เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2081 ตอนพิเศษ จะไม่เสียใจภำยหลัง
“ใครจะไปรู้ว่ำคนพวกนี้ล้วนแต่ต้องกำรใช้ปรโลกเป็นแค่สะพำน
บำงคนถึงขนำดอยำกไปปรโลกเพื่อเช็คอินเท่ำนั้น…”
พูดถึงตรงนี้ ฉู่เหว่ยฮ่ำวก็ถอนหำยใจแล้วพูดว่ำ
“เพื่อรับมือกับสถำนกำรณ์แบบนี้ ทำงปรโลกถึงได้ออกกฎใหม่นี้
มำ ดูเหมือนว่ำจะท ำให้ใครหลำยคนเลิกล้มควำมคิดพวกนั้นไปได้
จริง ๆ”
“พี่รองของลูกในฐำนะที่เป็นคนตระกูลฉู่ ก็ต้องช่วยออกแรง
แก้ไขเรื่องนี้ด้วยแน่นอน”
ซ่งเชียนหย่ำเห็นฉู่จ้ำนหน้ำตำไม่ดีจึงถำมว่ำ “อำจ้ำน ก่อนหน้ำ
นี้ลูกไม่ได้อยำกท ำงำนที่ปรโลกเหรอ? ตอนนี้สำมำรถอยู่ได้แล้ว ลูก
ไม่ดีใจหรือไง?”
พวกเขำทุกคนรู้ว่ำฉู่จ้ำนเพรำะอยำกจะไปโลกอื่น อีกฝ่ำยจึงยืน
กรำนจะอยู่ในปรโลก
ฉู่จ้ำนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้ำอี้แล้วพูดว่ำ “ตอนนี้ผมไม่อยำกไปแล้ว”
“ผมไม่อยำกไปโลกอื่นแล้ว”
สำยตำของเขำมั่นคง
ซ่งเชียนหย่ำชะงักไปชั่วขณะ แล้วถำมออกมำโดยไม่ทันคิด “ลูก
ก็ไม่อยำกไปเจอหว่ำนหว่ำนแล้วเหรอ?”
“ไม่อยำกเจอแล้ว ตอนนี้เธอมีชีวิตที่ดีก็พอแล้วครับ ผมไม่
จ ำเป็นต้องไปรบกวนเธอหรอก”
ทั้ง ๆ ที่พวกเขำต่ำงก็อยำกให้ฉู่จ้ำนยอมแพ้ แต่พอฉู่จ้ำนยอม
แพ้จริง ๆ หัวใจของพวกเขำกลับรู้สึกเศร้ำหมองอย่ำงไม่มีเหตุผล
ฉู่เหิงถอนหำยใจเบำ ๆ
“นี่ไม่ใช่ควำมคิดของนำยในตอนนี้ใช่ไหม! ตั้งแต่ห้ำสิบปีก่อน
คุณก็คิดแบบนี้แล้วได้ใช่ไหม?”
ฉู่จ้ำนไม่พูดอะไร
ฉู่เหิง “ดังนั้นที่เฉิงยวนเยำะเย้ยว่ำนำยไม่มีควำมมุ่งมั่น คงเป็น
เรื่องจริงสินะ?”
ฉู่จ้ำนเงยหน้ำขึ้น
“พี่ใหญ่ ถ้ำกว่ำนหว่ำนก ำลังรอผมอยู่ หวังให้ผมไปหำ ผม
จะต้องมุ่งมั่นแน่นอน”
“แต่ตอนนี้ถึงผมจะมุ่งมั่นต่อไปเรื่อย ๆ แล้วมันได้อะไรขึ้นมำล่ะ?”
“ต่อให้ผมจะไปโลกอื่นจริง ๆ แล้วจะเป็นยังไงล่ะ?”
“เธอไม่ได้อยำกให้ผมไป”
“แล้วท ำไมผมต้องไปรบกวนเธอด้วย”
ฉู่เหิงมองฉู่จ้ำน ถอนหำยใจหนัก ๆ แล้วลุกขึ้นยืน “นำยคิดให้ดี
ก็พอแล้ว ตอนนี้ปรโลกก ำลังเข้มงวดมำก พวกเขำจะไม่ปฏิบัติกับ
นำยเป็นพิเศษ แค่เพรำะนำยเป็นคนตระกูลฉู่หรอกนะ”
“นำยก็ท ำหน้ำที่เป็นยมทูตต่อไปอีกเก้ำสิบปีเถอะ!”
พูดจบ เขำหันหลังเดินจำกไป พอเดินมำถึงประตูก็หันกลับมำ
มองฉู่จ้ำนแล้วพูดว่ำ
“อำจ้ำน ฉันหวังว่ำนำยจะไม่เสียใจภำยหลัง”
ฉู่จ้ำน “ผมรู้ดีว่ำตัวเองก ำลังท ำอะไรอยู่ ผมจะไม่เสียใจ”
ฉู่เหิงจึงหันหลังจำกไปทันที
ฉู่เหว่ยฮ่ำวกับซ่งเชียนหย่ำต่ำงถอนหำยใจ “ขอแค่ลูกคิดให้ดีก็
พอ”
สองสำมีภรรยำลุกขึ้นเดินออกไปด้วย
ในห้องอำหำรขนำดใหญ่พลันเหลือเพียงฉู่จ้ำนคนเดียว
เขำก้มหน้ำมองชุดจำกปรโลกที่วำงอยู่บนโต๊ะ แล้วพูดเสียงเบำ
ว่ำ “ผมย่อมรู้ดีว่ำตัวเองก ำลังท ำอะไรอยู่ ผมคิดให้ดีมำตั้งนำนแล้ว”
เขำวำงมือบนเสื้อผ้ำ สำยตำเผยแววเย็นชำ
เจ็ดสิบปีต่อมำ
ฉู่จ้ำนส่งมอบโซ่จับวิญญำณร้ำยในมือให้กับยมทูตขำวด ำ “นี่
คืองำนครั้งนี้”
ยมทูตขำวด ำรับวิญญำณร้ำยมำด้วยสีหน้ำยิ้มแย้ม “ครั้งนี้คุณ
ท ำเสร็จทันเวลำพอดีเลยนะ! ทุกครั้งก็ทันเวลำพอดี”
ฉู่จ้ำนแสดงสีหน้ำไม่พอใจ “ถ้ำผมไม่ท ำให้ทันเวลำพอดี พวก
คุณก็จะเพิ่มงำนให้ผมอีกใช่ไหม”
“ฮ่ำ ๆ ๆ” ยมทูตด ำตบไหล่ฉู่จ้ำน “จริงสิ เร็ว ๆ นี้จะมีกำรแข่งขัน
คัดเลือก เพื่อเลือกยมทูตที่จะไปโลกอื่น คุณจะเข้ำร่วมไหม?”
ยมทูตขำวยืนสังเกตฉู่จ้ำนอยู่ข้ำง ๆ
“ไปโลกอื่นสำมำรถลดระยะเวลำกำรท ำงำนได้ไหม? ไปหนึ่งครั้ง
เทียบเท่ำกี่ปี?” ฉู่จ้ำนถำมด้วยน้ำเสียงจริงจัง
ยมทูตขำวด ำสบตำกัน “ไม่สำมำรถลดระยะเวลำกำรท ำงำนได้
ก่อนหน้ำนี้คุณไม่ได้อยำกไปที่นั่นตลอดเหรอ? นี่เป็นโอกำสแล้วนะ
แค่คุณจับผีร้ำยมำอีกไม่กี่ตัวในบริเวณที่ปรโลกก ำหนด ก็มี
คุณสมบัติเข้ำร่วมกำรแข่งขันคัดเลือกได้แล้ว”
“ไม่ไป” ฉู่จ้ำนตอบอย่ำงเด็ดขำด
“ในเมื่อลดระยะเวลำท ำงำนไม่ได้แล้วผมจะไปท ำไม? ไปหำเรื่อง
ใส่ตัวเหรอ?”
เขำส่ำยหัวแรง ๆ
ก่อนจะหมุนตัวเดินจำกไปทันที
ยมทูตขำวด ำเห็นท่ำทำงแบบนั้นจึงรีบเข้ำไปคว้ำแขนของเขำไว้
“คุณยังไม่ได้รับภำรกิจเลยนะ!”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่ำสุดแล้ว จ ำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตำมที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
