เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 357 หนี้กรรม
บทที่ 357 หนี้กรรม
“ที่รัก ฉันรักคุณจริง ๆ นะคะ ฉันเป็นห่วงคุณ ที่จริงห้องมันก็ไม่ได้สำคัญสำหรับฉันเลย สิ่งสำคัญคือคุณ คือคุณคนนี้ คุณรู้สึกไม่ปลอดภัยเหรอคะ?”
“คุณไม่รู้หรอก เมื่อกี้ตอนที่ผมได้ยินเรื่องราวทั้งหมด ผมร้อนใจขนาดไหน”
ขณะที่เขากำลังพูด เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น
“ใครน่ะ ดึกขนาดนี้!”
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีลุกขึ้นยืน พลางเอ่ยว่า “น่าจะเป็นพ่อกับแม่ของฉันค่ะ ฉันโทรไปบอกพวกเขา พอดีเลย เราจะได้ปรึกษาเรื่องห้องกับพวกท่าน”
เมื่อเปิดประตูออก พ่อแม่ของลูกชิ้นไม่กินผักชีก็รีบสำรวจดูลูกสาวของตน “หนูไม่เป็นอะไรใช่ไหม! ปลอดภัยดีรึเปล่า?”
หน้าประตูยังมีผู้ใหญ่สองสามคนมาด้วย ทั้งหมดเป็นเพื่อนของลูกชิ้นไม่กินผักชี ทุกคนล้อมรอบเธอไว้ด้วยความร้อนใจ
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงไปยุ่งกับของผีสิงได้ล่ะ!”
สามีของลูกชิ้นไม่กินผักชีที่อยู่ข้าง ๆ รินน้ำให้ทุกคน ด้วยสีหน้าย่ำแย่ “คุณให้พ่อกับแม่มาที่นี่ ทำไมไม่บอกผมสักคำ?”
“ยังมีเพื่อนพวกนั้นอีก?”
หญิงวัยสามสิบจับแขนสามี “ท่านปรมาจารย์ให้ฉันติดต่อไปหาพวกเขาค่ะ”
พูดจบ เธอก็มองไปที่กล้อง “ท่านปรมาจารย์ คุณให้ฉันเรียกพ่อแม่กับเพื่อนมาทำไมเหรอคะ?”
ทุกคนต่างก็เข้ามามุงที่โทรศัพท์มือถือของลูกชิ้นไม่กินผักชี
มีเพียงสามีเท่านั้นที่ยืนอยู่ข้างหลังสุดด้วยสีหน้าย่ำแย่
ฉู่ลั่วเอ่ยถาม “สามีของคุณมีหนี้กรรมใช่ไหมคะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีมองสามีของตนเอง “หนี้กรรม?”
สามีของเธอพูดขึ้นมาทันที “หนี้กรรมอะไร อย่าพูดไร้สาระนะ”
ว่าแล้วก็ชี้ไปยังฉู่ลั่วที่อยู่บนหน้าจอ “ถ้าเธอพูดไร้สาระ เชื่อสิว่าฉันจะฟ้องร้องเธอข้อหาหมิ่นประมาท!”
ฉู่ลั่วมองแค่ผู้โชคดีเท่านั้น “บ้านของพวกคุณมีห้องใต้หลังคาเล็ก ๆ ใช่ไหมคะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีพยักหน้า “ใช่ค่ะ! บ้านของเราซื้อไว้ที่ชั้นบนสุด ทางนายหน้าขายอสังหาริมทรัพย์เลยให้ห้องใต้หลังคาขนาดเล็กที่ชั้นบนสุดมาด้วยค่ะ”
“แต่ว่าห้องใต้หลังคาไม่ได้ตกแต่งอะไร เพราะเอาไว้วางของจิปาถะในบ้านเท่านั้น”
หลังจากย้ายมาที่นี่ เธอแทบไม่เคยไปที่ห้องใต้หลังคาเลย จะเอาของอะไรก็จะเป็นสามีที่ไปหยิบมาให้
“ท่านปรมาจารย์ ในห้องใต้หลังคามีอะไรเหรอคะ?”
“พวกคุณไปดูเดี๋ยวก็รู้ค่ะ”
ทันใดนั้นเองสีหน้าของสามีก็ย่ำแย่ขึ้น ก่อนจะเดินเข้าไปขวางพวกเขา “ห้องใต้หลังคาไม่ได้ปรับปรุง มันรกมาก ไม่มีอะไรน่าดูหรอก”
ยิ่งเขาพูดแบบนี้ ภรรยาก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจ
ตอนนี้พอมาคิดดู เมื่อก่อนเธอก็อยากไปหยิบของที่ห้องใต้หลังคา แต่ถูกสามีห้ามเอาไว้ทุกครั้ง
ลูกชิ้นไม่กินผักชีมองสามีของตนเองด้วยความสงสัย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขามีเรื่องปิดบัง เธอขยับเข้าไปใกล้พ่อแม่และเพื่อนของตนเองอย่างไม่รู้ตัว
ในตอนนี้ เธอรู้สึกเหมือนสามีตัวเองเป็นคนแปลกหน้าจริง ๆ
โชคดีที่ท่านปรมาจารย์ให้โทรเรียกพ่อแม่กับเพื่อนมา ไม่อย่างนั้นคงไม่รู้จริง ๆ ว่าจะเผชิญหน้ากับสามีที่อยู่ตรงหน้าอย่างไรดี
ต่อให้สามีของลูกชิ้นไม่กินผักชีจะไม่ยินยอมอย่างไร พวกเขาก็ยังมาที่ห้องใต้หลังคาที่ชั้นบนสุดอยู่ดี
เพนต์เฮาส์นี้เป็นเพนต์เฮาส์ระดับไฮเอนท์ มีห้องหนึ่งห้องต่อหนึ่งชั้น
ด้านบนไม่อนุญาตให้ใครขึ้นไปนอกจากเจ้าของห้องชั้นบนสุดเท่านั้น
ดังนั้นห้องใต้หลังคานี้ จึงมีเพียงสามีของลูกชิ้นไม่กินผักชีคนเดียวที่ใช้ห้องนี้
พวกเขาขึ้นไปถึงชั้นบนสุด และกำลังจะเปิดเข้าห้องใต้หลังคา
ประตูและหน้าต่างห้องใต้หลังคาถูกปิดสนิท แต่กลับมีกลิ่นควันจาง ๆ ออกมา
นี่คือกลิ่นที่ผู้โชคดีได้กลิ่นมาจากตัวสามีของเธอก่อนหน้านี้
เขาบอกว่ามันติดตัวมาตอนเผารองเท้า
แต่ว่า…
เธอเหลือบมองสามีของตนเอง ก่อนจะใช้กุญแจไขประตูห้องใต้หลังคา
ทันทีที่ประตูเปิดออก ทุกคนก็ต้องตกใจกับสภาพภายในห้อง!
ห้องใต้หลังคาขนาดเล็ก ตรงกลางห้องมีวงเวทย์วาดเอาไว้ ภายในมีรองเท้าส้นสูงคู่นั้นวางไว้
แต่ที่ทำให้ทุกคนตกใจมากกว่านั้นคือ ป้ายวิญญาณที่วางอยู่ข้างบน
บนป้ายนั้นเขียนชื่อของหญิงวัยสามสิบเอาไว้ชัดเจน!
“นี่คืออะไรคะ?”
YOU MAY ALSO LIKE
