เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 342 บำเพ็ญคู่เหรอ

บทที่ 342 บำเพ็ญคู่เหรอ

ฮั่วเซียวหมิงได้ยินคำว่าบำเพ็ญคู่ แววตาก็เปลี่ยนทันที เขาเอ่ยถามจากด้านหลังของฉู่ลั่ว “อะไรคือบำเพ็ญคู่?”

หญิงสาวแรกรุ่นไม่ได้ตอบ แต่จักรพรรดิภูตผีกลับเป็นคนเอ่ยปากว่า “หยินหยาง ‘หลอมรวมเป็นหนึ่ง’ แลกเปลี่ยนพลังวิญญาณ ดีทั้งกับข้าและเจ้า พลังหยินของข้าช่วยเจ้าบำเพ็ญพลังวิญญาณ ส่วนข้าก็ใช้พลังหยางของเจ้ามาช่วยเหลือ เช่นนี้ไม่ดีกว่าหรือ!”

‘หลอมรวมเป็นหนึ่ง’

‘แลกเปลี่ยนพลังวิญญาณ’

รูม่านตาของฮั่วเซียวหมิงหดลง

ชายหนุ่มกำลังจะเคลื่อนไหว แต่สัมผัสได้ถึงแรงจากมือของฉู่ลั่วที่จับข้อมือของเขาเอาไว้

ฮั่วเซียวหมิง “…”

จินตนาการที่กำลังโลดแล่นในแววตาของจักรพรรดิภูตผีหยุดชะงักลงทันที

ครั้นค่อย ๆ เลื่อนสายตาลงไปมองฉู่ลั่วที่จับข้อมือของฮั่วเซียวหมิงไว้ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นช้า ๆ ทอดสายตาไปยังฮั่วเซียวหมิง

สายตาของเขามองใบหน้าของสองหนุ่มสาวสลับกัน

“เจ้ามาเพราะเขาหรือ?” จักรพรรดิภูตผีชี้ไปที่ฮั่วเซียวหมิงพร้อมเอ่ยถามฉู่ลั่ว

เธอไม่พูดอะไร แค่มองจักรพรรดิภูตผีที่อยู่ตรงหน้าอย่างระมัดระวัง

ความสามารถของจักรพรรดิภูตผีตนนี้ไม่อาจหยั่งรู้เรื่องราวได้เอง ต่างจากยมทูตหรือปีศาจร้ายพวกนั้น

เธอกำกระบี่ทองสำริดที่อยู่ในมือไว้แน่น และชูไปข้างหน้า “ฉันมาเพราะเขา”

“เช่นนั้นก็จัดการได้ง่ายแล้ว!” จักรพรรดิภูตผียื่นมือออกมา “ในตัวเขามีโชคชะตามหาศาล แต่วิญญาณกลับไม่เสถียร เกิดเคราะห์ภัยได้ง่าย เจ้าไม่คิดว่าแปลกหรือ?”

ฉู่ลั่วเลิกคิ้ว “…”

จักรพรรดิภูตผีหัวเราะเบา ๆ “อยากรู้สาเหตุหรือไม่?”

ว่าแล้วคว้ามือข้างที่ถือกระบี่ของฉู่ลั่ว พาเดินไปโดยไม่ได้ออกแรง “ตามข้ามา …เจ้าจะได้ตัดสินใจได้ว่าจะเป็นคู่บำเพ็ญพลังวิญญาณกับข้าหรือไม่?”

เขาหันไปยิ้มให้ชายหนุ่ม “เจ้าก็ตามมาดูด้วย”

ฉู่ลั่วกับฮั่วเซียวหมิงสบตากัน

เธอเก็บกระบี่ของตนแล้ว จากนั้นจึงดึงข้อมือออกจากจักรพรรดิภูตผี

จักรพรรดิภูตผีได้แต่หัวเราะ

ฉู่ลั่วกำลังจะปล่อยมือจากฮั่วเซียวหมิง แต่ปล่อยได้ชั่วขณะ ก็ถูกเขาจับมือไว้แล้วออกแรงกุมมือเธอ

เธอหันกลับมามอง

ฮั่วเซียวหมิงเพียงเอ่ยเสียงเบา “ผมกลัว…”

ฉู่ลั่ว “…”

จักรพรรดิภูตผีพาพวกเขาเดินเข้าไปบนทางสายหนึ่ง

ทันใดนั้น สองข้างสระโลหิตก็มีกระดูกสีขาวโผล่ขึ้นมา ตามมาด้วยเสียงกรีดร้องแหลม ๆ

จักรพรรดิภูตผีขมวดคิ้วไม่พอใจ เขาสะบัดมือหนึ่งครั้ง “หนวกหู”

กระดูกสีขาวนั้นกลายเป็นผุยผงในพริบตา!

ฉู่ลั่วมองสระโลหิตบ่อนั้น ก่อนจะสังเกตเห็นว่าภายในมีกองกระดูกของคนเป็นกองพะเนิน บางคนยังมีสติรับรู้ และยังมีวิญญาณอยู่ด้วย

จักรพรรดิภูตผีเห็นฉู่ลั่วยิ้มพลางอธิบายว่า “เวลาเบื่อ ๆ เลยสร้างของเล่นขึ้นมาน่ะ หากคนเป็นตกลงไป ขอเพียงข้าไม่ลงมือ พวกเขาก็จะไม่มีวันตาย ต่อให้กลายเป็นกระดูก ก็ไม่มีทางตาย”

“น่าสนุกดีใช่หรือไม่?”

ฉู่ลั่ว “…”