เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1973 ผลประโยชน์ย่อมล่อใจ
คำว่า ‘ไม่เป็นไร’ ไม่อาจเอ่ยออกมาได้เลย
เธอไม่ได้เกลียดเขา!
แต่เธอจะไม่มีวันลืมความเจ็บปวดที่เขาทำให้เกิดขึ้น
เมื่อเธอลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก ฉู่จิงก็ไม่อยู่ตรงหน้าแล้ว
เธอไม่สนใจน้าตาบนใบหน้าตัวเอง รีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว
นอกประตูบ้านเหลือเพียงยายา
“แม่ พ่อไปกับอาหญิงแล้ว”
ยายาเดินเข้าไปกอดจั่วโยวโยว “พ่อบอกว่าให้หนูดูแลแม่ให้ดี”
จั่วโยวโยวยืนนิ่งอยู่กับที่ ยื่นมือออกไปกอดยายา ซุกหน้าลง
ซอกคอของลูกสาว ร้องไห้อย่างเงียบงัน
ณ ปรโลก
ฉู่ลั่วส่งฉู่จิงให้กับยมทูต พอเธอเพิ่งออกจากปรโลก ระบบในจิต
ธรรมญาณก็เอ่ยขึ้นมา [ฉู่ลั่ว หยุดเถอะ! มนุษย์ไม่สามารถต่อสู้กับ
เผ่าเทพได้หรอก]
ฉู่ลั่ว [เทพบอกว่าสรรพชีวิตล้วนเท่าเทียมกัน แถมยังอีกว่า
บัญชาสวรรค์ไม่อาจฝ่าฝืน ทุกสิ่งล้วนมีชะตาชีวิตกำหนดแล้ว”
ฉู่ลั่วหัวเราะเยาะ “ใครเป็นคนกำหนดชะตากรรมให้มนุษย์? ชีวิต
มนุษย์ไม่ควรยืนยาวเกินไป ราชวงศ์ไม่ควรอยู่นานเกินไป ชีวิตไม่
ควรสมบูรณ์แบบ…”
ฉู่ลั่ว “เทพเป็นผู้กำหนด แต่สิ่งที่มนุษย์ต้องการคือการเรียกร้อง
คือคำพูดที่เทพเคยกล่าวไว้ สรรพสิ่งเท่าเทียมกัน แล้วมนุษย์ทำผิด
ตรงไหน?”
ระบบเงียบไปนาน [เหล่าเทพได้ลงมาแล้ว หากมนุษย์ไม่ยอม
ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์เดิม ก็คงต้องทำสงครามกันเท่านั้น]
ระบบ [ฉู่ลั่ว สงครามระหว่างสามภพจะทำให้สิ่งมีชีวิตล้มตายเป็น
จำนวนมาก นี่คือสิ่งที่คุณอยากเห็นเหรอ?]
ฉู่ลั่วเงยหน้ามองท้องฟ้าที่ปราศจากเมฆหมอก
“งั้นไปโน้มน้าวเทพเถอะ! ให้พวกเขานำความเท่าเทียม ชะตา
ชีวิตและอนาคตกลับคืนสู่มนุษย์”
ระบบถอนหายใจเบา ๆ
[ผมไม่คิดว่าจะเป็นคุณ ที่กลายเป็นอุปสรรคใหญ่ที่สุด]
[ฉู่ลั่ว เผ่าเทพเทพไม่มีทางเลือก]
[เทพจะไม่ยอมให้ใครมาท้าทายอำนาจ มันเป็นแบบนี้มาหลาย
พันปีแล้ว!]
[คุณยอมแพ้เถอะ!]
[ผมไม่อยากให้มีวันที่คุณต้องตายด้วยน้ามือของเผ่าเทพ]
ฉู่ลั่วหัวเราะ “การที่ฉันตายด้วยน้ามือของเผ่าเทพ กับตาย
ภายใต้ชะตากรรมที่เทพกำหนด มันต่างกันตรงไหน”
ระบบรีบตอบทันที [ถ้าคุณกลายเป็นเทพ คุณก็จะไม่ถูกชะตา
กรรมควบคุม และหลุดพ้นจากวัฏสงสาร]
“นายรู้ไหม” ฉู่ลั่วพูดออกมาตรง ๆ “มนุษย์มีคำพูดหนึ่ง”
ระบบ [อะไร?]
“ผู้สังหารมังกร ในที่สุดก็จะกลายเป็นมังกรร้าย”
“การเป็นเทพ คือการทำให้ผู้สังหารมังกรทุกคนกลายเป็นมังกร
ร้าย”
ระบบเงียบไปนาน กระทั่งฉู่ลั่วกลับมาที่องค์กรสาขาตี้จิง จึงพูด
ขึ้น [คุณจะต้องเสียใจ]
ฉู่ลั่ว “…”
ระบบ [ฉู่ลั่ว คุณจะต้องเสียใจ ถ้าคุณกลายเป็นเทพ ครอบครัว
และเพื่อนของคุณทั้งหมดจะได้รับการยกระดับให้เป็นเทพตามคุณ
พวกเขาจะหลุดพ้นจากวัฏจักรแห่งการเกิดและตาย นั่นไม่ใช่เรื่องดี
หรือไง?]
ระบบ [แม้ว่าคุณจะไม่คิดถึงตัวเอง แต่คุณก็ควรคิดถึงพวกเขา]
ระบบ [พ่อแม่ของคุณ พ่อแม่ของฮั่วเซียวหมิง จั่วโยวโยว ยายา
และครอบครัวของหัวหว่านที่เคารพบูชาคุณเป็นไอดอล…พวกเขา
ทั้งหมดจะไม่ต้องแก่ ไม่ต้องตาย]
ระบบ [แค่คุณกลายเป็นเทพ แค่คุณกลายเป็นเทพเท่านั้น!]
ฉู่ลั่ว “บางทีอาจจะเป็นอย่างนั้น!”
“แต่ตอนนี้ฉันไม่เสียใจ!”
ระบบแค่นหัวเราะ
ฉู่ลั่วรู้สึกเพียงว่าจิตธรรมญาณของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ระบบที่
เคยอยู่ในจิตธรรมญาณของเธอได้หายไปแล้ว
“เจ้านิกาย คิดอะไรอยู่คะ!” ไจ๋โหรวเดินเข้ามา “หัวหน้าซู่จัดการ
องค์กรเรียบร้อยแล้วค่ะ พาอดีตเจ้าหน้าที่ทั้งหมดกลับมาด้วย”
วิญญาณของไจ๋โหรวล่องลอยเข้ามา เธอจับแขนของฉู่ลั่วและ
พาเข้าไปในองค์กร
“หลายปีที่เราไม่อยู่ องค์กรนี้ดูเจริญรุ่งเรืองขึ้นจริง ๆ”
เธอบ่นพลางอุทานด้วยความประหลาดใจ “ถึงแม้ว่าซีไป๋คนนั้น
จะไม่ใช่คนดี แต่เขาก็ยอมทุ่มเงินให้กับองค์กรจริง ๆ นะคะ ทุกอย่าง
เป็นอุปกรณ์รุ่นใหม่ล่าสุด กระดาษเขียนยันต์ก็เป็นของดีที่สุด”
“กระดาษเขียนยันต์ที่เจ้านิกายทิ้งไว้ก่อนหน้านี้ เขาเกือบจะซื้อ
มาทั้งหมดในราคาสูงเพื่อมอบให้กับเจ้าหน้าที่ขององค์กรเลยนะคะ”
ฉู่ลั่ว “ตอนที่ฉันไม่อยู่ก็ทิ้งยันต์ไว้ไม่น้อยเลยนะ”
ไม่ใช่แค่มอบยันต์ให้กับคนใกล้ชิดเท่านั้น แต่ยังตั้งใจทิ้งไว้ที่
องค์กรและยังมีขายทางออนไลน์อีก ก็เพื่อป้องกันสถานการณ์พิเศษ
ที่อาจเกิดขึ้น
“แต่ผลประโยชน์ย่อมล่อใจคนอยู่แล้วค่ะ!” ไจ๋โหรวพูดอย่างไม่
ใส่ใจ “ซีไป๋จ่ายแพง แน่นอนว่าคงจะมีคนซื้อ”