เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 358 วงเวทย์เปลี่ยนชะตา
บทที่ 358 วงเวทย์เปลี่ยนชะตา
ในพื้นที่แคบ ๆ นี้ มีการแขวนธงรูปแบบต่าง ๆ เอาไว้ เทียนสีขาวสองเล่มถูกจุดไว้ตรงกลางห้อง
มีเสียงกริ๊กดังขึ้น เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีกดเปิดสวิตช์ไฟในห้องใต้หลังคา ด้านในสว่างจ้าขึ้นมาทันที
“นี่คืออะไร? ฉันถามคุณว่านี่คืออะไร!?” เธอชี้ไปยังป้ายวิญญาณของตนที่วางอยู่บนโต๊ะ
สามีรีบพูดทันที “นี่คือสิ่งที่ผมเชิญปรมาจารย์มาทำให้ ท่านปรมาจารย์บอกว่าต้องทำแบบนี้ ถึงจะทำให้ผีร้ายที่หลอกหลอนคุณออกไปได้”
ตอนนี้ลูกชิ้นไม่กินผักชีไม่เชื่อเขาอีกแล้ว “ท่านปรมาจารย์ ที่เขาพูดจริงหรือเปล่าคะ?”
“นี่เป็นวงเวทย์เปลี่ยนชะตา คุณลองหาที่ใต้ป้ายวิญญาณของคุณก็จะเจอวันเดือนปีเกิดของคุณค่ะ วันเดือนปีเกิดของคนที่เปลี่ยนชะตากับคุณก็อยู่ข้างล่างนั้นเหมือนกันค่ะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีพุ่งเข้าไปทันที เธอหยิบป้ายวิญญาณขึ้นมา และเห็นว่ามีกระดาษสีขาวแผ่นหนึ่งอยู่ข้างใต้จริง ๆ บนกระดาษเขียนชื่อสองชื่อเอาไว้
เมื่ออ่านอีกชื่อหนึ่ง เธอก็ต้องตกใจ
“นี่เป็นชื่อของผู้หญิงที่จะซื้อห้องของฉันไม่ใช่เหรอ? ทำไมชื่อของเธอถึงมาอยู่ที่นี่?” ลูกชิ้นไม่กินผักชีหยิบกระดาษขึ้นมา พร้อมตั้งคำถามกับสามีของตนเอง
สีหน้าของสามีย่ำแย่ถึงขีดสุด แววตาดุดัน แต่เขากลับจนปัญญา
เมื่อลูกชิ้นไม่กินผักชีเห็นแววตาแบบนี้ของเขา หัวใจก็เต้นรัว ในตอนนั้นเองเธอเข้าใจได้ทันทีถึงเหตุผลที่ฉู่ลั่วบอกให้เธอโทรศัพท์ตามพ่อแม่กับเพื่อนมาที่นี่
ถ้าเธอไม่โทรให้พ่อแม่กับเพื่อนมาหา และเผชิญหน้ากับกลอุบายของเขาเพียงลำพัง ไม่แน่ว่า…
คิดมาถึงตรงนี้ หญิงวัยสามสิบก็รู้สึกกลัวขึ้นมาแล้ว เธอขยับเข้าไปหาพ่อแม่ของตัวเอง
พ่อแม่ของลูกชิ้นไม่กินผักชีเห็นสถานการณ์ แม้จะยังไม่รู้เรื่องชัดเจน แต่ก็ด่าทอเขาว่า “แกมันไอ้สัตว์เดรัจฉาน แกคิดจะทำร้ายลูกสาวของฉัน แกยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า?”
สามีเห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้แล้วก็เลิกเสแสร้ง ก่อนจะผลักพ่อตาแม่ยายออกไป เขาหัวเราะเย็นชาพร้อมกับเอ่ยว่า “พวกคุณกำลังพูดอะไร ผมไม่เข้าใจ ผมทำร้ายเธอยังไง!”
พ่อตาแม่ยายชี้ไปที่ป้ายวิญญาณบนโต๊ะ “ท่านปรมาจารย์บอกแล้ว นี่คือวงเวทย์เปลี่ยนชะตา!”
สามีพูดจาเสียดสี “ผมไม่รู้นี่! ผมก็แค่ทำเล่น ๆ เท่านั้นเอง หรือพวกคุณคิดจะแจ้งความผมด้วยข้อหานี้? ประเทศเราไม่มีกฎหมายข้อนี้นี่! ทั้งโลกก็ไม่มีกฎหมายแบบนี้อยู่สักหน่อย”
“แก! ไอ้สัตว์เดรัจฉาน!”
เพื่อนของหญิงวัยสามสิบฟังมาถึงตรงนี้ สีหน้าก็อาบไปด้วยความโกรธ อยากจะพุ่งเข้าไปต่อยไอ้สารเลวคนนี้
แต่กลับได้ยินเขาพูดว่า “แกลองต่อยฉันดูสิ ตอนนี้กำลังไลฟ์สตรีมอยู่ ถ้าแกทำอะไรฉัน ฉันก็ไปแจ้งความจับแกได้!”
เจ้าของแอ็กเคานต์ลูกชิ้นไม่กินผักชีมองผู้ชายคนนี้ ก็ยิ่งรู้สึกว่าเขาเป็นคนแปลกหน้า
“เพราะอะไร? คุณกับผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์กันยังไง? คุณถึงได้คิดจะทำร้ายฉันเพราะหล่อน?”
สามีมองเธอด้วยท่าทางเย็นชา “ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไร หล่อนชอบห้องของคุณ ยอมควักเงินออกมาจ่าย ผมเลยอยากขายให้หล่อน มันก็ง่าย ๆ แค่นี้”
ผู้โชคดีไม่เชื่อคำพูดของเขาอยู่แล้ว ถึงได้ถามฉู่ลั่วว่า “ท่านปรมาจารย์ ฉันอยากรู้ค่ะว่าเพราะอะไรกันแน่?”
สามีที่ดูรักเธอมากขนาดนั้น ทำไมถึงอยากจะเอาชีวิตเธอ?
ทั้งยังทำเพื่อผู้หญิงแปลกหน้าคนหนึ่ง
เธอไม่เชื่อ!
เธอต้องรู้ให้ได้!
ฉู่ลั่วเอ่ย “ถ้าอย่างนั้นคุณก็ถามเขาเลยสิคะ”
เธอวาดผนึกบนมือข้างหนึ่ง ปากก็ท่องคาถา ก่อนจะมีแสงสว่างวาบขึ้นมา “ตอนนี้คุณถามได้แล้วค่ะ”
ลูกชิ้นไม่กินผักชีถามด้วยความเจ็บปวดใจ “ทำไมคุณต้องทำร้ายฉัน ทำไมต้องยืนกรานจะให้ฉันขายห้องให้เธอ?”
สามีไม่อยากพูด แต่ปากของเขาดูเหมือนไม่สามารถควบคุมได้ พ่นความจริงออกมาไม่หยุดว่า “แน่นอน ก็เพราะอยากได้เงินของคุณไงล่ะ! คุณไม่มีลูกให้ผม ผมเลยต้องไปหาผู้หญิงข้างนอก ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ เธอก็คงไม่ขับรถไปชนผู้หญิงคนหนึ่งเข้า”
“ผีร้ายตนนั้นตามติดหล่อนมาตลอด เพื่อความปลอดภัยของพวกเขาสองแม่ลูก ผมเลยต้องหาปรมาจารย์มาเปลี่ยนดวงชะตาให้”
“เอาชะตาของคุณ มาเปลี่ยนกับดวงชะตาของเธอ”
“ให้ผีร้ายตนนั้นคิดว่าคุณเป็นคนทำให้หล่อนตาย!”
และร้องเท้าส้นสูงคู่นั้น ก็คือรองเท้าส้นสูงที่ชู้รักใส่ตอนขับรถชนผู้หญิงคนนั้น
ปรมาจารย์เอาความอาฆาตของผีร้ายใส่ไว้ในรองเท้าส้นสูง ให้หล่อนคิดว่าเจ้าของรองเท้าส้นสูงคู่นี้ เป็นคนฆ่าหล่อนให้ตาย
ทั้งที่แผนการสมบูรณ์แบบขนาดนี้ แต่กลับ…
พูดจบ ผู้ชายก็รีบปิดปากทันที เขามองโทรศัพท์มือถือในมือของลูกชิ้นไม่กินผักชีด้วยสายตาหวาดกลัวและโกรธเคือง