เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2080 ตอนพิเศษ ท ำงำนต่อไป
“ทุกอย่ำงผ่ำนไปแล้ว เธอเองก็ปล่อยวำงไปแล้ว แล้วผมจะยึดติด
ไปท ำไม”
ค ำพูดนี้ท ำให้แม้แต่ยมทูตขำวด ำก็ต้องตกใจ
เมื่อก่อนเพื่อจะไปโลกอื่น เขำถึงขั้นไม่คิดสนใจชีวิตตัวเองด้วย
ซ้ำ
ฉู่จ้ำนเห็นสีหน้ำของพวกเขำเปลี่ยนไป จึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง
“และหลังจำกเรื่องของหลี่ซ่ำงอวิ่น ผมก็เข้ำใจแล้วว่ำกำรที่เธอ
ไม่ได้ฆ่ำผม ก็ถือว่ำเธอปล่อยผมไปแล้ว ถ้ำผมยังคิดจะไปหำเธออีก
ไปท ำลำยชีวิตที่สงบสุขของเธอ จะไม่ใช่เรื่องที่เห็นแก่ตัวเกินไป
เหรอ?”
ค ำพูดนี้ท ำให้ยมทูตขำวด ำยิ่งไม่อำจโต้แย้งได้
ฉู่จ้ำนท ำหน้ำเก้อเขิน “ท่ำนทั้งสอง ผมไม่ท ำหน้ำที่เป็นยมทูตบน
โลกมนุษย์แล้ว จะไม่สร้ำงควำมยุ่งยำกให้พวกท่ำนอีกด้วย”
พูดจบ เขำก็ส่งมอบของใช้จำกปรโลกทั้งหมดที่ยังไม่ได้คืนให้
ใครจะรู้ว่ำยมทูตขำวด ำกลับไม่ยอมรับ
ฉู่จ้ำน “ท่ำนทั้งสอง?”
ยมทูตขำว “คุณอำจจะไม่รู้ แต่หลำยปีที่คุณถูกกักขัง ปรโลกได้
ออกกฎใหม่แล้ว เพื่อป้องกันไม่ให้ยมทูตรับวิญญำณลำออกตำมใจ
ชอบ ต ำแหน่งยมทูตรับวิญญำณจึงใช้ระบบผูกมัดและระบบกำรลำ
พักร้อน”
“โดยเฉพำะยมทูตรับวิญญำณในโลกมนุษย์ ยิ่งต้องปฏิบัติตำม
กฎอย่ำงเคร่งครัด”
“ดังนั้น ตอนนี้วำระของคุณยังไม่หมด คุณจ ำเป็นต้องท ำงำน
ต่อไป”
ฉู่จ้ำน “แต่ว่ำผม…”
“นี่ก็เพื่อป้องกันไม่ให้พวกคุณซึ่งเป็นยมทูตโลกมนุษย์ ถือว่ำ
ต ำแหน่งในปรโลกเป็นเพียงงำนที่มำเช็คชื่อ หรือใช้เป็นบันไดก้ำวขึ้น
ไป”
“ยมทูตทุกคนต้องอยู่ในต ำแหน่งเป็นเวลำพันปี ส่วนยมทูตโลก
มนุษย์แม้จะน้อยกว่ำ แต่ก็ต้องเป็นไปอย่ำงน้อยร้อยปี”
“คุณเป็นมำสิบปีแล้ว ก็ต้องเป็นต่อไปอีกเก้ำสิบปี”
“เก้ำสิบปีเหรอ?” ฉู่จ้ำนอดตกใจไม่ได้ “ท ำไมล่ะ ตอนที่ผมเป็น
ยมทูตไม่เคยมีกฎแบบนี้นี่ มันเป็นข้อก ำหนดที่เพิ่มเข้ำมำทีหลัง ผม
จ ำเป็นต้องปฏิบัติตำมด้วยเหรอ?”
ยมทูตขำวด ำ “ต้องปฏิบัติตำมสิ อีกทั้งกฎและข้อบังคับใช้นี้
พี่ชำยคนรองของคุณก็มีส่วนร่วมด้วยนะ”
ฉู่จ้ำนยิ่งประหลำดใจ “พี่รอง?”
“ถ้ำผมหำพี่รอง…”
“หำใครไปก็ไม่มีประโยชน์หรอกครับ” ยมทูตขำวด ำพูดด้วยสี
หน้ำเย็นชำ “กฎที่ทั้งปรโลกก ำลังบังคับใช้อยู่ ไม่มีทำงจะถูกท ำลำย
เพรำะคุณคนเดียว ตอนนี้คุณมีทำงเลือกเดียวเท่ำนั้น คือท ำงำนที่
เหลืออีกเก้ำสิบปีให้เสร็จ”
ยมทูตขำวด ำแสดงสีหน้ำแปลกประหลำด พร้อมกับปล่อยพลัง
กดดันอันทรงพลังออกมำ
สีหน้ำของฉู่จ้ำนเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขำดึงมือที่ยกขึ้นกลับมำ
“กลับไปซะ!”
ฉู่จ้ำนหำยตัวไปจำกปรโลกทันทีที่ยมทูตชุดขำวโบกมือ
หลังฉู่จ้ำนจำกไป ยมทูตด ำท ำหน้ำไม่อยำกจะเชื่อ “ใครจะคิดว่ำ
ฉู่จ้ำนไม่อยำกไปโลกอื่นแล้ว”
ยมทูตขำวหัวเรำะเยำะ “จิตใจคนเรำเปลี่ยนแปลงได้เสมอ วันนี้
อำจเป็นคนรัก พรุ่งนี้ก็อำจกลำยเป็นศัตรู”
“โดยเฉพำะในปัจจุบันที่คนส่วนใหญ่สำมำรถบ ำเพ็ญได้ อำยุขัย
ก็ยืนยำวขึ้น ถ้ำจะให้เป็นคู่ชีวิตกันไปตลอดเหมือนสมัยก่อน คนเป็น
คงไม่มีจิตใจแบบนั้นหรอก”
“จะอย่ำงไรฉู่จ้ำนก็เป็นแค่คนคนหนึ่งเท่ำนั้น”
ยมทูตด ำส่ำยหัว “กำรเพิ่มขึ้นของอำยุขัย ท ำให้กำรอยู่ร่วมกัน
ตลอดชีวิตของคู่รักกลำยเป็นเรื่องตลกไปแล้ว”
ยมทูตขำวถอนสำยตำดูถูกออกไป
“ไม่ส ำคัญว่ำเขำจะเปลี่ยนใจหรือไม่ ตรำบใดที่เขำท ำงำนหนัก
หำกอยำกใช้พวกเรำปรโลกเป็นบันไดก้ำวขึ้นไป ก็ต้องดูว่ำพวกเขำ
มีควำมสำมำรถพอหรือเปล่ำ”
ณ ตระกูลฉู่
ฉู่จ้ำนลืมตำขึ้น ท้องฟ้ำสว่ำงแล้ว เขำหยิบชุดของปรโลกลงไป
ข้ำงล่ำงทันที
“กฎใหม่ของปรโลกนั่นก ำหนดขึ้นมำตั้งแต่เมื่อไหร่?”
ฉู่เหิง “ช่วงที่นำยถูกคุมขัง”
“จริง ๆ แล้วมันก็เกี่ยวข้องกับนำยอยู่บ้ำง ในฐำนะที่นำยเป็น
ยมทูตรับวิญญำณของปรโลกบนโลกมนุษย์ แต่เดิมนำยท ำงำนได้ดี
มำตลอด แต่จู่ ๆ ก็ท ำผิดกฎหมำย ท ำให้ทั้งปรโลกและตระกูลฉู่ต้อง
ตกถูกวิพำกษ์วิจำรณ์”
“คนจ ำนวนไม่น้อยคิดว่ำปรโลกให้นำยท ำหน้ำที่ยมทูตรับ
วิญญำณนี้ก็เพรำะเห็นแก่ลั่วลั่ว”
ฉู่เหว่ยฮ่ำวพูดต่อ “ปรโลกจ ำใจต้องเริ่มรับสมัครยมทูตรับ
วิญญำณจำกโลกมนุษย์เพรำะแรงกดดันนี้”
“ใครจะไปรู้ว่ำคนพวกนี้ล้วนแต่ต้องกำรใช้ปรโลกเป็นแค่สะพำน
บำงคนถึงขนำดอยำกไปปรโลกเพื่อเช็คอินเท่ำนั้น…”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่ำสุดแล้ว จ ำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตำมที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ