เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1968 ต ำแหน่งเทพ

“ประธำนซี ไม่จ ำเป็นต้องเตือนฉันเป็นพิเศษหรอก เรื่องที่คุณฝ่ำ

ด่ำนเครำะห์ส ำเร็จยังคงติดอันดับอยู่จนถึงตอนนี้เลย” ฉู่ลั่วชักดำบชิง

เจวี๋ยออกมำ “แต่แล้วยังไงล่ะ ฉันก็ไม่ใช่ว่ำไม่เคยฆ่ำเทพที่ฝ่ำด่ำน

เครำะห์มำก่อนด้วย!”

“คุณไม่ใช่คนแรก และจะไม่ใช่คนสุดท้ำย”

สีหน้ำของซีไป๋เปลี่ยนไปทันที

เจ้ำหน้ำที่ทุกคนในห้องประชุมนึกถึงซีไคที่ถูกฉู่ลั่วฆ่ำตำยด้วย

ดำบเดียว

หลังจำกฆ่ำเทพ ก็ไม่ได้รับกำรลงโทษจำกสวรรค์

ฉู่ลั่วสำมำรถฆ่ำเทพได้

จ้ำหน้ำที่ทุกคนถอยหนีไปเงียบ ๆ

แววตำของซีไป๋เย็นชำลง “ในเมื่อคุณอยำกตำย ก็อย่ำโทษว่ำ

ผม…ใจร้ำยแล้วกัน!”

เขำดึงอำวุธเวทของตัวเองออกมำ เป็นกระบองหยกสั้น บน

กระบองนั้นเต็มไปด้วยอักขระวิญญำณ เพียงแค่หยิบขึ้นมำก็รู้สึกได้

ถึงพลังวิญญำณและพลังเทพที่แข็งแกร่ง

นี่คือของศักดิ์สิทธิ์ชิ้นหนึ่ง

“ฉันได้ยินมำนำนแล้วว่ำหัวหน้ำองค์กรซีไป๋ได้รับสมบัติจำก

สวรรค์ตอนฝ่ำด่ำนเครำะห์ ที่แท้ก็คือสิ่งนี้”

“ของศักดิ์สิทธิ์ก็คือของศักดิ์สิทธิ์ ไม่เหมือนใครจริง ๆ !”

เหลียงอันหลบอยู่ด้ำนข้ำง “ของธรรมดำในโลกมนุษย์ จะไป

เทียบเท่ำกับของศักดิ์สิทธิ์ได้ยังไง”

ฉู่ลั่วหมุนดำบชิงเจวี๋ยในมือของเธอ ยกมือลูบมันเบำ ๆ “ชิงเจวี๋ย

พวกเขำบอกว่ำเธอเป็นของธรรมดำ!”

ดำบมีวิญญำณ

ดำบชิงเจวี๋ยส่งเสียงดังกังวำน ใบดำบค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดง

อ่อน ยิ่งกว่ำนั้นยังมีหมอกจำง ๆ ลอยขึ้นมำ

ฉู่ลั่ว “ชิงเจวี๋ยนิสัยดีมำตลอด ไม่ได้โกรธง่ำย ๆ แต่วันนี้พวกคุณ

ท ำให้เธอโกรธเข้ำแล้ว”

เธอเงยหน้ำขึ้น มองไปที่กระบองสั้นในมือของซีไป๋ “พอดีเลย

เอำกระบองสั้นของคุณมำระบำยควำมโกรธให้ชิงเจวี๋ยของฉันสัก

หน่อยดีกว่ำ”

ซีไป๋หัวเรำะเยำะ ก ำลังจะพูดอะไรบำงอย่ำง แต่จู่ ๆ ก็มีพลังมำ

จำกไหนไม่รู้ ดึงเขำออกไปนอกอำคำร

เจ้ำหน้ำที่ทุกคนวิ่งไปที่หน้ำต่ำง บำงคนใช้พลังบินออกไปข้ำง

นอก

เจ้ำหน้ำที่บำงคนเห็นฉู่ลั่วที่มำพร้อมกับฟู่เสี่ยวเจียว พวกเขำ

สบตำกันและคิดจะท ำอะไรบำงอย่ำง

ฟู่เสี่ยวเจียวมองพวกเขำแวบหนึ่ง “พวกคุณต้องคิดให้ดีนะว่ำฉัน

มำกับใคร ในสถำนกำรณ์ที่ยังไม่รู้ว่ำใครแพ้ใครชนะ พวกคุณจะท ำ

อะไรฉันเหรอ?”

เจ้ำหน้ำที่หลำยคนมองหน้ำกัน ไม่กล้ำท ำอะไร

ฟู่เสี่ยวเจียวค่อยๆ เดินไปที่ข้ำงหน้ำต่ำง “ท ำไมวันนี้คุณหนูถึง

พำแค่ฉันมำคนเดียว พวกคุณไม่เคยคิดเลยเหรอ? เธอทิ้งฉันไว้ที่นี่

คนเดียวแบบนี้ ไม่กลัวว่ำพวกคุณจะท ำร้ำยฉันหรือไง? พวกคุณเคย

คิดถึงเรื่องนี้ไหม?”

ขณะพูด เธอก็หันหน้ำเล็กน้อย มองเจ้ำหน้ำที่ที่อยู่ด้ำนหลังด้วย

สำยตำที่ลึกลับ

เป็นสำยตำเย่อหยิ่งและดูถูก

สำยตำนี้ท ำให้เจ้ำหน้ำที่ที่เหลือใจเต้นไม่เป็นจังหวะ

หรือว่ำเด็กสำวตรงหน้ำจะไม่ได้เป็นอย่ำงที่พวกเขำเห็น?

จริง ๆ แล้วเธออำจจะเป็นผู้มีพลังมำกกว่ำ?

หลังจำกฟู่เสี่ยวเจียวข่มขวัญเจ้ำหน้ำที่ที่มีควำมคิดไม่ดีเหล่ำนั้น

แล้ว เธอก็ขมวดคิ้วมองคนสองคนที่ก ำลังต่อสู้กันอยู่กลำงอำกำศ

คุณหนูต้องไม่เป็นอะไรแน่ ๆ

คุณหนูเก่งกำจขนำดนี้ ซีไป๋อะไรนั่นคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของคุณหนู

แน่นอน!

กลำงอำกำศ ซีไป๋คอยป้องกันกำรโจมตีของฉู่ลั่วครั้งแล้วครั้งเล่ำ

“ท ำไมถึงเป็นแบบนี้? ฉันมีอำวุธเวท ฉันผ่ำนฝ่ำด่ำนเครำะห์

ส ำเร็จแล้ว! แต่ท ำไมฉันถึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉู่ลั่วอีก?”

ระบบ […ฉันบอกแล้วว่ำนำยอวดดีเกินไป]

ซีไป๋ “ฉันอวดดีเพรำะฉันมีสิทธิที่จะอวดดี! ถ้ำฉันไม่มีสิทธิแบบนี้

นำยจะเลือกฉันไหม?”

ระบบที่เคยเป็นเสียงเครื่องจักรมำตลอด ก็ถอนหำยใจเบำ ๆ [ซี

ไป๋ เธอพูดถูก กำรที่ฉันเลือกนำยเป็นควำมผิดพลำด]

ซีไป๋ที่ก ำลังต่อสู้กับฉู่ลั่ว พอได้ยินเสียงระบบพูดแบบนี้ ดวงตำก็

เบิกกว้ำงขึ้นทันที กำรเคลื่อนไหวของเขำก็หยุดลงโดยไม่รู้ตัว

ในช่วงเวลำสั้น ๆ นี้ ดำบชิงเจวี๋ยของฉู่ลั่วก็ฟำดใส่วิญญำณของ

เขำ

เขำลงมำจำกกลำงอำกำศอย่ำงแรง

ซีไป๋เพิ่งจะขยับตัวได้ ดำบชิงเจวี๋ยก็ชี้กลำงกระหม่อมของเขำ

แล้ว

หมอกเลือดสีแดงล้อมรอบดำบ ทันทีที่ซีไป๋ขยับ หมอกเลือดก็พุ่ง

เข้ำไปกลำงกระหม่อมเขำ

ฉู่ลั่ว “คุณอยำกรู้ต ำแหน่งเทพของตัวเองไหม?”