เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2010 ไม่ใช่หน้าตาของฮั่วเซียวหมิง
“ที่นี่คือ…ความทรงจำของฮั่วเซียวหมิง”
เธอชี้ไปทางฮั่วเซียวหมิง
“เขาเคยเจ็บปวดขนาดนั้นจริง ๆ”
“เขาเคยหวังจริง ๆ ว่าจะมีใครสักคนมาฆ่าเขา หวังว่าจะมีใครสัก
คนมาช่วยเขา”
“แต่ว่า มันก็ไม่มี”
“ไม่มีใครมาช่วยเขา แล้วก็ไม่มีใครมาฆ่าเขาได้เหมือนกัน”
ฉู่ลั่วมีสีหน้าเหม่อลอยมากขึ้นเรื่อย ๆ “ฉันก็ไม่ได้…ไม่ได้ไปช่วย
เขา”
“เขาเจ็บปวดอยู่ตรงนี้ตลอดเวลา ทรมานไม่หยุด”
“เจ็บปวดจนวิญญาณทั้งหมดถูกฉีกขาด”
“เขาไม่ใช่มารในใจ”
“เขาคือฮั่วเซียวหมิง”
มังกรดำมองดูฉู่ลั่วที่มีสีหน้าเหม่อลอย แต่น้าตากลับไหลออกมา
จากดวงตา แล้วมองพลังชั่วร้ายที่แผ่ซ่านมาจากทุกทิศทาง
เขาจ้องมองฉู่ลั่วอยู่นาน
ทันใดนั้น เขาก็ก้าวพรวดเดียวไปด้านหลังเธอ คว้าตัวเธอไว้แน่น
แล้วพามายืนต่อหน้าฮั่วเซียวหมิง
จากนั้นเขายื่นมือข้างหนึ่งออกมาปิดตาของฉู่ลั่ว
เขาโน้มตัวลงเล็กน้อยและกระซิบข้างหูเธอเบา ๆ ว่า
“ฉู่ลั่ว คนคนนี้ไม่ใช่ฮั่วเซียวหมิงหรอก”
“เขาเป็นเพียงส่วนหนึ่งของแผนการของแดนเทพเท่านั้น”
“ฮั่วเซียวหมิงตัวจริง…”
“ฮั่วเซียวหมิงตัวจริงอยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงต่างหาก”
เขาปิดตาของเธอแน่น ยกมือที่ถือดาบของฉู่ลั่วขึ้น
มือของฉู่ลั่วสั่นเล็กน้อย ไม่ยอมฟันดาบลงไป
สีหน้าของมังกรดำเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขาคว้ามือของเธอ
แล้วบีบแน่น
ยกขึ้น
ฟาดฟันลงไป
ฉู่ลั่วมองไม่เห็นอะไรเลย
เธอสัมผัสได้เพียงพลังของดาบชิงเจวี๋ย
สัมผัสได้เพียงความอบอุ่นจากมือที่ปิดดวงตาของเธอ
“หัวหน้าองค์กร หัวหน้าองค์กร…”
เสียงเรียกซ้า ๆ ทำให้ฉู่ลั่วลืมตาตื่นขึ้นอย่างรวดเร็ว
เห็นซู่เซียงหยางและคนอื่น ๆ ยืนอยู่ตรงหน้า สีหน้าเต็มไปด้วย
ความยินดีและความกังวล
“เจ้านิกาย ไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ?” ไจ๋โหรวเป็นห่วงมาก
จี้ไจ่อดถามไม่ได้ “มารในใจหายไปแล้วหรือยังครับ?”
หยวนเส้าหยินเอ่ย “น่าจะหายไปแล้ว ถ้าไม่หาย เจ้านิกายก็คง
ไม่ออกจากจิตธรรมญาณ”
หูเสี่ยวหลีหยิบผ้าเช็ดหน้ายื่นไปให้เธอ “คุณเช็ดหน้าสิ”
ฉู่ลั่วยกมือขึ้นแบะหน้าตัวเอง ใบหน้าเธอเต็มไปด้วยน้าตา
เธอร้บผ้าเช็ดหน้ามา เช็ดน้าตาออกจนหมด
คนอื่น ๆ ก็เข้าใจ ไม่มีใครถามว่าทำไมเธอถึงร้องไห้
ฉู่ลั่วลุกขึ้น มองไปที่จิงเจียเหยียนที่นอนอยู่บนพื้น แล้วก็มองจิ่
วฉานที่สลบอยู่
“พวกเขาเป็นอะไรไป?”
เสียงของเธอเป็นปกติ
หูเสี่ยวหลีรีบเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฉู่ลั่วฟัง
พอได้ยินคำว่ามังกรดำ สีหน้าของฉู่ลั่วเปลี่ยนไปเล็กน้อย
หมิงคุน “เป็นมังกรดำที่อยู่บนภูเขาจินลี่นั่นแหละ ที่บอกว่า
วิญญาณของเขาเข้าไปในร่างของฮั่วเซียวหมิง”
“ถ้าเขาไม่ได้โผล่มา พวกเราคงจะควบคุมจิ่วฉานไม่ได้แน่”
“เขาเข้าไปที่จิตธรรมญาณของเจ้า เจ้าไม่รู้เรื่องเลยหรือ?”
สีหน้าของฉู่ลั่วแข็งทื่อไปครู่หนึ่ง แล้วก็ตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“ฉันรู้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ฉันคงติดอยู่ในมารในใจของตัวเอง ออกมา
ไม่ได้”
เธอยังคงนึกถึงฮั่วเซียวหมิงที่เธอฟันดาบฆ่าไป
มีเพียงความทรงจำสุดท้ายเท่านั้น
ดวงตาของเธอถูกปิด
เธอไม่เห็นมัน
“ส่งพวกเขาสองคนไปรักษาก่อน”
ซู่เซียงหยางจัดการทันที
ฉู่ลั่วหันมองไปรอบ ๆ “แล้ว… มังกรดำล่ะ?”
ซู่เซียงหยาง “เขาออกมาก่อนคุณ แล้วก็จากไปเลยครับ”
ฉู่ลั่วกำมือของเธอแน่นขึ้นเล็กน้อย “ตอนนี้เขาตื่นแล้ว โอกาส
จะโน้มน้าวเขาก็สูงขึ้นด้วย”
ซู่เซียงหยางพยักหน้ารับ
“ถ้ามังกรดำยอมตกลง แผนการ…”
“แผนการอะไร?” หมิงคุนเอียงคอ หูเสี่ยวหลีดึงผมของเขาไว้
“ไม่ใช่เรื่องของคุณ เขาคนนั้นเป็นมังกรดำ คุณก็เป็นมังกรดำ
เหมือนกัน”
“ดูความสามารถในการต่อสู้ของคนอื่น แล้วดูความสามารถของ
คุณสิ”
“ตอนนี้คุณยังจะกล้าสงสัยเรื่องแผนการอะไรอีกเหรอ?”
หูเสี่ยวหลีลากหมิงคุนกับเทพเอกเก้าญาณออกไป
ซู่เซียงหยางพาฉู่ลั่วไปยังที่ที่ไม่มีคน
ฉู่ลั่วสร้างกำแพงเวทขึ้นมา
ซู่เซียงหยางกระซิบ “หัวหน้าองค์กร ไม่รู้ว่าตอนที่คุณอยู่ในจิต
ธรรมญาณ คุณเห็นหน้าตานั้นของมังกรดำหรือเปล่า”
“มันไม่ใช่หน้าตาของฮั่วเซียวหมิง”
“ไม่เหมือนฮั่วเซียวหมิงเลยครับ”
YOU MAY ALSO LIKE
