เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2089 ตอนพิเศษ กว่านหว่าน เธออยู่ที่ไหนกันแน่
กว่านซีที่พิงกรอบประตูอยู่กำลังเล่นเกมอย่างสบายใจ พลางพูด
อย่างเกียจคร้านว่า “นี่ไม่ใช่ความผิดของฉันนะ! เป็นคุณเองที่ไม่รอ
อยู่ที่นี่”
พอพูดจบ รถเหาะสีเงินก็ร่อนลงจอดนอกลานบ้าน กว่านซีเห็น
ดังนั้นจึงรีบวิ่งเข้าไปหาทันที “หว่านหว่าน คุณกลับมาแล้ว”
กว่านหว่านเปิดประตูรถ “บอกกี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกพี่”
กว่านซีแค่นเสียงเย็นชา “ผมก็บอกไปหลายครั้งแล้วว่าผมไม่
เรียกพี่”
เขาเข้าไปใกล้กว่านหว่าน “ในที่สุดผมก็รู้แล้วว่าทำไมตัวเองถึง
ไม่อยากเรียกพี่”
“ทำไมล่ะ?”
“คนอายุน้อยกว่าไม่เรียกพี่ เพราะมีความคิดซุกซน! คำพูดใน
โลกของพวกคุณนี่แม่นยำจริง ๆ!” เขาเอนตัวพิงไหล่กว่านหว่าน
อย่างสนิทสนม “ผมไม่เรียกพี่ ไม่เรียกพี่”
“กว่านหว่าน ผมจะไม่มีวันเรียกคุณว่าพี่เด็ดขาด”
กว่านหว่านกำลังถือของเดินเข้าไปในคฤหาสน์ จู่ ๆ ก็หันกลับมา
มองด้านนอก สายตาจับจ้องยังจุดที่รถเหาะของฉู่จ้านลงจอดเมื่อครู่
“เมื่อกี้มีคนมาที่นี่หรือเปล่า?”
กว่านซีมองไปทางนั้นแล้วส่ายหัวแรง ๆ “ไม่มี ไม่มีเลยสักคน”
กว่านหว่านมองใบหน้าที่แสดงออกถึงความผิดของกว่านซี แล้ว
ยื่นนิ้วไปแตะที่หน้าผากของเขา “ถ้าวันไหนนายไม่ก่อเรื่อง คงรู้สึกไม่
สบายใจใช่ไหม?”
กว่านซี “นี่ไม่เรียกว่าก่อเรื่อง เป็นการปกป้องผลประโยชน์ของ
ตัวเองต่างหาก”
เขาพูดอย่างหนักแน่นและมั่นใจ ทำให้กว่านหว่านอดยิ้มขำไม่ได้
เธอนำข้าวของทั้งหมดเข้ามาในบ้าน แล้วหยิบของอีกชิ้นขึ้นมา
พูดกับกว่านซีว่า “ฉันจะไปพบคุณปู่คุณย่า ถ้าเป็นไปได้ ฉันจะไป
ปรโลกสักหน่อย”
“ยังไม่รู้ว่าจะกลับมาเมื่อไหร่ นายต้องดูแลตัวเองให้ดีนะ”
“เล่นเกมให้น้อยหน่อย ออกไปเดินเล่นบ้าง”
กว่านซีมองกว่านหว่านที่หิ้วกล่องของออกไปอย่างจนปัญญา
…..
ฉู่จ้านขับรถไปยังสถานที่ต่าง ๆ มากมาย
เขาไปทุกที่ที่นึกออก
บ้านเกิดของกว่านหว่าน สถานที่ที่พ่อแม่ของกว่านหว่านอาศัย
อยู่ สถานที่ที่พวกเขาเคยเรียนหนังสือ…ทุก ๆ ที่เขาเคยไปมาแล้ว
แต่ก็ไม่มี
ไม่ว่าที่ไหนก็ไม่มีกว่านหว่าน
ฉู่จ้านมองเส้นทางเขื่อนตรงหน้า มันถูกทำลายไปแล้วในช่วง
สงครามเมื่อร้อยปีก่อน ตอนนี้เป็นเขื่อนที่สร้างขึ้นใหม่ ทัศนียภาพ
เก่า ๆ จึงหายไปหมดแล้ว
ไม่ใช่แค่เขื่อนนี้เท่านั้น ทิวทัศน์มากมายในอดีตก็จางหายไปจน
หมดสิ้น
โรงเรียนถูกรื้อถอนและสร้างใหม่ไปนานแล้ว
บ้านเกิดของกว่านหว่านก็ไม่เหลือเค้าโครงเดิมให้เห็นแม้แต่น้อย
โลกเปลี่ยนแปลงเร็วเกินไป ทุกสิ่งในความทรงจำหายไปหมดแล้ว
ฉู่จ้านกำพวงมาลัยแน่น สีหน้าเหม่อลอย
แต่เขาก็ยังอยากเจอกว่านหว่าน
กว่านหว่าน เธออยู่ที่ไหนกันแน่?
“เฮ้ย!”
ใบหน้าขนาดใหญ่ที่ดูน่าขนลุกปรากฏขึ้นกะทันหันตรงหน้าต่าง
รถของฉู่จ้าน
“ยมทูตฉู่ ยมทูตฉู่!”
ฉู่จ้านเปิดที่ปัดน้าฝนทันที ปัดไปมาสองสามครั้งก็ทำให้ผีที่เกาะ
อยู่บนกระจกถูกม้วนเป็นก้อน
สมองของเขายังคงทำงานรวดเร็ว ครุ่นคิดถึงทุกสถานที่ที่กว่าน
หว่านอาจจะไป
“ยมทูตฉู่ ผมรู้ว่าคนที่คุณกำลังตามหาอยู่ที่ไหน”
สีหน้าของฉู่จ้านพลันกลับมาเป็นปกติ เขาจ้องมองวิญญาณที่
ถูกม้วนเป็นก้อนด้วยสายตาเย็นชา “นายพูดว่าอะไรนะ?”
วิญญาณบอก “ผมรู้ว่าคนที่คุณกำลังตามหาอยู่ที่ไหน”
“อยู่ที่ไหน?”
วิญญาณหัวเราะแห้ง ๆ ดึงตัวเองออกจากหน้าต่างรถ แล้วพูด
ชวนให้สงสัย “คุณอยากรู้จริง ๆ หรือ? ถ้าคุณอยากรู้…”
ยังพูดไม่ทันจบ ฉู่จ้านก็ก้าวลงมาจากรถแล้ว มือข้างหนึ่งกดลง
บนไหล่ของวิญญาณ สายตาเย็นชา น้าเสียงหนักแน่น “นายรู้ไหมว่า
ฉันต้องการพบใคร?”
วิญญาณ “รู้สิครับ! คุณหมอกว่านหว่านไงครับ!”
“เธออยู่ที่ไหน?”
วิญญาณ “เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าผมพูดไม่ได้ แต่ว่า… ฮิ ๆ…”
“เธอ อยู่ ที่ ไหน?”
วิญญาณยังอยากจะเล่นตัวอีกหน่อย แต่แรงกดที่แขนหนักขึ้น
เรื่อย ๆ จึงจำใจต้องพูดออกมาทั้งที่ยังแยกเขี้ยวยิงฟัน
“สุสาน ๆ ตอนที่ผมหลบหนีการไล่ล่าของยมทูต ผมเห็นหมอก
ว่านผ่านสุสานไปยังปรโลก”
“สุสานไหน?”
“สุสานชานเมืองฝั่งตะวันตก!”
ชานเมืองฝั่งตะวันตก?
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
