เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2009 เจ้ามีแค่สองทางเลือก
เขายืนอยู่ในจิตธรรมญาณที่เต็มไปด้วยศพของฮั่วเซียวหมิง สี
หน้าพลันตกตะลึง
ก่อนจะหัวเราะออกมา
“มารในใจเจ้าคือฮั่วเซียวหมิง!”
เขามองซากศพของฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ใต้เท้าด้วยสายตารังเกียจ
ยกเท้าถีบเบา ๆ
“โหดร้ายจริง ๆ เลยนะ!”
เขาสำรวจจิตธรรมญาณอยู่นาน แล้วก็วิ่งไปทางนั้นอย่างรวดเร็ว
กระทั่งมายังอาคารหลังหนึ่งที่คุ้นเคย
ดวงตาเขาเย็นชาลงเล็กน้อย
“อยู่ที่นี่สินะ”
เขายืนอยู่หน้าห้องทำงาน รอคอยอยู่นาน
แต่ก็ยังไม่เห็นว่าฉากนี้จะจบลง
ด้วยความเร็วของฉู่ลั่ว ฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ข้างในนั้นน่าจะถูก
สังหารไปแล้ว!
เขารออยู่อีกสักพัก
แต่ก็ยังไม่เห็นอะไรเลย
กลับกัน จิตธรรมญาณกลับถูกมลทินจากพลังหยินมากขึ้นเรื่อย
ๆ
นี่แสดงว่ามารในใจครอบงำหนักขึ้นแล้ว
เขาขมวดคิ้ว แล้วผลักประตูเข้าไป
จากนั้นก็พูดทันทีว่า “หลายครั้งก่อนหน้านี้ เจ้ายังฆ่าได้ แล้ว
ทำไมตอนนี้ถึงฆ่าเขาไม่ได้…”
คำพูดที่เหลือถูกกลืนลงไป
เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องทำงาน
ฮั่วเซียวหมิงถูกแขวนด้วยเชือกยี่สิบสี่เส้นห้อยอยู่เหนือสระโลหิต
วิญญาณของเขากำลังถูกฉีกออกช้า ๆ
ฮั่วเซียวหมิงในสระโลหิตส่งเสียงร้องโหยหวนครั้งแล้วครั้งเล่า
วิญญาณถูกฉีกออกอย่างทรมาน มันเชื่องช้าแต่เจ็บปวดมาก
เป็นความเจ็บปวดที่ทำให้คนนึกอยากจะตายไป
แต่เขายังไม่ตาย
สระโลหิตค้าจุนชีวิตของเขา ผูกวิญญาณกับร่างกายไว้ด้วยกัน
เขาได้สัมผัสอย่างชัดเจนถึงวิญญาณของตัวเองที่ถูกเชือก
อาคมฉีกออกทีละน้อย
ฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ในสระโลหิตจู่ ๆ ก็เงยหน้าขึ้นมองข้างหน้า
ความเจ็บปวดรุนแรงทำให้เขาไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้
ทำได้เพียงลืมตามองเท่านั้น
ในดวงตาสีดำของเขา อารมณ์สองอย่างถ่ายทอดออกมา
ช่วยผมด้วย
เขากำลังพูด
ฆ่าผมซะ
เขากำลังพูด
ฉู่ลั่วที่ยืนอยู่หน้าสระโลหิตถอยหลังไปหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว แต่
กลับถูกมือข้างหนึ่งกดไหล่ไว้ มือนั้นคว้าแขนของเธอ ยกมือที่กำลัง
ถือดาบชิงเจวี๋ยขึ้น ชี้ไปทางฮั่วเซียวหมิงที่อยู่กลางสระโลหิต
“เขากำลังบอกให้เจ้าฆ่าเขา”
“ฉู่ลั่ว ฆ่าเขาซะ”
ฉู่ลั่วค่อย ๆ หันหน้ามามองมังกรดำที่อยู่ด้านหลัง
เธออ้าปากเล็กน้อย ดวงตาซึ่งเบิกกว้างเต็มไปด้วยความเจ็บปวด
ที่แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่ทันสังเกต
เธอไม่พูดอะไร ทำเพียงส่ายหน้าไปมา
มังกรดำ “งั้นเจ้าจะช่วยเขาหรือไม่?”
“เขาเป็นแค่มารในใจเท่านั้น”
“เจ้าฆ่ามาตั้งมาก แล้วทำไมคนคนนี้ เจ้าถึงลงมือไม่ได้?”
“เขาเป็นแค่มารในใจของเจ้าเท่านั้น”
“ฉู่ลั่ว ฆ่าเขาซะ”
เขาบีบแขนของเธออย่างแรง แล้วผลักไปข้างหน้า
ปลายดาบพุ่งตรงไปยังฮั่วเซียวหมิงที่อยู่ในกลางสระโลหิต
แต่ฉู่ลั่วกลับพลิกมืออย่างฉับพลัน
ดาบชิงเจวี๋ยจึงแทงอากาศอันว่างเปล่า
มังกรดำกล่าวเสียงต่าข้างหูเธอว่า “งั้นเจ้าก็ไปช่วยเขาสิ!”
“เขากำลังรอให้เจ้าไปช่วยอยู่นะ”
ฉู่ลั่วยังคงส่ายหน้า
เธอผลักไสมังกรดำอย่างแรง หมุนตัวและหันดาบชี้มังกรดำ
มังกรดำยืนอยู่ที่เดิมอย่างไม่รีบร้อน มองฉู่ลั่วด้วยท่าทางที่
หวาดกลัวแม้แต่น้อย
เขาเอียงศีรษะ “เจ้ารู้ไหมว่ามารในใจของตนเองมาจากไหน?”
“มันเกาะติดเจ้าตั้งแต่ตอนที่เจ้าเข้าไปในจิตธรรมญาณของฮั่ว
เซียวหมิงแล้ว”
“และมันก็เป็นส่วนหนึ่งของแดนเทพเหมือนกัน”
เขาก้าวมาข้างหน้าหนึ่งก้าว “ฉู่ลั่ว มันเป็นแค่มารในใจเท่านั้น”
“ไม่มีอะไรที่ฆ่าไม่ได้หรอก”
“ฆ่าเขาซะ”
“หรือไม่…”
มังกรดำยิ้มขึ้นมากะทันหัน เป็นรอยยิ้มที่ชั่วร้ายและเย้ายวนใจ
“ก็ช่วยชีวิตเขา”
“เจ้ามีแค่สองทางเลือกนี้เท่านั้น”
“ฆ่าเขา หรือช่วยเขา”
ฉู่ลั่วไม่ขยับเขยื้อน
มังกรดำกอดอกพลางกล่าวว่า “เพราะแบบนี้ เจ้าคิดจะยืนลังเล
อยู่ตรงนี้ต่อไปเรื่อย ๆ หรือ?”
“ฉู่ลั่ว เจ้าไม่ใช่คนลังเล ไม่ตัดสินใจแบบนี้”
“โลกภายนอกยังรอให้เจ้ากลับไปช่วยเหลืออยู่”
“อนาคตของพวกมนุษย์ อนาคตของเผ่าปีศาจ ทั้งหมดกำลังรอ
เจ้าอยู่”
“เจ้าจะยอมติดอยู่ที่นี่เพราะมารในใจที่ไม่มีตัวตนงั้นหรือ?”
ฉู่ลั่วกำดาบชิงเจวี๋ยแน่น “เขาไม่ใช่มารในใจที่ไม่มีตัวตน”
มังกรดำ “…”
YOU MAY ALSO LIKE
