เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 413 แว่วเสียงหัวเราะ
บทที่ 413 แว่วเสียงหัวเราะ
“ท่านปรมาจารย์บอกว่าโรงเรียนนี้ไม่มีสิ่งชั่วร้ายไม่ใช่เหรอครับ?” เหยียนอันอี้กระชับเสื้อคลุมพลางมองไปในโรงเรียนด้วยความกังวล
เขาหันไปมองเฉียวโจว “ผู้กำกับเฉียว นี่เป็นสิ่งที่ทีมงานของคุณเตรียมไว้ใช่ไหมครับ?”
สีหน้าของเฉียวโจวก็ย่ำแย่มาก เขาส่ายหน้า “ทีมงานไม่ได้เตรียมไว้ครับ พวกเราก็มาที่นี่ครั้งแรก ก่อนหน้านี้มีทีมงานมาถ่ายรอบ ๆ โรงเรียนแห่งนี้ แต่ไม่ได้เข้าไปข้างใน”
“เสียงเมื่อกี้นี้…”
เขาใจคอไม่ดีเลย
“เสียงของเจียซิ่นค่ะ” ฉู่หร่านมีสีหน้ากังวล “เจียซิ่นจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมคะ! ลั่วลั่วอยู่ข้างในนั้น เจียซิ่นต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”
“ลั่วลั่วเก่งขนาดนั้น เจียซิ่นไม่เป็นอะไรแน่นอน ต้องไม่เป็นอะไรแน่”
ฉู่จิงไม่พูดอะไร เขาขมวดคิ้วมองไปทางโรงเรียน หันไปถามจี้ไจ่ “ท่านปรมาจารย์ พวกเราเข้าไปได้ไหมครับ? ฉู่ลั่วทำไม่ได้หรอก ฉู่ลั่วไม่ได้มีความสามารถอะไรเลย”
“ถ้าที่นี่มีสิ่งชั่วร้ายอย่างที่ท่านปรมาจารย์บอกจริง แบบนั้นพวกเราควรรีบเข้าไปนะครับ!”
จะพึ่งพาฉู่ลั่วได้ยังไง?
จี้ไจ่กำลังจะใช้พลังวิญญาณผลักประตูเข้าไป ก็ได้ยินเหยียนอันอี้พูดว่า “ไม่ต้องตื่นตระหนกไปครับ เหมือนเจียซิ่นจะไม่เป็นอะไรแล้ว ปรมาจารย์ฉู่ช่วยเขาไว้แล้วครับ”
เขาชูโทรศัพท์มือถือขึ้นมา “มีไลฟ์สตรีมของหางเจียซิ่นอยู่”
ทุกคนถ้าไม่เข้าไปมุงดูโทรศัพท์มือถือของเหยียนอันอี้ ก็หยิบโทรศัพท์มือถือของตัวเองออกมาดูไลฟ์สตรีม
เรื่องราวก่อนหน้าพวกเขาไม่รู้เลย แต่ตอนนี้พวกเขาสามารถเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นในไลฟ์สตรีมได้ หางเจียซิ่นกลับเข้าไปในห้องเรียนแล้ว เขานั่งอ่อนแรงอยู่บนเสื่อ มือข้างหนึ่งจับแขนเสื้อของฉู่ลั่วไว้แน่น เขาออกแรงกำจนข้อนิ้วเป็นสีขาวซีด
ข้าง ๆ เขาคือตากล้องที่ไปกับเขา ตอนนี้ก็นั่งแข้งขาอ่อนอยู่บนเสื่อเช่นกัน
ความคิดเห็นไหลเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง!
[ฉู่ลั่วเท่มาก! เพิ่งเกิดเรื่องขึ้น ฉู่ลั่วก็มาช่วยพวกหางเจียซิ่นไว้ได้แล้ว ถ้าไม่ได้ฉู่ลั่วช่วยไว้ ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขาบ้าง]
[เมื่อกี้ฉันตกใจแทบแย่]
[มีแต่ฉันเหรอที่รู้สึกว่าตากล้องมืออาชีพมาก? ขนาดกลัวจนมือสั่น ก็ยังถ่ายเหตุกาณ์ไว้ได้หมด]
[ของปลอม ต้องเป็นของปลอมแน่นอน]
[ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ อยู่แล้ว!]
[ของปลอบกับผีสิ พวกเธอไม่เห็นสีหน้าตกใจของหางเจียซิ่นเหรอ เหงื่อออกทั้งตัวจนเสื้อผ้าเปียกไปหมดแล้ว]
…
ในห้องเรียน
ทุกคนต่างก็ล้อมรอบฉู่ลั่วไว้ ด้านนอกมีลมพัดหญ้าให้สั่นไหวเบา ๆ พวกเขาเหมือนกับนกที่หวาดกลัว และพยายามเอาตัวเองเข้ามาอยู่ใกล้ฉู่ลั่วให้มากที่สุด
ตากล้องคนอื่น ๆ ก็เริ่มเข้ามาอยู่ใกล้ฉู่ลั่วมากขึ้นเรื่อย ๆ
ฉู่ลั่วเอ่ย “ฉันติดยันต์เอาไว้ทุกจุดในห้องเรียนห้องนี้แล้วค่ะ สิ่งชั่วร้ายเข้ามาไม่ได้ง่าย ๆ หรอก”
แขนอีกข้างหนึ่งของเธอถูกเย่อวิ๋นชูกอดไว้แน่น “เข้ามาไม่ได้ง่าย ๆ แต่ก็อาจจะเข้ามาได้ใช่ไหมคะ?”
“ท่านปรมาจารย์ คืนนี้ฉันนอนข้างคุณนะคะ!”
กู้เฉาอวี่กอดแขนข้างหนึ่งของฉู่ลั่วไว้ “พวกเราสามคนนอนด้วยกันเถอะ”
หางเจียซิ่น “ผมก็…”
“ไม่ได้!”
กู้เฉาอวี่กับเย่อวิ๋นประสานเสียงกันพร้อมชูถลึงตาใส่หางเจียซิ่น
หางเจียซิ่นมองฉู่ลั่วด้วยท่าทางน่าสงสาร
เขาเพิ่งผ่านเรื่องตกใจมาก ใบหน้าขาวซีด ดวงตาแดงก่ำ ราวกับพร้อมจะร้องไห้ออกมาในวินาทีถัดไป
ฉู่ลั่วถอนหายใจ “ฉันจะนั่งสมาธิ พวกคุณพักผ่อนเถอะค่ะ คืนนี้ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นหรอก”
ในวิดีโอ ฉู่ลั่วนั่งสมาธิอยู่บนเสื่อรองนั่งของตนเอง
ด้านซ้ายคือกู้เฉาอวี่กับเย่อวิ๋นชู
ด้านขวาคือหางเจียซิ่น
พวกเขาต่างก็ยกเสื่อกับถุงนอนมานอนให้ใกล้กับตำแหน่งของฉู่ลั่วมากที่สุด ใกล้ถึงขนาดยื่นมือออกไปก็แตะตัวฉู่ลั่วได้
ตากล้องทั้งสามคนวนเวียนอยู่ด้านหน้าด้านหลังของฉู่ลั่วกับคนอื่น ๆ
เดิมทีหลังจากพวกเขาถ่ายทำเสร็จ ก็ต้องตั้งกล้องเอาไว้ในตำแหน่งที่กำหนด จากนั้นพวกเขาก็จะกลับไปพักผ่อนที่ห้องข้าง ๆ
ห้องเรียนข้าง ๆ ได้มีการทำความสะอาดเพื่อใช้เป็นที่พักของทีมงานในรายการ
แต่ตอนนี้…
ในบรรดาตากล้องทำสามคนไม่มีเลยสักคนที่อยากกลับไปห้องเรียนข้าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งตากล้องของหางเจียซิ่น เขาก็เหมือนกับหางเจียซิ่น อยากอยู่ใกล้ฉู่ลั่วเอาไว้
แต่เพราะอุปกรณ์ที่ใช้นอนไม่พอ ฉู่ลั่วจึงอาสาจะไปหยิบของที่ห้องข้าง ๆ เป็นเพื่อนตากล้อง
เมื่อพูดออกมาเช่นนี้ เย่อวิ๋นชูกับคนอื่น ๆ ก็หยุดทุกอย่าง และขอไปกับพวกเขาทันที
ด้วยเหตุนี้ คนกลุ่มหนึ่งจึงออกจากห้องเรียนมาพร้อมกัน
ทันทีที่เปิดประตู ด้านนอกก็มีเสียงลมดังขึ้นมา
หญ้าที่สูงเท่าครึ่งหนึ่งของความสูงของคนส่ายไปมาท่ามกลางลม ทุกคนแค่เหลือบมองแวบหนึ่งก็ไม่กล้ามองอีกแล้ว
“ตึก ตึก ตึก!”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า!”
“คิก คิก คิก!”
เย่อวิ๋นชูเขย่าแขนของกู้เฉาอวี่ “พี่กู้ได้ยินไหมคะ?”
กู้เฉาอวี่ตอบว่าอืมมาหนึ่งคำ “อย่ามองนะ”
ก่อนหน้านี้ตอนฉู่ลั่วไปช่วยหางเจียซิ่น พวกเธอสองคนรออยู่ที่ห้องเรียน ไม่รู้ว่าข้างนอกเกิดอะไรขึ้นบ้าง
หลังหางเจียซิ่นกลับมา ก็พูดอะไรไม่ออกเลย
พวกเธอรู้แค่ว่าหางเจียซิ่นเจอผี แต่ไม่รู้ว่าที่เจอเป็นผีอะไร
YOU MAY ALSO LIKE
