เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 324 อาจารย์

บทที่ 324 อาจารย์

เฉิงยวนลอยอยู่ด้านข้างฉู่ลั่ว พลางมองสำรวจขวดผนึกรักภายในมืออีกฝ่าย “เปิดขวดผนึกรักแล้วหรือ?”

“ใช่”

“ฮั่วเซียวหมิงเป็นฝ่ายร้องขอให้เปิด?”

“อือ”

“ก่อนหน้านี้ไม่ยอมให้เปิด พูดราวกับจะปิดผนึกมันและตัดขาดจากความรู้สึก” เฉิงยวนลูบคาง “ทำไมถึงได้…”

เมื่อหล่อนหันไปสบสายตากับรุ่ยอวิ๋นโจวซึ่งกำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาชั้นล่าง คำพูดหลังจากนั้นพลันกล้ำกลืนหายไป

“ไม่น่าแปลกใจที่จะต้องการเปิดขวดผนึกรัก เดิมทีขวดผนึกรักนั้นก็ไม่ได้สำคัญอะไรอยู่แล้ว”

หัวหว่านไม่เข้าใจ

ฉู่ลั่วเองก็มองไปทางเฉิงยวน “ฮั่วเซียวหมิงขอให้เปิดขวดผนึกรัก ขวดผนึกรักไม่สำคัญงั้นเหรอ?”

“สำคัญแน่นอน! แต่ที่สำคัญคือเพื่อเตือนสติใครบางคนไงคะ!”

หัวหว่านหันไปหาคุณหนู

ฉู่ลั่วมองดูขวดผนึกรักภายในมือ

“ผู้ชายพายเรือนี่นะ! เจ้าเล่ห์มากแผนการ ช่างน่ากลัวจริง ๆ!” เฉิงยวนส่ายศีรษะพลางลอยลงไปยังชั้นล่าง แต่ทว่าเสียงยังคงดังก้องไปทั่วห้องรับแขก “เขาเพียงต้องการเตือนใครบางคนว่าความรู้สึกของเขานั้นยังอยู่”

หัวหว่านกลั้นยิ้ม หันหลังเดินลงไปชั้นล่างเช่นกัน

เหลือเพียงฉู่ลั่วที่อยู่ตรงทางเดิน เธอยังคงมองขวดผนึกรักภายในมือ เปลือกหลุบตาต่ำลงเล็กน้อย ปกปิดอารมณ์

กระทั่งมีมือขาวนิ้วเรียวยาวยื่นมาหาและต้องการสัมผัสขวดผนึกรัก เธอจึงฟื้นคืนสติ

รุ่ยอวิ๋นโจวไม่รู้ว่ามายืนตรงหน้าของเธอตั้งแต่เมื่อไร

เขาเหยียดนิ้วไปด้านหน้าอีกครั้ง ต้องการสัมผัสขวดผนึกรัก

ฉู่ลั่วหลบเลี่ยงเล็กน้อย

รุ่ยอวิ๋นโจวเงยหน้ามองเธอ ดวงตาเยือกเย็น ปราศจากอารมณ์ใดใด

ฉู่ลั่วเม้มริมฝีปาก ทั้งสองคนสบสายตากันเนิ่นนานก่อนเธอเอ่ย “อักขระบนขวดผนึกรักนี้มีปัญหา ฉันอยากศึกษาดูสักหน่อย”

นัยน์ตาของรุ่ยอวิ๋นโจวปรากฏความคับข้องใจเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ดื้อดึงอะไร

เขาเดินลงไปชั้นล่างอย่างเชื่อฟัง

“รุ่ยอวิ๋นโจว!”

ฉู่ลั่วตะโกนเรียก จนฝีเท้าของเขาหยุดชะงัก

เสียงของเธอไม่ดังมากแต่กลับหนักแน่น “นายไม่ได้ลืมทุกอย่าง”

แผ่นหลังของรุ่ยอวิ๋นโจวตั้งตรง

ฉู่ลั่วเอ่ยต่อ “ฉันเองก็ไม่ได้ลืมเช่นกัน ฉันจำทุกอย่างได้หมด”

มือของรุ่ยอวิ๋นโจวที่จับราวบันไดอยู่พลันเพิ่มแรงมากยิ่งขึ้น

“อาจารย์!”

โครม!

เกิดเสียงดังลั่นบ้านขึ้น

เมื่อรุ่ยอวิ๋นโจวเอ่ยคำว่า ‘อาจารย์’ ออกมา ร่างกายของเขาก็พลันหมดเรี่ยวแรงและกลิ้งตกบันไดลงไปยังห้องรับแขก

หัวหว่าน “…”

เธอจ้องมองฉู่ลั่วด้วยความตื่นตกใจ

เฉิงยวนที่กำลังเล่นสนุกอยู่บริเวณอื่นพลันลอยเข้ามาพร้อมกับซ่งเมี่ยวเมี่ยว

แม้แต่จิ่งเจียเหยียนที่ซ่อนตัวอยู่ภายในบ้านมาโดยตลอดก็โผล่ศีรษะออกมาจากห้องนอน ทุกคนมองไปทางรุ่ยอวิ๋นโจวที่กำลังหมดสติด้วยความพร้อมเพรียง

จากนั้นจึงเงยหน้ามองฉู่ลั่วที่กำลังยืนอยู่ด้านบนบันได

“นี่! ฉู่ลั่ว ไม่ว่าเจ้าจะเกลียดชังเขาขนาดไหน แต่จะฆ่าแกงเขาไม่ได้นะ บ้านเมืองมีขื่อมีแปร การฆาตกรรมเป็นสิ่งผิดกฎหมาย” เฉิงยวนส่ายศีรษะพร้อมกับบ่นพึมพำ “ยังไม่รีบไปดูอีกว่าเขาตายหรือยังอีก!”

วิญญาณสาวออกคำสั่งต่อหัวหว่าน

ครั้นหัวหว่านเตรียมตัวไปตรวจสอบสภาพร่างกายของรุ่ยอวิ๋นโจว ก็กลับถูกเฉิงยวนห้ามปรามซะเอง “ข้าล้อเล่น เจ้าโง่หรือ! ถ้าหากว่าตายจริง วิญญาณของเขาคงลอยออกมาตั้งนานแล้ว หรือว่าเจ้ามองไม่เห็นผีเหรอ?”

หัวหว่านเบ้ปาก

ฉู่ลั่วเดินลงบันไดด้วยความรวดเร็ว มายังด้านหน้าของรุ่ยอวิ๋นโจว พร้อมกับคุกเข่าลงตรวจดูอาการเขา

เมื่อครู่ร่างมายาของเขากระตุกอย่างรุนแรง

ฉู่ลั่วใช้พลังวิญญาณสำรวจร่างกายอีกฝ่าย พลังวิญญาณและร่างมายาฟื้นคืนกลับมาเป็นปกติ ราวกับว่าอาการตื่นตระหนกเมื่อสักครู่นี้เป็นเรื่องเท็จ

“คุณหนู มีอะไรผิดปกติกับเขาคนนี้งั้นเหรอ?”

ฉู่ลั่วส่ายศีรษะ “เขาคือลูกศิษย์ของฉัน”

เฉิงยวน “…”

หัวหว่าน “…”

“ลูกศิษย์ของเจ้า!” เฉิงยวนชี้ไปทางรุ่ยอวิ๋นโจวที่นอนอยู่บนพื้น “ลูกศิษย์ของเจ้าเหรอ? เจ้าหนุ่มคนนี้น่ะนะ!?”

ฉู่ลั่วพยักหน้า “ลูกศิษย์ของฉันเอง รุ่ยอวิ๋นโจว ตามปกติ ชีวิตนี้พวกเราไม่มีทางได้พบกันอีก แต่ตอนนี้เขากลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง”

“ลูกศิษย์ของเจ้าปรากฏตัว แล้วทำไมเจ้าถึงแสดงสีหน้าท่าทีแบบนี้?” เฉิงยวนสังเกตเห็นอารมณ์ผิดปกติของฉู่ลั่ว “คงไม่ใช่ว่าลูกศิษย์คิดอะไรกับเจ้าหรอกใช่ไหม!”

เธอหรี่สายตามองฉู่ลั่วด้วยสีหน้าอยากรู้อยากเห็น

ฉู่ลั่วชำเลืองมองเฉิงยวนเล็กน้อย จากนั้นละสายตากลับมา “เขาเคยทรยศฉัน สายสัมพันธ์ศิษย์อาจารย์ของพวกเราจบลงไปนานแล้ว”

เฉิงยวนเงียบงัน “…”

ที่แท้ไม่ใช่ความรัก แต่เป็นความแค้นงั้นเหรอ?

“เช่นนั้นต้องการ…” วิญญาณสาวทำท่าจะลงไม้ลงมือ

ฉู่ลั่วเหลือบมองหล่อน จนเฉิงยวนดึงมือกลับ “ล้อเล่นหรอกน่า ข้าอ่อนโยนและจิตใจดีขนาดนี้จะทำเรื่องโหดร้ายแบบนั้นได้อย่างไรกัน?”

ฉู่ลั่วจ้องมองรุ่ยอวิ๋นโจวที่กำลังหมดสติอยู่บนพื้น

เขามาที่โลกนี้ได้ยังไง?

แล้วทำไมร่างมายาของเขาถึงได้กระตุกรุนแรงนัก?

[นายหญิง ผมตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลย บนร่างกายของเขาไม่มีระบบจริง ๆ และไม่มีสิ่งของเหมือนระบบ!]

ฉู่ลั่วหรี่ตา ‘นายลุกขึ้นมาเอาการเอางานแบบนี้ น่าสงสัยมาก’

[…]