เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1931 ฉีกวิญญำณ

“ในตอนนั้น ฉู่ลั่วตัวปลอมได้เข้ำมำในมณฑลหนำนและหลอก

พวกเรำทุกคน มีเพียงประธำนฮั่วเท่ำนั้นที่มองออกตั้งแต่แรกเห็นว่ำ

เธอเป็นตัวปลอม แต่ตอนนั้นเธอได้ปลดปล่อยวิญญำณร้ำยไปทั่ว

มณฑลหนำนแล้ว บอกว่ำมีเพียงเทพเจ้ำเท่ำนั้นที่จะช่วยมนุษย์ได้”

“รูปเคำรพแพร่กระจำยไปทั่วมณฑลหนำน พลังศรัทธำในเทพ

เจ้ำเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ จนเกือบจะลงมำโลกมนุษย์”

“ต่อมำประธำนฮั่วก็เสนอให้ใช้ตัวเองเป็นศูนย์กลำงของค่ำยกล

ใช้เชือกอำคมเป็นตัวเชื่อม เพื่อผนึกเส้นทำง”

ฉู่ลั่วเอ่ยเสียงสั่นเครือ “แล้วสระโลหิตนั่นเกิดอะไรขึ้น?”

จิ่วฉำนมองฉู่ลั่วด้วยสำยตำเวทนำ “บนโลกนี้ย่อมมีสำวกของ

เทพเจ้ำ”

“พวกเขำมำเพื่อลอบสังหำรประธำนฮั่ว พวกเรำคอยป้องกัน

คอยตำมหำตลอดเวลำ แต่สุดท้ำย… ก็พลำด”

“เป็นปีศำจตนหนึ่งที่เข้ำมำในส ำนักงำน เดิมทีมันนับถือพี่ลั่วลั่ว

มำก แต่พอเทพเจ้ำใกล้จะลงมำ มันก็เปลี่ยนไปนับถือเทพเจ้ำแทน”

นิ้วมือของฉู่ลั่วสั่นเทำ

กอดฮั่วเซียวหมิงแน่นขึ้น แม้ว่ำเธอจะกอดเขำไว้ในอ้อมแขนแล้ว

แต่หัวใจของเธอกลับว่ำงเปล่ำ

“แต่เดิมเพรำะมียันต์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงของพี่ลั่วลั่ว จึงไม่มีใคร

สำมำรถท ำร้ำยประธำนฮั่วได้ แต่ประธำนฮั่วได้ถ่ำยโอนพลังงำนส่วน

ใหญ่ของยันต์ไปยังเชือกอำคมแล้ว”

“มันเปิดโอกำสให้นักฆ่ำได้ลงมือ พวกเขำแยกร่ำงกำยและ

วิญญำณของประธำนฮั่วออกจำกกัน ต้องกำรใช้พลังสะท้อนกลับ

ของเชือกอำคม ฉีกวิญญำณของประธำนฮั่ว”

“เป็น…เป็นหัวหน้ำซู่ที่พำคนไปชิงร่ำงกำยของประธำนฮั่ว

กลับมำจำกเผ่ำปีศำจ”

“แต่เผ่ำปีศำจท ำลำยร่ำงกำยของประธำนฮั่ว วิญญำณไม่

สำมำรถหลอมรวมกับร่ำงกำยได้ จึงท ำได้แค่ใช้สระเลือดช่วยเหลือ”

จิ่วฉำนถอยมือกลับ มองฉู่ลั่ว “ในสงครำมระหว่ำงองค์กรกับเผ่ำ

ปีศำจ แม้ว่ำองค์กรจะชนะ แต่ก็สูญเสียอย่ำงหนัก หัวหน้ำซู่ตำยใน

สงครำมครั้งนั้นทั้งหมด”

ฉู่ลั่วมองตำมวิญญำณของซู่เซี่ยงหยำงไป เห็นไจ๋โหรว เห็นจี้ไจ่

เห็นใบหน้ำคุ้นเคยเหล่ำนั้น

ซู่เซี่ยงหยำงกลับดูผ่อนคลำย “จริง ๆ แล้วกำรเป็นผีก็ไม่ได้แย่

อะไรหรอกครับ แถมพวกเรำยังเคลื่อนไหวสะดวกด้วยซ้ำ แค่บำงครั้ง

ต้องระวังไม่ให้ตัวเองถูกพลังหยินรบกวน”

ขณะที่ซู่เซี่ยงหยำงก ำลังจะพูดต่อ

ยันต์มำกมำยก็ลอยเข้ำมำ ล้อมรอบอำคำรทั้งหมด เหลือเพียง

ผนังกระจกด้ำนที่หันหน้ำเข้ำหำพวกเขำ

นอกก ำแพงกระจก เป็นรถเหำะกว่ำร้อยคัน

“ตอนนี้มณฑลหนำนอยู่ภำยใต้กำรควบคุมของเรำแล้ว เรำจะท ำ

กำรตรวจสอบสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในมณฑลหนำน”

“กรุณำให้ควำมร่วมมือในกำรตรวจสอบ”

“ผู้ที่ขัดขืนจะถูกลงโทษตำมกฎขององค์กร!”

ขณะนี้ ทั่วทั้งมณฑลหนำนมีรถเหำะบินอยู่เต็มท้องฟ้ำ บนพื้นดิน

เต็มไปด้วยเจ้ำหน้ำที่องค์กรในเครื่องแบบที่ได้รับกำรฝึกฝนมำอย่ำงดี

มณฑลหนำนทั้งหมดถูกปิดล้อม

ไม่ว่ำจะเป็นคนเป็น นักพรต คนตำย หรือปีศำจ ไม่มีใครหนีรอด

ไปได้

ซู่เซี่ยงหยำง “เร็วมำก!”

จิ่วฉำน “แม้ว่ำตอนนี้ฉันจะกดร่ำงกำยและจิตวิญญำณของ

ประธำนฮั่วไว้ได้ชั่วครำว แต่…”

ฉู่ลั่ว “ฉันจะพำเขำไปปรโลก”

หลังค่ำยกลเปิดออก

ก็สำมำรถเชื่อมต่อกับปรโลกได้แล้ว

ฉู่ลั่วเหยียบเบำ ๆ แล้วก็หำยตัวไปจำกที่เดิมทันที

ผนังกระจกระเบิดออกในตอนนั้น เจ้ำหน้ำที่หลำยสิบนำยกรูกัน

เข้ำมำ ทุกคนถืออำวุธหนักอยู่ในมือ

ชำยที่เป็นผู้น ำมองไปรอบ ๆ “ฉู่ลั่วล่ะ?”

ซู่เซี่ยงหยำงเดินออกไป “หัวหน้ำองค์กรมีธุระ…”

“หัวหน้ำองค์กรอะไร! เธอฉู่ลั่วเป็นหัวหน้ำองค์กรตรงไหน! ฉัน

ไม่ได้บอกไปแล้วหรือว่ำพวกเรำได้ควบคุมมณฑลหนำนแล้ว ไม่มี

ใครออกไปได้ แล้วเธอมีสิทธิ์อะไรออกไป”

ซู่เซี่ยงหยำงขมวดคิ้ว

ชำยคนนั้นมองซู่เซี่ยงหยำงแวบหนึ่ง “เป็นผีนี่! เอำโซ่ล่ำม

วิญญำณมำมัดเขำไว้!”

คนและผีที่อยู่ด้ำนหลังซู่เซี่ยงหยำงก ำลังจะก้ำวออกมำ แต่ถูกซู่

เซี่ยงหยำงใช้สำยตำห้ำมไว้

เจ้ำหน้ำที่ที่ยืนอยู่ท้ำยแถวเอียงหน้ำเล็กน้อย โบกมือให้กับไห่ถัง

ดอกหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในกิ่งไม้ด้ำนหลัง

ดอกไห่ถังค่อย ๆ หุบกลีบ แล้วจำกไปอย่ำงรวดเร็วและเงียบเชียบ

ปรโลก

ฉู่ลั่ววำงฮั่วเซียวหมิงลงในโลงศพที่เต็มไปด้วยพลังหยิน

ยมทูตขำวด ำยืนอยู่ข้ำง ๆ เธอ “โลงศพหยินใบนี้สร้ำงขึ้นจำก

หินหยินตั้งแต่ยุคเริ่มแรกของปรโลก สำมำรถรวบรวมและหล่อเลี้ยง

จิตวิญญำณได้ครับ”

“แต่ว่ำ…ไม่มีทำงซ่อมแซมวิญญำณที่ฉีกขำดได้”