เกิดใหม่ชาตินี้… ขอเป็นเจ้านิกายมาไลฟ์สด - บทที่ 491 ไม่บอกเธอ
บทที่ 491 ไม่บอกเธอ
เฉิงยวนแค่นเสียง “…ข้าคิดว่าเจ้าควรบอกนางนะ!”
ฮั่วเซียวหมิงชะงักค้างอยู่อย่างนั้น เม้มปากไม่พูดอะไร
“ฉู่ลั่วอาจจะเกิดความรู้สึกว้าเหว่ขึ้นมาในใจ เพราะเจ้าไปตกหลุมรักผู้หญิงคนอื่น แต่ว่า… ถ้าสาเหตุมันมาจากขวดผนึกรัก นางไม่มีทางทำตัวห่างเหินกับเจ้าแน่นอน”
ถึงอย่างไร ฮั่วเซียวหมิงก็ใช้ขวดผนึกรักเพื่อช่วยฉู่ลั่ว!
ฮั่วเซียวหมิงเอ่ย “ก็เพราะแบบนี้ไง ฉันถึงไม่อยากบอกฉู่ลั่ว”
เฉิงยวน “…”
หล่อนเงียบไปแล้ว
ทั้งสองคนมองหน้ากันอยู่นาน เฉิงยวนก็ถอนหายใจออกมาอย่างแรง “เข้าใจแล้ว พวกเราปิดฉู่ลั่วไปก่อน ถ้าสถานการณ์เลวร้ายขึ้น พวกเราค่อยบอกนาง”
“อืม”
หลังจากหารือกันเสร็จ เฉิงยวนก็ลอยออกไปที่ประตูห้อง
หล่อนลอยออกไป ก่อนจะลอยกลับเข้ามา “คือว่า… บอกข้าไม่ได้จริงหรือ ว่าคนที่เจ้าเปลี่ยนใจไปหาเป็นใคร?”
“…”
“ม… ไม่บอกก็ไม่บอก ถลึงตาใส่ข้าทำไม!”
เฉิงยวนเหาะหนีออกไปจากห้องแล้ว
ฮั่วเซียวหมิงยืนอยู่ในห้องนอนตามลำพัง เขามองไปนอกระเบียงอีกครั้งด้วยแววตามืดมน
…
เช้าวันต่อมา
ฮั่วเซียวหมิงลงมาข้างล่างก็เห็นว่ามีแขกนั่งอยู่ในห้องรับแขก
เฉียวโจวเพิ่งรับชาที่หัวหว่านส่งมาให้ กำลังจะดื่มเข้าไป แต่เห็นฮั่วเซียวหมิงลงมาจากชั้นสองเสียก่อน
ชาอึกหนึ่งติดอยู่ในลำคอ จะคายก็คายไม่ออก จะกลืนก็กลืนไม่ลง
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
หลังจากเขาไอเสร็จ ฮั่วเซียวหมิงก็เดินลงมาถึงชั้นล่างแล้ว เขาถามหัวหว่านอย่างคุ้นเคยและเป็นกันเอง “อาหารเช้ามีอะไรบ้าง?”
หัวหว่านตอบ “ซาลาเปา น้ำเต้าหู้และโจ๊กค่ะ”
ฮั่วเซียวหมิงพยักหน้า พลางมองไปที่เฉียวโจวอีกครั้ง และยิ้มอย่างสุภาพราวกับเป็นคนบ้านนี้ “อรุณสวัสดิ์ครับ”
เฉียวโจวตอบกลับ “อรุณสวัสดิ์ครับ”
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
เขาไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม!
นี่คือคุณชายฮั่วจิ่วแห่งตี้จิง ฮั่วเซียวหมิง?
ในอินเทอร์เน็ตลือกันว่า ตระกูลฮั่วกับตระกูลฉู่จะแต่งงานเกี่ยวดองกัน… หรือจะเป็นความจริง?
แต่เห็นน้ำเสียงสบาย ๆ ของฮั่วเซียวหมิง กับท่าทางคุ้นเคยแบบนี้
หากเขาไม่ใช่คนที่คุ้นเคยกับที่นี่เป็นพิเศษ จะสามารถทำตัวสบาย ๆ ได้ขนาดนี้เชียวเหรอ!
“คุณหนู” หัวหว่านเรียกฉู่ลั่วที่เดินลงมาชั้นล่าง
เฉียวโจวรีบเก็บความคิดของทั้งหมดของเขา พลางมองฉู่ลั่วด้วยรอยยิ้ม “ปรมาจารย์ฉู่ ของที่คุณต้องการ ผมเอามาให้แล้วครับ”
ฉู่ลั่วพยักหน้า “ขอบคุณมากค่ะ”
เธอเดินเข้าไปหยิบเอกสารขึ้นมาดู ก่อนที่แววตาจะยิ่งมืดมนขึ้นเรื่อย ๆ
ฮั่วเซียวหมิงเดินเข้าไปนั่ง แล้วหันไปมองเล็กน้อย “บันทึกของหมู่บ้านอิ๋งเซียง?”
เฉียวโจวมองตำแหน่งที่ฮั่วเซียวหมิงนั่ง มุมปากก็กระตุกสองที ถึงกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ที่จริงฮั่วเซียวหมิงไม่ได้นั่งชิดฉู่ลั่วขนาดนั้น แต่ฉู่ลั่วเป็นปรมาจารย์ในสายตาของทุกคน เป็นเทพธิดาที่ดำรงอยู่ในโลก
น้อยมากที่จะเห็นใครนั่งข้าง ๆ ด้วยท่าทางสบายเช่นนี้ ทำเหมือนกับเธอเป็นคนธรรมดา
เฉียวโจวแอบถอนหายใจ
“ค่ะ เรื่องบันทึกของหมู่บ้านอิ๋งเซียง…” ฉู่ลั่วไม่ได้อ่านจนจบ ก็เอาบันทึกของหมู่บ้านวางไว้ด้านหนึ่ง และพูดคุยกับเฉียวโจว
ตอนนี้เฉียวโจวเชื่อในตัวเธออย่างสมบูรณ์ และเคารพนับถือมาจนถึงทุกวันนี้
ฉู่ลั่วช่วยภรรยากับลูกในท้องของภรรยาเขาไว้
อีกทั้ง ฉู่ลั่วเพียงแค่เข้าร่วมรายการเรียลลิตีของเขาได้แค่สองตอน ทั้งสองตอนนั้นก็สร้างความฮือฮาเป็นอย่างมาก
ตอนที่หนึ่ง มีการค้นพบปรากฏการณ์มหัศจรรย์
ตอนที่สอง ทำให้เซียนพู่กันกลายเป็นกระแสไปทั่วทั้งโลกออนไลน์
ปรมาจารย์ฉู่ เป็นสตรีผู้มีเกียรติของเขาอย่างแท้จริง!
คิดได้แบบนี้ เฉียวโจวก็มองฮั่วเซียวหมิงอย่างพิจารณาโดยไม่รู้ตัว
ฐานะ… ไม่ต้องพูดถึง ไม่มีใครไม่รู้ฐานะของตระกูลฮั่วในเมืองตี้จิง ฐานะของตัวคุณชายฮั่วจิ่วเองก็ดังก้องหู
ชาติตระกูล ถือว่าดีมาก
หน้าตา ก็ดีมาก
นิสัย…
เฉียวโจวพูดคุยกับฉู่ลั่วไปด้วย ครุ่นคิดไปด้วย จนกระทั่งปรึกษากันจบ ก็ขอตัวกลับไปแล้ว
ฉู่ลั่วทานอาหารเช้าเสร็จ ก็หยิบบันทึกของหมู่บ้านมาอ่านอย่างละเอียด
หมู่บ้านอิ๋งเซียงไม่เล็กเลย บันทึกจึงเล่มหนามาก
ฉู่ลั่วดูอย่างละเอียด
ฮั่วเซียวหมิงนั่งลงข้างเธอ เขาหยิบเล่มหนึ่งขึ้นมาแบบไม่ตั้งใจ “คุณกำลังหาอะไร?”
“คนคนหนึ่ง”
“คน?”
สายตาของฉู่ลั่วจ้องมองบนบันทึกหมู่บ้าน “โม่เฉิง”
เจ้านายของต้นไม้เซียนหลางกาน
สิ่งชั่วร้ายที่ถูกเธอฆ่าไป
“โม่เฉิง? เขามีลักษณะพิเศษอะไรบ้างครับ?”
ฉู่ลั่วย้อนนึกดูประกอบกับคิดถึงคำพูดของหลางกาน ก่อนจะบอกลักษณะพิเศษของโม่เฉิงออกมา
ฮั่วเซียวหมิงก็พลิกดูบันทึกหมู่บ้านไปพร้อมกับเธอ
ในห้องรับแขกเงียบมาก มีแต่เสียงพลิกหนังสือของทั้งสองคน
บางครั้ง ฮั่วเซียวหมิงก็ยกถ้วยชาขึ้นมา ดื่มไปหนึ่งอึก และขยับคอที่รู้สึกเกร็งเล็กน้อย
ในทางกลับกันฉู่ลั่วนั่งดูสบายมาก หลังตั้งตรง แววตาเย็นชา
ภาพนี้…
ทำให้คนและผีที่มองอยู่จากที่ไกล ๆ พากันถอยหลังออกไปเงียบ ๆ ถอยไปจนถึงจุดที่จะไม่รบกวนพวกเขา
YOU MAY ALSO LIKE
