เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2023 ฉันไม่ได้ท าอะไรผิด

หยวนเป่ยเป่ยก้มหน้า “ทั้ง ๆ ที่ไม่ต้องต่อต้านสวรรค์ ทุกอย่างก็

สามารถแก้ไขได้ แล้วทำไมจะต้องต่อต้านสวรรค์ด้วยล่ะคะ”

ฉู่ลั่วแค่นเสียงหัวเราะ “พวกเธอไม่มีวันมองเห็นอะไรชัดเจน

หรอก มองเห็นแต่ผลประโยชน์เฉพาะหน้าเท่านั้น”

เซียวเมิ่งกับหยวนเป่ยเป่ยเดินเข้ามาข้างหน้า จับแขนคนละข้าง

ของฉู่ลั่วเอาไว้ “ขอโทษนะคะ เพื่อมนุษยชาติแล้ว นี่คือการเสียสละที่

จำเป็น”

พวกเธอพาฉู่เดินเข้าไปในค่ายกลส่งผ่าน

แสงสีทองสว่างจ้า

เมื่อแสงสีทองจางไป ในค่ายกลส่งผ่านก็เหลือเพียงเซียวเมิ่งและ

หยวนเป่ยเป่ย ส่วนฉู่ลั่วหายไปแล้ว

ทั้งคู่สบตากัน ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและสับสน แต่

แล้วมันก็เลือนหายไปอย่างรวดเร็ว

เมื่อฉู่ลั่วลืมตาขึ้น เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่ที่มืดมิดจนยื่น

มือออกไปก็มองไม่เห็น

รอบ ๆ มีลาวาสีแดงเดือดพล่าน พลังวิญญาณ พลังปีศาจ และ

พลังหยินผสมปนเปกันอยู่ในนั้น รอบตัวมีเพียงพื้นที่ที่เธอยืนอยู่

เท่านั้น

แสงสีทองหลายสิบสายพุ่งลงมาจากฟากฟ้า โซ่ทั้งหมดพร้อมใจ

กันทิ่มแทงเข้าไปในความมืดรอบด้าน

ส่วนปลายอีกด้านหนึ่งของโซ่ชี้ตรงไปที่เธอ พร้อมจะทำตาม

คำสั่งทันที

“ฉู่ลั่ว เจ้ารู้ตัวหรือยังว่าทำผิด?”

เสียงที่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าเป็นชายหรือหญิงดังขึ้นมา

ฉู่ลั่วเอ่ย “ฉันทำอะไรผิดด้วยเหรอ”

“คิดจะโค่นล้มสวรรค์ สร้างความวุ่นวายในสามภพ ยังไม่ยอมรับ

ผิดอีก?”

ฉู่ลั่วหัวเราะเบา ๆ “ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่”

ทันใดนั้น โซ่ทองเปล่งประกายวาววับก็พุ่งเข้าหาฉู่ลั่วพร้อมกัน

ตามด้วยความดุดันและจิตสังหารรุนแรง

ฉู่ลั่วเรียกดาบชิงเจวี๋ยออกมาทันที รวบรวมพลังวิญญาณและ

ป้องกันเอาไว้

แสงสีทองมหึมาฉีกกระชากความมืดออก มันคือดาบยักษ์คม

กริบที่ตกลงมาจากท้องฟ้าโดยตรง ฟาดฟันลงมา

รอบด้านมีเสียงหึ่ง ๆ แว่วมา ราวกับว่ามีอาวุธเวทนับหมื่นนับแสน

กำลังรอจะปะทะร่างของเธอในวินาทีถัดไป

ดวงตาของฉู่ลั่วเย็นเยียบลง เธอปล่อยมือที่จับชิงเจวี๋ยออก

ส่วนมืออีกข้างหนึ่งหยิบเสวี่ยหลวนออกมา ป้องกันดาบยักษ์ที่

ตกลงมาจากฟ้า

เธอใส่พลังวิญญาณเข้าไปในเสวี่ยหลวน ร่มแดงหมุนอย่าง

รวดเร็วและขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จนสามารถผลักดันดาบยักษ์ให้

ถอยกลับขึ้นไปด้านบนได้

ฉู่ลั่วมือหนึ่งถือชิงเจวี๋ย อีกมือถือเสวี่ยหลวน เท้าขวาถอยหลัง

เล็กน้อย ตั้งท่าเตรียมโจมตี “ถ้าพวกคุณต้องการเจรจากันดี ๆ และ

กักขังฉันไว้ที่นี่ ฉันก็ยอมรับได้”

“แต่ถ้าพวกคุณคิดจะขังฉันไว้ ควบคุมฉันไปตลอดกาล”

“มันคงเป็นไปไม่ได้หรอก!”

เสียงหึ่ง ๆ ในความมืดดังขึ้นเรื่อย ๆ

ฉู่ลั่วกำอาวุธแน่นขึ้น เธอมองรอบ ๆ ด้วยสายตาเย็นชา

“นี่ไม่ใช่เรื่องที่เจ้าจะตัดสินใจได้แล้ว!”

“การรบกวนของวิถีสวรรค์เป็นความผิดที่สมควรถูกประหาร การ

ไว้ชีวิตเจ้าก็เพียงเพราะเห็นว่าเจ้ามีคุณูปการต่อสิ่งมีชีวิตมากมาย

เท่านั้น”

“แต่ตอนนี้ เจ้ากลับกล้าละเลยวิถีสวรรค์”

“วิถีสวรรค์จะยอมให้เจ้ารอดพ้นไปได้อย่างไร!”

พลังวิญญาณรอบด้านเพิ่มแรงกดดันขึ้น

ในชั่วพริบตานั้นอาวุธเวทนับไม่ถ้วนส่งเสียงระงม ดาบยักษ์กดลง

มาอีกครั้ง ทำให้ร่มเสวี่ยหลวนตกลงมาจากกลางอากาศทันที

ฉู่ลั่วยกเท้าขึ้นรองรับด้ามร่ม สะกัดร่มเสวี่ยหลวนที่กำลังร่วงลง

มาไว้

“ประหารฉู่ลั่ว!”

เสียงเย็นชาดังลงมาจากท้องฟ้า เพียงพริบตา อาวุธเวททั้งหมดก็

พุ่งทะยานเข้ามา

ฉู่ลั่วปล่อยอาวุธทั้งสองในมือ จับร่มเสวี่ยหลวนด้วยมือเดียว อีก

มือหนึ่งรีบร่ายคาถา ค่ายกลพลันแผ่ออกจากกระดิ่งใต้ร่ม ห่อหุ้มร่าง

ของเธอไว้ทั้งหมด อาวุธร้ายถูกกั้นไว้นอกค่ายกล

เธอมองอาวุธเวทที่อยู่นอกค่ายกล และดาบสองเล่มที่เคลื่อนไหว

อย่างรวดเร็วท่ามกลางอาวุธเวทเหล่านั้น

ทันใดนั้น เสียงคำรามของมังกรก็ดังแทรกผ่านความมืดมา แสง

สีทองอันทรงพลังพุ่งเข้ามา กระแทกอาวุธเวททั้งหมดที่ล้อมรอบค่าย

กลให้แตกกระจาย

อาวุธเวทมากมายแตกสลายกลายเป็นแสงวิญญาณภายใต้แสง

สีทอง

ดาบสองเล่มที่ฉู่ลั่วทิ้งไว้ข้างนอกพลันมีพลังวิญญาณพลุ่งพล่าน

ขึ้นมาก กลืนกินแสงวิญญาณที่กระจายอยู่เหล่านั้น

มังกรขนาดใหญ่เปลี่ยนร่างเป็นมนุษย์ทันทีที่เหาะลงสู่พื้น