เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 325 จงใจหาเรื่อง

บทที่ 325 จงใจหาเรื่อง

รุ่ยอวิ๋นโจวเป็นลมไปครั้งนี้ เขาหมดสติไปถึงเจ็ดวันเต็ม

ตลอดเจ็ดวันนี้ร่างมายาไม่มีลมหายใจและไร้ชีพจร แต่ทว่ากลับนอนอย่างสงบ

ราวกับศพที่มีสติสัมปชัญญะอย่างไรอย่างนั้น

หลังจากฉู่ลั่วตรวจสอบรุ่ยอวิ๋นโจวเสร็จแล้วก็คำนวณเวลา จึงรู้สึกว่าควรไลฟ์สดอีกครั้งได้แล้ว

เธอเปิดแพลตฟอร์มสำหรับไลฟ์และปรับอุปกรณ์ให้เรียบร้อย จากนั้นคลิกปุ่ม

เพียงพริบตา การไลฟ์สดก็เริ่มต้นขึ้น

ทันใดนั้น ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลเข้ามาชมไลฟ์สด

[คุณปู่! เจ้าของช่องที่คุณติดตามในที่สุดก็ไลฟ์สดแล้ว!]

[ฉันยังคิดว่าเจ้าของช่องลืมไปแล้วว่าตนเองเป็นเจ้าของช่อง ไม่ไลฟ์สดมานานขนาดนี้]

[ฉันรอเจ้าของช่องไลฟ์อยู่ทุกวัน รอจนผมขาวหมดแล้ว!]

[เจ้าของช่องกำหนดเวลาไลฟ์สดสักหน่อยจะได้ไหม! ไลฟ์ตามอำเภอใจแบบนี้ทำให้พวกเราเตรียมตัวเตรียมใจไม่ทัน!]

[ใช่ ๆๆ เหมือนกับตอนนี้ ฉันกำลังท่องเที่ยว แต่ก็ต้องถ่อกลับมาโรงแรมเพื่อที่จะได้ดูไลฟ์ของเจ้าของช่อง ด้านนอกเสียงดังรบกวนการรับชมของฉัน]

[ฮ่า ๆๆ เจ้าของช่องในที่สุดก็ไลฟ์สดแล้ว]

[เจ้าของช่อง ในที่สุดก็มาแล้ว!]

ฉู่ลั่วชำเลืองมองความคิดเห็นเหล่านั้นและเริ่มจับฉลาก

ครั้งนี้คือหมายเลขสอง มีเพียงสองคนเท่านั้นที่จะได้เข้าร่วมไลฟ์

“คนที่อยากฟังเรื่องราวจับสลากได้เลยค่ะ”

หัวหว่านหยิบแก้วชามาใบหนึ่งและวางลงด้านหน้าของฉู่ลั่ว จากนั้นเธอเองก็หยิบโทรศัพท์ออกมาพลางสวมหูฟังและรับชมไลฟ์สด

ฉู่ลั่วดื่มชาที่หัวหว่านชงให้อึกหนึ่ง รู้สึกเพียงว่ารสชายังคงติดอยู่ปลายลิ้นอย่างไม่รู้จบ

สมแล้วที่หัวหว่านเป็นนักบริการเหรียญทอง ไม่ว่าจะเป็นการดูแลบ้าน การทำอาหาร หรือการชงชา ทุกอย่างล้วนทำออกมาได้ดีมาก

เธอเพียงแค่คนเดียวก็สามารถทำได้ทุกอย่าง

ขณะที่ฉู่ลั่วกำลังลิ้มรสชา ผู้โชคดีทั้งสองคนก็ได้รับเลือกแล้ว

ฉู่ลั่วติดต่อผู้โชคดีคนแรกแอ็กเคานต์ ‘กาลเวลาทำร้ายคน’ หลังจากติดต่อทางข้อความส่วนตัวแล้ว ก็เริ่มแชร์ไลฟ์

ในไม่ช้า ผู้หญิงคนหนึ่งอายุประมาณห้าสิบปีก็ปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจอ

เธอแต่งตัวดูดีและสวมเสื้อผ้าตามแฟชั่น บนร่างกายเต็มไปด้วยของแบรนด์เนมและเครื่องประดับ เมื่อมองดูแล้วก็รู้ได้ว่าสภาพทางการเงินของครอบครัวไม่เลว

“สวัสดีคุณเจ้าของช่อง ฉันได้ยินคนอื่นบอกว่าคุณทำนายแม่นมาก ดังนั้นมาลองดูกัน”

เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนจ้องมองรูปร่างหน้าตาของฉู่ลั่ว นัยน์ตาเต็มไปด้วยความสงสัย แม้ไม่ได้สบประมาทอย่างชัดเจน แต่วิธีพูดก็หยิ่งยโสไม่น้อย “เจ้าของช่อง คุณลองทำนายฉันดูหน่อยสิคะ”

ท่าทางของเธอดึงดูดความไม่พอใจของผู้ชมภายในไลฟ์ แต่ทว่าสีหน้าของฉู่ลั่วยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

“คุณมาจากครอบครัวนักธุรกิจ เป็นพี่สาวคนโต มีน้องชายคนหนึ่งและน้องสาวคนหนึ่ง”

“หลังจากแต่งงานแล้วก็มีลูกชายคนหนึ่ง สามีเองก็ทำธุรกิจเช่นกัน”

“ครอบครัวมั่งคั่งร่ำรวย ตั้งแต่เด็กจนโตไม่เคยขัดสนเรื่องเงิน”

เจ้าของแอ็กเคานต์กาลเวลาทำร้ายคนได้ยินเช่นนี้ สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อยเช่นกัน “ดูการแต่งตัวของฉัน ดูภาพพื้นหลังของฉัน แค่มีตาก็รู้แล้วว่าครอบครัวของฉันทำธุรกิจ”

“นี่นับว่าเป็นความสามารถตรงไหนกัน?”

[ป้าแกมาหาเรื่องกันใช่ไหม! ถ้าไม่นับว่านี่เป็นความสามารถ เก่งนักก็ไม่ต้องมารับคำทำนายสิ! ทำไมไม่พูดบ้างล่ะว่าเจ้าของช่องยังทำนายว่าเธอมีน้องชายคนหนึ่งและน้องสาวคนหนึ่งด้วย?]

[ไอหยา นี่มันคนรวยเอาแต่ใจนี่นา!]

[ฮะ ๆ! เจ้าของช่อง ทำนายให้มันส์ ๆ หน่อยสิ]

[ฉันทำนายว่า อีกเดี๋ยวต้องได้ยินเรื่องน่าตกใจแน่]

เมื่อเห็นความคิดเห็นเหล่านี้ กาลเวลาทำร้ายคนพลันยิ้มเย้ยหยัน “รู้ว่าฉันเป็นคนมีเงินมันแปลกนักเหรอ? สามีของฉันเป็นนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงภายในพื้นที่ จะรู้เรื่องครอบครัวของฉันนั้นยากมากเลยเหรอ?”

“เจ้าของช่องต้องพูดอะไรบางอย่างที่ฉันไม่รู้ ถึงจะนับว่ามีความสามารถจริง ๆ”

สำหรับการจงใจหาเรื่องเช่นนี้ ฉู่ลั่วเองก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ เธอกล่าวว่า “คุณกำลังกังวลเรื่องการแต่งงานของลูกชาย”

หลังฉู่ลั่วพูดเช่นนี้ กาลเวลาทำร้ายคนพลันนั่งหลังตรงและจ้องมองหน้าจอในทันใด

ฉู่ลั่วเอ่ยต่อ “ลูกชายของคุณแต่งงานมาหลายปีแล้ว แต่กลับไม่มีทายาทเลย”

กาลเวลาทำร้ายคนพยักหน้าอย่างหนัก “ใช่ ๆๆ ฉันต้องการให้เจ้าของช่องทำนายดูว่าลูกสะใภ้ของฉันให้กำเนิดทายาทได้หรือเปล่า ไปตรวจที่โรงพยาบาลแล้ว ทางนั้นบอกว่าสุขภาพของลูกชายและสะใภ้ของฉันต่างก็ไม่มีปัญหา แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีลูกกันสักที”

“ฉันได้ยินว่า หากดวงชะตาของสามีภรรยาที่ไม่ส่งเสริมกันก็จะไม่สามารถให้กำเนิดลูกได้”

เธอหยิบอัลบั้มภาพถ่ายที่อยู่ด้านข้างขึ้นมา เป็นภาพครอบครัวที่มีสี่คน

“คนนี้คือลูกชายของฉัน”

“คนนี้คือสะใภ้ของฉัน!”

“เจ้าของช่อง คุณทำนายได้หรือเปล่า ระหว่างพวกเขาจะมีลูกด้วยกันได้ไหม?”

ฉู่ลั่วมองดูคนทั้งสองคนที่อยู่ภายในภาพ แล้วกล่าวว่า “ไม่ได้ค่ะ”