เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2090 ตอนพิเศษ สถานที่ฝังศพของปู่ย่า
ชานเมืองฝั่งตะวันตก?
ฉู่จ้านเข้าใจทันที ในความคิดของเขา ที่นั่นเป็นสถานที่ฝังศพ
ของปู่ย่า ด้วยสถานะของกว่านหว่าน เธอสามารถใช้สุสานเป็นทาง
ไปสู่ปรโลกได้แน่นอน
เขาปล่อยวิญญาณและขึ้นรถเหาะ รถบินออกไปทันที ทิ้งให้
วิญญาณตะโกนดังลั่นอยู่ที่เดิม “ยมทูตฉู่ อย่าลืมนะว่าคุณติดหนี้
บุญคุณผมอยู่! แม้ว่าวิถีสวรรค์จะหลับใหลไป แต่เหตุและผลยังคงอยู่
นะ! คุณเป็นหนี้ผม!”
ฉู่จ้านบินไปถึงสุสาน
รถเหาะเพิ่งลงจอด วิญญาณจำนวนมากก็ปรากฏตัวขึ้นรอบ ๆ
สุสานทันที
“ฉู่จ้านมาแล้ว!”
“ยมทูตฉู่ ช่วยถามทางปรโลกให้ฉันหน่อยสิ ถึงฉันจะตายอย่าง
อนาถ แต่ก็มีคุณสมบัติพอจะเข้าปรโลกแล้วใช่ไหม? การต้องเร่ร่อน
อยู่ข้างนอกทุกวันแบบนี้ เพื่อนสนิทของฉัน พวกเขาไปปรโลกกัน
หมดแล้ว”
“ยมทูตฉู่ ยมทูตฉู่ ปู่ย่าตายายของคุณก็ไปปรโลกกันหมดแล้ว
วันนี้คุณมาที่นี่ทำไมหรือ? มีปีศาจร้ายหนีมาที่นี่หรือเปล่า?”
ฉู่จ้านไม่สนใจวิญญาณเหล่านั้น เขาวิ่งเหยาะ ๆ ไปที่หลุมฝังศพ
ของปู่ย่า แล้วก็เห็นเครื่องเซ่นไหว้ใหม่วางอยู่หน้าหลุมศพทั้งสอง
รวมถึงอักขระที่นำไปสู่ปรโลกด้วย
“อ้อ วันนี้มีสาวน้อยหน้าตาสะสวยมาไหว้ปู่ย่าของคุณ แถมยัง
สามารถไปยังปรโลกได้ด้วย เป็นคนในตระกูลฉู่ของพวกคุณหรือ
เปล่า?”
ปกติแล้วผู้บำเพ็ญทั่วไปไม่มีสิทธิ์เข้าออกปรโลกได้ตามใจชอบ
มีเพียงคนที่มีสถานะพิเศษบางคนเท่านั้นที่สามารถเข้าออกได้
ฉู่จ้านรู้สึกสะท้านในใจ เขาไม่ได้ตอบอะไร แต่หยิบสมุดออก
มาแล้วเดินทางไปปรโลกทันที
เมื่อไปถึงปรโลก เขาก็มุ่งตรงไปยังบริเวณที่ปู่ย่าอยู่ ด้วยบุญกุศล
ที่สั่งสมมา พวกท่านได้รับการจัดสรรที่ดินผืนหนึ่ง ตระกูลฉู่เผา
เครื่องเซ่นไหว้ให้พวกท่านมากมาย ซึ่งตอนนี้ทั้งหมดได้กลายเป็น
ของจริงแล้ว
ผู้อาวุโสทั้งสองนั่งอยู่บนเก้าอี้โยก พอเห็นฉู่จ้านเดินมา พวกเขา
ก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง
ฉู่จ้านมองไปรอบ ๆ แต่ไม่เห็นคนที่เขาอยากเจอ “คุณปู่คุณย่า
แล้วหว่านหว่านล่ะครับ?”
“ไปแล้ว!”
“ไปแล้วเหรอครับ? ไปไหนล่ะ?”
คุณย่าโบกพัดในมือพลางเคาะเท้าเบา ๆ “พวกเราจะรู้ได้ยังไง
ล่ะ? หว่านหว่านอยากไปไหนก็ไปนั่นแหละ”
ฉู่จ้าน “…”
“เธอไม่อยากเจอผมใช่ไหมครับ?”
“เธอกำลังหลบผมอยู่หรือเปล่า?”
คุณย่าหยุดมือที่กำลังโบกพัด ไม่ได้พูดอะไร
แต่คุณปู่เห็นท่าทางหมดอาลัยตายอยากของเขา จึงอดไม่ได้ที่จะ
ด่าว่า “ทำไมหว่านหว่านต้องหลบหน้าแกด้วย? แกเลิกคิดว่าตัวเอง
สำคัญได้แล้ว”
แววตาของฉู่จ้านดับวูบลงอย่างสิ้นเชิง เขายิ้มเยาะตัวเอง “ใช่
แล้ว! ทำไมเธอต้องหลบหน้าผมด้วย? เธอคงไม่สนใจผมหรอก เธอจะ
หลบหน้าผมทำไมล่ะ? ถ้าเธอเห็นผม เธอคง…คง…ไม่รู้สึกอะไรเลย”
“บางที…เธออาจจะลืมไปแล้วว่าผมชื่ออะไร”
“เธอคงไม่สนใจผมแล้ว”
การวางแผนร้อยปี ทีละก้าว ทีละกลยุทธ์ เขาทำทั้งหมดนี้เพียง
เพื่อจะได้เจอเธอสักครั้ง
เพียงแค่… อยากเจอเธอสักครั้ง
“แกจะแต่งตัวแบบนี้ไปให้ใครดู ถ้าฉันเป็นหว่านหว่าน ฉันก็คง
ไม่สนใจแกหรอก จัดการตัวเองให้ดีหน่อย เดี๋ยวพอเจอหว่านหว่าน
แล้วจะทำให้เธอตกใจ”
ฉู่จ้านค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมองย่าที่มีสีหน้ารังเกียจ “ย่าครับ…”
ย่าโบกพัดในมือออกมาตีตัวเขา “แกโง่หรือไง! ถ้าหว่านหว่าน
ไม่อยากเจอแกจริง ๆ ทำไมเธอต้องอยู่ใกล้บ้านตระกูลฉู่ขนาดนั้น
ด้วย พวกเราอยู่ที่ปรโลกนะ ด้วยสถานะของเธอ เธอสามารถมาเยี่ยม
พวกเราที่ปรโลกได้ตลอดเวลา ทำไมต้องอยู่ที่คฤหาสน์เดิมของพวก
เราด้วย?”
ฉู่จ้านดวงตาเป็นประกายขึ้นมา มองย่าด้วยความหวังแต่ก็กลัว
ในเวลาเดียวกัน
ย่าจ้องเขาด้วยสายตาดุ ๆ “แกยังไม่ไปอีกหรือ?”
ฉู่จ้านรีบเดินออกไปทันที แต่วิ่งได้ครึ่งทางเขาก็วิ่งกลับมา “แล้ว
เธอไปที่ไหนล่ะครับ?”
ในตอนนี้ เสียงของเขาเต็มไปด้วยพลัง ดวงตาเปล่งประกายจน
แสบตา
ย่าไม่ตอบอะไร
ปู่เดินมาตบไหล่เขาเบา ๆ “แกลองคิดดูสิ ถ้าหว่านหว่านมาถึง
ปรโลกแล้วรู้ว่าแกทำเรื่องแบบนี้ เธอจะไปตามหาแกที่ไหน?”
เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่าสุดแล้ว จำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป
ตามที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ
YOU MAY ALSO LIKE
