส้นทำงแห่งเทพเปิดออก เหล่ำเทพลงมำ

ฮ่ำ ๆ ๆ! ด้วยควำมดีควำมชอบของฉัน ไม่รู้ว่ำฉันจะได้เป็นเทพเจ้ำ

องค์ใดในสรวงสวรรค์ทั้งเก้ำสิบเก้ำชั้น!”

ระบบได้ยินเสียงหัวเรำะอย่ำงบ้ำคลั่งของซีไป๋ แต่ก็ไม่ได้

ตอบสนองเขำ

มณฑลหนำน

ฉู่ลั่วอุ้มฮั่วเซียวหมิงเดินออกมำจำกสระโลหิต

“เธอเป็นตัวปลอม!”

“เธอมำที่นี่เพื่อท ำลำยค่ำยกล และเรียกเหล่ำเทพลงมำ เธอไม่

ต่ำงอะไรจำกฉู่ลั่วตัวปลอมคนก่อนหน้ำนี้เลย”

“ฆ่ำเธอซะ!”

เจ้ำหน้ำที่องค์กรต่ำงโกรธแค้น

หยวนเส้ำหยินยกมือห้ำมพวกเขำไว้ ดวงตำจ้องมองไปที่ฉู่ลั่ว

เขำก ำลังจะเอ่ยปำก แต่แล้วก็เห็นเงำร่ำงหลำยสำยลอยมำอย่ำง

รวดเร็วจำกที่ไกล ๆ

“ฉู่ลั่ว!”

วิญญำณดวงนั้นลอยเข้ำมำ เมื่อเห็นคนตรงหน้ำก็ร้องเรียกด้วย

ควำมประหลำดใจและดีใจ

ฉู่ลั่วดึงจิตใจออกจำกฮั่วเซียวหมิง เธอเงยหน้ำขึ้นมอง

เมื่อเห็นวิญญำณตรงหน้ำ ดวงตำของเธอก็เบิกกว้ำงขึ้นเล็กน้อย

“ซู่เซี่ยงหยำง คุณตำยแล้วเหรอ?”

ซู่เซี่ยงหยำงไม่ตอบ สำยตำทอดมองร่ำงของฮั่วเซียวหมิงในอ้อม

กอดของฉู่ลั่ว ใบหน้ำเต็มไปด้วยควำมรู้สึกผิด “ฉู่ลั่ว ผมขอโทษ! ผม

ไม่สำมำรถปกป้องฮั่วเซียวหมิงได้ ปกป้องโลกใบนี้ไม่ได้”

ฉู่ลั่วก้มลงมองฮั่วเซียวหมิงในอ้อมแขน “ใครเป็นคนท ำ?”

ทุกคนต่ำงเงียบกริบ

มีเพียงเสียงหนึ่งดังมำจำกด้ำนหลัง “ประธำนฮั่วเป็นคนเสนอ

ขึ้นมำเอง”

ชำยร่ำงสูงโปร่งเดินเข้ำมำใกล้ เขำเปิดฮู้ดเสื้อคลุม เผยให้เห็น

ใบหน้ำหล่อเหลำ

เขำเดินมำหยุดตรงหน้ำฉู่ลั่ว “พี่ลั่วลั่ว ในที่สุดคุณก็กลับมำแล้ว”

ฉู่ลั่ว “จิ่วฉำน?”

จิ่วฉำนพยักหน้ำ “ใช่ ผมเอง”

เขำยกมือขึ้นวำงฝ่ำมือลงบนกระหม่อมของฮั่วเซียวหมิง อักขระ

สีทองมำกมำยไหลออกมำจำกฝ่ำมือของเขำ เข้ำสู่วิญญำณของฮั่ว

เซียวหมิง

ขณะที่เขำก ำลังซ่อมแซมวิญญำณของอีกฝ่ำย ก็เอ่ยว่ำ “ใน

ตอนนั้น ฉู่ลั่วตัวปลอมได้เข้ำมำในมณฑลหนำนและหลอกพวกเรำ

ทุกคน มีเพียงประธำนฮั่วเท่ำนั้นที่มองออกตั้งแต่แรกเห็นว่ำเธอเป็น

ตัวปลอม แต่ตอนนั้นเธอได้ปลดปล่อยวิญญำณร้ำยไปทั่วมณฑล

หนำนแล้ว บอกว่ำมีเพียงเทพเจ้ำเท่ำนั้นที่จะช่วยมนุษย์ได้”