เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 2097 ตอนพิเศษ เขำเป็นอะไรกันแน่

เขำกลัวว่ำกว่ำนหว่ำนจะไม่เชื่อ ถึงได้เปิดผ้ำห่มที่คลุมตัวเอง

ออก แล้วจ้องมองกว่ำนหว่ำนด้วยสำยตำเร่ำร้อน พร้อมกับย้ำอีกครั้ง

ว่ำ “ฉันท ำได้”

กว่ำนหว่ำนมองลงไปด้ำนล่ำงแล้วเงยหน้ำขึ้นมองฉู่จ้ำนอีกครั้ง

รู้สึกว่ำเลือดในร่ำงกำยร้อนขึ้นมำทั้งตัว โดยเฉพำะข้อมือที่ถูกเขำจับ

ไว้ มันรำวกับถูกเหล็กร้อน ๆ จับอยู่

“ถ้ำคุณท ำไม่ได้ก็ไม่ต้องอำยนะ บอกฉันล่วงหน้ำได้เลย คนที่ถูก

พลังหยินกัดกร่อนมำนำนอย่ำงคุณ บำงครั้งท ำไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ”

“ฉันท ำได้!”

ดวงตำสีด ำคู่นั้นเต็มไปด้วยอำรมณ์ควำมรู้สึกที่เข้มข้นยิ่งขึ้น

ผสมผสำนกับควำมรู้สึกต่ำง ๆ อีกมำกมำย

“ถ้ำเธอท ำไม่ไหวก็แค่บอกฉันสักค ำ”

พูดจบ ฉู่จ้ำนก็ดึงตัวกว่ำนหว่ำนเบำ ๆ น ำพำเธอมำที่โซฟำ แล้ว

ดึงผ้ำห่มสีเทำมำคลุมร่ำงทั้งสองคนไว้

เขำพูดด้วยเสียงแหบพร่ำ หน้ำผำกร้อนผ่ำวแนบชิดกับหน้ำผำก

ของกว่ำนหว่ำน “กว่ำนหว่ำน ฉันท ำได้”

นิ้วมือของกว่ำนหว่ำนสั่นเล็กน้อย เสียงของเธอได้รับผลกระทบ

จำกเขำจนแห้งผำกและสั่นเครือไปด้วย “ฉัน… ฉันไม่แน่ใจ หลังจำก

ฝังเข็มแล้วมันอำจจะมีผลข้ำงเคียงก็ได้”

สมองของเธอว่ำงเปล่ำ เห็นเพียงใบหน้ำของฉู่จ้ำนที่ค่อย ๆ ขยับ

เข้ำมำใกล้

……

แสงแดดส่องจ้ำ

กว่ำนหว่ำนที่หลับสนิทได้ยินเสียงดึงอึกทึกครึกโครม เธอจึงค่อย

ๆ ลืมตำขึ้นมำ ใช้เวลำสักพักกว่ำจะนึกออกว่ำตัวเองอยู่ที่ไหน

จำกนั้นใบหน้ำของเธอแดงก่ำทันที

เธอเปิดผ้ำห่มออก คว้ำเสื้อคลุมนอนที่อยู่ข้ำง ๆ มำสวม แล้วเดิน

ตรงไปทำงประตูห้องนอน ขณะก ำลังจะหมุนลูกบิดเปิดประตู ประตู

ห้องนอนก็เปิดออกเสียก่อน

ฉู่จ้ำนที่สวมชุดนอนแบบเดียวกันก ำลังยืนอยู่นอกประตู

“ฉันท ำให้เธอตื่นหรือเปล่ำ หว่ำนหว่ำน?”

กว่ำนหว่ำนส่ำยหัว

“เมื่อกี้ฉันเหมือนได้ยินพวกคุณพูดถึงกว่ำนซี เกิดอะไรขึ้นกับ

กว่ำนซีหรือ?”

ฉู่จ้ำนไม่ได้พูดอะไร แต่เจ้ำหน้ำที่คนหนึ่งซึ่งสวมชุดเครื่องแบบ

ขององค์กรยืนอยู่ด้ำนหลังฉู่จ้ำนกล่ำวว่ำ

“คุณหมอกว่ำนคะ คนชื่อกว่ำนซีที่คุณพำกลับมำ จู่ ๆ ก็แผ่พลัง

ชั่วร้ำยรุนแรงออกมำครับ แถมยังเผยร่ำงน่ำเกลียดออกมำด้วย เขำ

เป็นอะไรกันแน่!”

“ตอนนี้ทำงองค์กรได้ส่งคนไปจับตัวเขำแล้ว พวกเรำต้องกำรให้

คุณไปสืบสวนดูหน่อยค่ะ”

เจ้ำหน้ำที่พูดพลำงมองฉู่จ้ำน “แต่ว่ำกลับถูกคุณฉู่ขัดขวำง

เอำไว้”

ฉู่จ้ำน “คนถูกจับไปแล้ว พวกคุณจะท ำยังไงก็ท ำไปเถอะ!”

กว่ำนหว่ำน “ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

เธอหมุนตัวเดินเข้ำห้องนอนเพื่อจะเปลี่ยนเสื้อผ้ำ แต่หลังจำก

เดินไปได้ไม่กี่ก้ำว เธอก็พบว่ำมีบำงอย่ำงไม่ถูกต้อง

เธอเหมือนจะไม่มีเสื้อผ้ำอยู่ที่บ้ำนของฉู่จ้ำนเลย!

ประตูห้องนอนเปิดออกอีกครั้ง ฉู่จ้ำนถือถุงเสื้อผ้ำมำแล้วยื่นให้

เธอ “ทั้งหมดเป็นขนำดของเธอ”

กว่ำนหว่ำนพยักหน้ำ รับถุงแล้วเข้ำห้องน้ำไปเปลี่ยนเสื้อ

เมื่อเธอออกมำ ฉู่จ้ำนที่เปลี่ยนเสื้อผ้ำเรียบร้อยแล้วก็อยู่ใน

ห้องนอน เธอชะงักไปครู่หนึ่ง “คุณจะไปกับฉันด้วยเหรอ?”

ฉู่จ้ำนพยักหน้ำ “อืม”

เขำก้ำวเข้ำไปจับมือเธอ

“เธอเคยสัญญำกับฉันไว้ว่ำพวกเรำจะอยู่ด้วยกันตลอดไป”

กว่ำนหว่ำน “…”

นี่คงไม่ใช่ว่ำจะอยู่ด้วยกันตลอดเวลำหรอกนะ!

เธอเพิ่งจะอ้ำปำกพูด ฉู่จ้ำนก็จับมือเธอเดินออกจำกห้องนอน

แล้ว

ในห้องนั่งเล่น เจ้ำหน้ำที่ยังคงท ำหน้ำบึ้งตึงเพรำะท่ำทีของฉู่จ้ำน

เมื่อครู่ แต่พอเห็นทั้งสองคนเดินจับมือกันออกมำ ดวงตำของ

เจ้ำหน้ำที่ก็เบิกกว้ำงทันที รำวกับนึกอะไรขึ้นมำได้ เธอมองเสื้อผ้ำที่

กระจัดกระจำยอยู่ในห้องนั่งเล่นโดยไม่รู้ตัว

ชั่วพริบตำ ใบหูของเธอก็แดงขึ้น

ไม่แปลกใจ…

ไม่แปลกใจเลยที่ท่ำทีของคุณฉู่เมื่อครู่นี้ถึงไม่ค่อยดีนัก เธอคงจะ

ไปรบกวนพวกเขำเข้ำแล้วสินะ!

พอดูสีหน้ำของฉู่จ้ำนและท่ำทำงของกว่ำนหว่ำนอีกครั้ง ใบหู

ของเจ้ำหน้ำที่ก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก

จบสิ้นแล้ว!

จบสิ้นแล้ว!

กว่ำนหว่ำนไม่ได้สังเกตเห็นว่ำสีหน้ำของเจ้ำหน้ำที่องค์กร

ผิดปกติไป เธอยังคงครุ่นคิดเรื่องของกว่ำนซีอยู่ตลอดเวลำ

กว่ำนซีเคยแสดงร่ำงปีศำจออกมำในโลกอื่นเพียงครั้งเดียว และ

มันเป็นเพรำะได้รับอิทธิพลจำกสภำพแวดล้อมและควำมผันผวนทำง

อำรมณ์อย่ำงหนัก แต่ครั้งนี้…

สภำพแวดล้อมไม่น่ำจะส่งผลกระทบได้มำกขนำดนี้

ดังนั้น มันต้องเป็นเพรำะอำรมณ์แน่นอน!

เรื่องนี้ได้ชนต้นฉบับล่ำสุดแล้ว จ ำนวนตอนอัปเดตจะเป็นไป

ตำมที่ต้นฉบับเผยแพร่นะคะ