เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 1993 มังกรเทพบรรพกำลอีกหนึ่งตัว
ฉู่ลั่วพูดด้วยน้ำเสียงรำบเรียบ “แต่ในบรรดำสิ่งมีชีวิตนับหมื่น
แสนนั้น จะมีกี่คนที่กลัวและศรัทธำในเทพ พวกเรำไม่สำมำรถ
รับประกันได้”
เซียวเมิ่งและซู่เซี่ยงหยำงต่ำงขมวดคิ้ว
เซียวเมิ่งเอ่ย “เรำควรให้ซุนหย่ำจิ้งติดต่อกับเทพต ำแหน่งสูง
อย่ำงน้อยก็ต้องลองดูก่อน”
ซู่เซี่ยงหยำงรีบส่ำยหัวทันที “ซุนหย่ำจิ้งเป็นเพียงเทพที่มนุษย์
แต่งตั้ง แม้แต่ดินแดนของเธอก็ยังอยู่ที่เขำจินหลี่บนโลกมนุษย์
ตอนนี้ที่เธอสำมำรถติดต่อกับเทพบำงองค์ที่มนุษย์แต่งตั้งได้ ก็เพรำะ
เธอเคยเป็นมนุษย์มำก่อน”
“ตอนนี้คุณจะให้เธอไปติดต่อกับเทพต ำแหน่งสูง หรือแม้แต่พวก
เทพบรรพกำลเหล่ำนั้น ถ้ำเกิดเรื่องขึ้นมำ…”
“ใครจะช่วยเธอได้?”
“ใครจะช่วยเธอได้ทันเวลำ?”
เขำส่ำยหน้ำ “ผมไม่เห็นด้วย”
“และถึงแม้ซุนหย่ำจิ้งจะยอมเสียสละ แต่ถ้ำเผลอท ำให้เทพรู้ตัว
แผนกำรของพวกเรำก็อำจด ำเนินต่อไม่ได้”
“ตอนนี้พวกเรำต้องกำรควำมมั่นคง”
เซียวเมิ่งกัดฟัน เธอไม่เห็นด้วยกับค ำพูดของซู่เซี่ยงหยำงเลย
“มั่นคง มั่นคง ถ้ำต้องกำรควำมมั่นคง ท ำไมยังต้องไปต่อต้ำนพวก
เขำด้วย ถ้ำอย่ำงนั้นก็ท ำเหมือนเดิม ปล่อยไปตำมยถำกรรมไม่ดีกว่ำ
เหรอคะ?”
“กำรต่อต้ำน แต่เดิมก็คือ…กำรต้องเสี่ยงดวงนั่นแหละ”
“ตลอดที่ผ่ำนมำ พวกเรำเสียสละคนไปมำกแค่ไหน คุณก็รู้ดี”
“ตอนที่ใกล้จะถึงเป้ำหมำยแล้ว มำแพ้แบบนี้ คุณยอมได้เหรอ?”
ซู่เซี่ยงหยำง “ก็เพรำะไม่ยอมต่ำงหำกถึงเสี่ยงไม่ได้!”
หนึ่งคนหนึ่งผีโต้เถียงกันจนหน้ำแดง สุดท้ำยก็ไม่มีใครโน้มน้ำว
ใครได้
ผู้บัญชำกำรเฒ่ำยังคงมองฉู่ลั่ว “หัวหน้ำองค์กรฉู่คิดยังไง?”
ฉู่ลั่วบอก “ควำมคิดของเทพบรรพกำลแห่งสวรรค์นั้นคำดเดำ
ไม่ได้ แต่เรำก็ต้องตำมหำเทพบรรพกำลให้เจอค่ะ”
เธอเงียบไปครู่หนึ่ง “เทพบรรพกำลอำจจะติดต่อไม่ได้ในตอนนี้
แต่สัตว์เทพบรรพกำลชั้นสูงอำจจะติดต่อได้ สัตว์เทพบรรพกำล
ชั้นสูงเกิดขึ้นพร้อมกับควำมวุ่นวำยของฟ้ำดิน มีต้นก ำเนิดเดียวกัน
กับเทพบรรพกำลในโลก”
“แต่สัตว์เทพบรรพกำลส่วนใหญ่ชอบกำรต่อสู้ เกิดสงครำม
กันเองตลอดเวลำ”
“ท ำให้ตอนนี้สัตว์เทพบรรพกำลหำกไม่ลดจ ำนวนลง ก็ถูกแดน
เทพปรำบปรำม หรือไม่ก็กลำยเป็นสัตว์พำหนะ”
ฉินเหว่ย “ไม่มีแล้วเหรอ?”
ฉู่ลั่ว “ยังมี…มังกรเทพบรรพกำลอีกหนึ่งตัวที่เกิดมำพร้อมกับ
ควำมวุ่นวำยของฟ้ำดินเช่นกัน ต่ำงจำกสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ กำรเกิดของ
สัตว์เทพเหล่ำนี้ล้วนแบกรับเจตจ ำนงของโลก”
เทพดั้งเดิมและสัตว์เทพบรรพกำลมีควำมแตกต่ำงโดยธรรมชำติ
กับสิ่งมีชีวิตในโลก
จุดส ำคัญที่สุดคือพวกเขำไม่มีพ่อแม่ เกิดมำพร้อมกับควำม
วุ่นวำยของฟ้ำดิน
เมื่อเธอพูดจบ ฉินเหว่ยก็อดถำมไม่ได้ว่ำ “ถ้ำอย่ำงนั้นสถำนะ
ของสัตว์เทพบรรพกำลก็ใกล้เคียงกับสถำนะของเทพบรรพกำลเลย
สินะครับ?”
“ส ำหรับเจตจ ำนงของโลกแล้วก็ใกล้เคียงกัน”
“แล้วจะไปหำสัตว์เทพบรรพกำลได้จำกที่ไหน?”
เซียวเมิ่ง “จะไปหำสัตว์เทพบรรพกำลนี้ได้จำกที่ไหน?”
ตั้งแต่เธอเริ่มบ ำเพ็ญ ก็ได้ท ำควำมเข้ำใจเกี่ยวกับเรื่องรำวบน
แดนเทพ “สัตว์เทพบรรพกำลเหล่ำนี้ ถ้ำไม่สูญสิ้นไปในสงครำมใหญ่
ระหว่ำงเผ่ำสัตว์เทพ ก็ถูกรวบรวมเป็นสัตว์พำหนะของเทพบรรพ
กำล”
มือของฉู่ลั่วที่วำงอยู่บนโต๊ะขยับเล็กน้อย “มันเป็นอย่ำงนั้น แต่ว่ำ
ยังมีสัตว์เทพอีกหนึ่งตัว”
ทุกคนหันไปมองเธอ
“หนี่วำซ่อมแซ่มฟ้ำ ฆ่ำมังกรด ำเพื่อช่วยเหลือแคว้นจี้โจว มังกร
ด ำตัวนั้น”
ห้องประชุมตกอยู่ในควำมเงียบ
ซู่เซี่ยงหยำงพูดว่ำ “แล้วมังกรด ำนั่น ไม่ใช่…”
ฉู่ลั่วพยักหน้ำ “ถูกต้อง! แต่ฮั่วเซียวหมิงเป็นเพียงเศษเสี้ยวจิต
วิญญำณของมังกรด ำตัวนี้เท่ำนั้นค่ะ”
เซียวเมิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเสียงเบำว่ำ “ปรมำจำรย์คะ ฉันรู้
ว่ำประธำนฮั่วเป็นคนดีมำก ควำมทุกข์ทรมำนที่เขำต้องแบกรับเพื่อ
ปกป้องมณฑลหนำน เป็นสิ่งที่คนธรรมดำไม่อำจทนรับได้ แต่ว่ำ…”
“ประธำนฮั่วก็คือประธำนฮั่ว”
“มังกรด ำก็คือมังกรด ำ”
“มังกรด ำมีนิสัยชอบฆ่ำฟันและยังมีควำมสำมำรถในกำรก่อ
ควำมวุ่นวำย ในอดีตก็เป็นเพรำะเขำปล่อยน้ำท่วมจมโลกมนุษย์
ทั้งหมด หนี่วำถึงได้ต้องออกมำสังหำรมังกรด ำ”
แม้ว่ำจะไม่ได้ฆ่ำ
แต่ก็ปรำบได้!
เห็นได้ชัดว่ำมังกรด ำนั้นร้ำยกำจมำก ถึงแม้แต่หนี่วำก็ฆ่ำไม่ได้
ท ำได้แค่ปรำบลงเท่ำนั้น